Monthly Archives: Απρίλιος 2012

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ.


banksy-graffiti-street-art-what-are-you-looking-at

 

Εἶναι ἀσύμφορο οἰκονομικὰ νὰ σταλοῦν τὰ πορτοκάλια σὲ χῶρες τοῦ Τρίτου Κόσμου, ἔστω καὶ σὰν δωρεά. Τὸ κόστος συγκέντρωσης καὶ μεταφορᾶς εἶναι τεράστιο. Εἶναι χρησιμότερο οἰκονομικὰ νὰ πᾶνε στὴν χωματερή.

Ποῖος ἀπὸ ἐμᾶς δὲν θυμᾶται αὐτὴν τὴν ἀπάντηση τῶν ἁρμοδίων στὴν ἐρώτηση γιατί ἀντὶ νὰ στέλνουμε τὰ πορτοκάλια στὴν χωματερὴ δὲν τὰ στέλναμε στὴν Ἀφρικὴ π.χ. ποῦ ὁ κόσμος πεινάει.

Ἡ φράση αὐτὴ γυρίζει στὸ μυαλό μου τὶς τελευταῖες μέρες ἀκούγοντας τὰ κόμματα καὶ τὶς προτάσεις τους γιὰ μετὰ τὶς ἐκλογές.

Φοροφυγάδες καὶ ἀναδιανομὴ εἰσοδήματος, ἀκούω ἀπὸ τὴν προοδευτικὴ Ἀριστερά, παγκοσμιοποίηση καὶ ἔλεγχος τῶν εἰσοδημάτων ἀπὸ τὴν συντηρητικὴ  Δεξιά.

Καὶ ὅλοι μιλᾶν γιὰ ἀναδιοργάνωση τοῦ Κράτους.

Νὰ πληρώσουν οἱ ἔχοντες καὶ κατέχοντες, νὰ πληρώσει ἡ Ἐκκλησία, ὁ Βαρδινογιάννης, ὁ Γιῶργος, ὁ Μῆτσος ὁ ταξιτζής, νὰ πληρώσουν τὰ λαμόγια.

Νὰ πληρώσουν ποιὸν καὶ γιατί;

Ζητᾶμε ἕνα κράτος Μεγάλο Ἀδελφὸ καὶ ἡ Δεξιὰ καὶ τὸ Κέντρο καὶ ἡ Ἀριστερά, γιατί;

Ἃς μιλήσω λίγο γιὰ τὸ ἀσφαλιστικό.

Τὰ χρήματα, οἱ κρατήσεις ποῦ ἔχω κάθε μῆνα στὸν μισθό μου δὲν εἶναι φόρος ἢ κάνω λάθος;

Τὰ χρήματα αὐτά, πληρωμένα ἀπὸ ἐμένα καὶ τὸν ἐργοδότη μου δὲν εἶναι φορολογικὴ ὑποχρέωση. Δὲν εἶναι χρήματα τῆς Ἑλληνικῆς Κυβέρνησης.

Γιατί ὅμως ἡ Τρόικα καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνηση τσάκισαν τὰ ταμεῖα; Καὶ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο κτυπᾶνε τὶς ποιὸ εὐπαθεῖς κοινωνικὰ ὁμάδες; Ἀρρώστους καὶ συνταξιούχους;

Αὐτὸ εἶναι ἀναδιανομή;

Κόβουν χρήματα ἀπὸ Ὑγεία καὶ Παιδεία. Αὐτὸς εἶναι ὁ ρόλος τοῦ Κράτους;

Καὶ ἔρχομαι τώρα στὰ πορτοκάλια καὶ στὸ Κράτος.

Ρόλος τοῦ Κράτους τελικὰ δὲν εἶναι ἡ ἀναδιανομὴ εἰσοδήματος. (Τὰ πορτοκάλια στοιχίζουν περισσότερο)

Ρόλος τοῦ κράτους εἶναι τὸ ἴδιο το κράτος καὶ ὁ ἔλεγχος τοῦ πολίτη.

Δὲν ἔχει σημασία ἂν αὐτὸ εἶναι Ἀριστερό, Δεξιό, Κομουνιστικὸ ἢ Φασιστικό.

Ρόλος τοῦ εἶναι νὰ εἶναι ἀχόρταγο καὶ νὰ γιγαντώνεται.

Ἄκουσα πὼς εἶναι λογικὸ γιὰ ἕνα κράτος νὰ δανείζεται. Λογικό; Μὰ γιατί;

Ἂν κάνει ἕναν πόλεμο τὸ καταλαβαίνω, ἀλλὰ σὲ καιροὺς εἰρήνης; Γιατί;

Οἱ δρόμοι φτιάχνονται ἀπὸ ἰδιῶτες, ἀεροδρόμια, λιμάνια, νοσοκομεῖα τὸ ἴδιο, ἡ ἐκπαίδευση καὶ ἀπὸ ἰδιῶτες.

Θαλάσσιες συγκοινωνίες ἀποκλειστικὰ ἀπὸ ἰδιῶτες, ὅπου χρειάζεται τὸ κράτος ἐπιδοτεῖ, δυστυχῶς ὅμως χωρὶς νὰ ἐλέγχει.

Ποῦ εἶναι λοιπὸν τὸ κράτος; Ποῦ πᾶνε οἱ φόροι μου;

Ἴσως νὰ φαίνεται οὐτοπικὸ ἀλλὰ γιὰ μένα σήμερα, ἴσως τελικὰ ἡ μόνη λύση νὰ εἶναι λιγότερο κράτος, λιγότερη φορολογία καὶ καθαρότεροι κανόνες.

Ζῶ σὲ ἕνα κράτος ποὺ δὲν σέβεται οὔτε ἐμένα οὔτε τοὺς φόρους μου.

Θέλω ἕνα κράτος ποὺ νὰ μὲ κυβερνᾷ ὄχι νὰ μὲ ἐξουσιάζει.

Δὲν θέλω ἕνα κράτος Μεγάλο Ἀδελφό, ἄσχετα ἂν αὐτὸς εἶναι ἀριστερὸς ἢ δεξιός.

© Head Waiter

….ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ.


Τρελάθηκαν σήμερα (27/4/12) ραδιόφωνα καὶ τηλεοράσεις, γιὰ τὸ ἂν κάνει σωστὰ ὁ Τσίπρας νὰ καλεῖ τοὺς «Ἀνεξάρτητους Ἕλληνες» σὲ κυβερνητικὴ συνεργασία.

Καταλαβαίνω πὼς νοιώθουν τὰ δύο, κατ’ ἐξοχὴν κόμματα τοῦ μνημονίου, (μᾶλλον θὰ βροῦμε καὶ ἄλλα στὸν δρόμο) ἀλλὰ δὲν μπορῶ νὰ καταλάβω τὰ ἀντιμνημονιακά.

Βρισκόμαστε σὲ πόλεμο. Κάθε βοήθεια καλοδεχούμενη.

Ἃς γίνει μιὰ κυβέρνηση ὅπως αὐτὴ τοῦ Παπαδήμα, μὲ σκοπὸ ΜΟΝΟ νὰ δεῖ τί θὰ κάνουμε μὲ τὸ μνημόνιο.

Τίποτε ἄλλο.

Δὲν χρειάζεται νὰ ἱδρύσει κολεκτίβες, νὰ φέρει τὴν Δημοκρατία τοῦ Προλεταριάτου, νὰ διώξει τοὺς Τούρκους στὴν Κόκκινη Μηλιά.

Ἀρκεῖ νὰ φέρει ἕνα τέλος στὴν κατοχή.

Τίποτε ἄλλο.

Δὲν εἶμαι ἐγὼ ποὺ θὰ μιλήσω γιὰ πολιτικὲς θεωρίες καὶ κόμματα ποὺ χωρίζουν καὶ χώριζαν ἀνέκαθεν τούτη τὴν χώρα. Ποιὸς δὲν θυμᾶται τὰ πράσινα καὶ μπλὲ καφενεῖα;

Ποιὸς δὲν θυμᾶται τὸ φιλορωσικό, φιλοαγγλικὸ καὶ φιλογαλλικὸ κόμμα;

Ἡ γνώμη μου γιὰ τὰ κόμματα εἶναι γνωστή. Προτείνω τὴν κατάργησή τους.

Μόνο κακὸ ἔχουν κάνει σὲ τούτη τὴν χώρα. Μόνο διχασμό.

Ἕνα πρόσφατο παράδειγμα.

Ἔπεσα πάνω σε ἕνα βίντεο στὸ YouTube, μιλάει ὁ Nigel Paul Farage.

Ἀκούγωντας τὸν  ἁπλὰ ἀναρωτιέμαι:

Τόσο μὰ τόσο ἰσχυρὰ εἶναι τὰ καπίστρια τῆς κομματικῆς πειθαρχίας;

Τόσο ἰσχυρὰ ποῦ ἐνῷ ἡ χώρα βαδίζει  πρὸς τὴν λαιμητόμο δὲν βρέθηκε ΕΝΑΣ ‘Ἕλληνας Εὐρωβουλευτὴς   νὰ μιλήσει μὲ παρόμοιο τρόπο;

Τόσο φοβοῦνται ὅτι κάποιος θὰ τοὺς τραβήξει τὸ αὐτί;

Κυρίες καὶ Κύριοι.

Η guillotine κρέμεται πάνω ἀπὸ τὴν χώρα. Κρέμεται πάνω ἀπὸ τὰ παιδιά μας.

Ἃς συμμαχήσουμε ἔστω καὶ μὲ τὸν διάβολο.

© HeadWaiter

ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ


Ἀκούγεται, ἀλλὰ δὲν θέλω νὰ τὸ πιστέψω μὲ τίποτα, ὅτι ἔχουν ἀρχίσει νὰ τυπώνονται οἱ προσκλήσεις γιὰ τὰ δένδρα ποὺ θὰ ψηφίσουν στὶς 6 Μαΐου.

Ἀκούγεται, ἀλλὰ δὲν θέλω νὰ τὸ πιστέψω μὲ τίποτα, ὅτι ὑποψήφιοι βουλευτὲς στέλνουν ἀνέργους στὸν ΟΑΕΔ γιὰ νὰ πάρουν μιὰ ἐπιδότηση ποὺ τρέχει τώρα παραμονὲς ἐκλογῶν.

Ἀκούγεται, ἀλλὰ δὲν θέλω νὰ τὸ πιστέψω μὲ τίποτα, ὅτι μετὰ τὶς ἐκλογὲς οἱ μεταγραφὲς θὰ πληρωθοῦν καλά. Τύφλα νὰ ἔχει ὁ Messi.

Εἶναι τόσο καλοὶ ὑπηρέτες;

Ἀκούγεται, ἀλλὰ δὲν θέλω νὰ τὸ πιστέψω μὲ τίποτα.

© HeadWaiter

I was naive


 

Δὲν νομίζω ὅτι σὲ καμία περίοδο τῆς ζωῆς μου κάποιος θὰ μποροῦσε νὰ μὲ χαρακτηρίσει ἰδεολογικὰ ἀριστερό.

Πίστευα στὴν ἐλεύθερη ἀγορὰ καὶ στὴν ἐλευθερία ποὺ αὐτὴ δίνει στὸν ἄνθρωπο.

Ἴσως λίγο πάνω ἀπὸ τὴν ἐλεύθερη ἀγορὰ νὰ εἶχα πάντα τὴν ἐλευθερία σὰν ἔννοια καὶ τὴν ἀξιοπρέπεια τοῦ ἀνθρώπου.

Ἀπὸ ὅτι βλέπω καὶ καταλαβαίνω, αὐτὲς οἱ δύο ἔννοιες (ἐλευθερία καὶ ἀξιοπρέπεια) βάλλονται σήμερα καὶ μάλιστα χωρὶς αἰδῶ.

Χαιρέτησα τὴν δημιουργία τῆς Ε.Ε. ὡς ἀντιστάθμισμα στὴν ὑπεροψία τῶν ΗΠΑ καὶ στὴν τυραννία τῆς  πρώην ΕΣΣΔ.

Δὲν περίμενα ποτὲ ὅτι θὰ ἐρχόταν ἡ μέρα ποὺ θὰ ἔνοιωθα πὼς οἱ δύο μεγάλοι θεωρητικοὶ  Karl Heinrich Marx καὶ Adam Smith, θὰ μὲ ἀπογοήτευαν τόσο οἰκτρά, ἐξίσου μὲ τὴν Ε.Ε.

Ὁ πρῶτος (Marx) μιλώντας γιὰ τὴν πάλη τῶν τάξεων, ἀστικὴ καὶ προλεταριάτο, δὲν εἶδε καὶ πῶς νὰ τὸ δεῖ, τὴν δύναμη τῆς πληροφορίας.

Καὶ ὁ δεύτερος (Smith)  μὲ τὴν θεωρία τοῦ περὶ Ἀόρατου Χεριοῦ (invisible hand) ποὺ σωριάστηκε σὰν χάρτινος πύργος κάτω ἀπὸ τὴν πίεση τοῦ fiat money καὶ τῆς κάστας τῶν τραπεζιτῶν.

Ἂν οἱ δύο παραπάνω θεωρητικοὶ ζοῦσαν σήμερα μᾶλλον θὰ ἔνοιωθαν τρόμο, βλέποντας νὰ κυριαρχοῦν στὸν πλανήτη ὄχι πολυεθνικὲς ποὺ παράγουν ἀγαθὰ γιὰ τὸν ἄνθρωπο, ἀλλὰ πολυεθνικὲς ποὺ δὲν ἐμπορεύονται τίποτε ἄλλο ἐκτὸς ἀπὸ χρῆμα.

Οἱ μεγαλύτερες ἑταιρεῖες στὸν πλανήτη δὲν εἶναι ἑταιρεῖες σὰν τὴν Apple τὴν Mitsubishi, τὴν GM, ἢ ἔστω τὴν McDonalds ἢ τὴν Coca Cola ἀλλὰ τράπεζες καὶ hedge funds.

Ὁ πλανήτης ἁλυσοδέθηκε μὲ ἕνα τεράστιο χρέος φτιαγμένο ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ ἁπλὰ πῆραν ἕναν ἐκτυπωτὴ καὶ τὸ δικαίωμα ἀπὸ τὶς κυβερνήσεις νὰ τυπώνουν χρῆμα.

Καὶ κάποια στιγμὴ ἡ Ἑλλάδα (ὡς ὁ ἀδύναμος κρίκος τῆς ἁλυσίδας) βρέθηκε στὸ μάτι τοῦ κυκλῶνα.

Μπορεῖ νὰ μᾶς «πούλησε» ὁ Γιῶργος μπορεῖ νὰ ἔφταιγε ὁ Κώστας, μπορεῖ ὁ Βενιζέλος νὰ ἦταν καὶ νὰ εἶναι ἀνίκανος, ἴσως νὰ φταίει καὶ ὁ Σημίτης, δὲν ξέρω. Δὲν θέλω νὰ ξέρω.

Ξέρω ὅμως ἕνα πρᾶγμα.

Συνεχίζοντας  νὰ εἴμαστε καλὰ παιδιὰ δὲν κερδίζουμε τίποτε ἄλλο παρὰ μιὰ θέση σὲ κλουβί.

Μιὰ θέση σκλάβου γιὰ ἐμᾶς καὶ τὰ παιδιά μας.

Ὅμως τούτη δῶ ἡ χώρα ἴσως καὶ νὰ ἀξίζει κάτι καλύτερο.

Ἂν δὲν μποροῦσα νὰ καταλάβω τί ἀκριβῶς συμβαίνει ἔξω ἀπὸ τὴν χώρα μου θὰ μποροῦσα καὶ ἐγὼ νὰ εἶμαι ὀπαδὸς τοῦ δόγματος τῆς δημιουργικῆς καταστροφῆς. Νὰ πῶ: Κοίτα νὰ δεῖς εἴχαμε διεφθαρμένες κυβερνήσεις τὰ τελευταῖα 40 χρόνια. Τοὺς στέλνουμε φυλακή, δεσμεύουμε τὶς περιουσίες τους, δηλώνουμε ἀδυναμία πληρωμῆς τοῦ χρέους, ἢ μιλᾶμε γιὰ ἐπαχθὲς χρέος καὶ πληρώνουμε μόνο ἕνα κομμάτι του.

Θὰ μποροῦσε νὰ γίνει καὶ ἔτσι. Ὅμως τὰ κοράκια θὰ συνέχιζαν νὰ πετᾶνε γύρω μας. Θὰ συνέχιζα νὰ ἀκούω διαπιστώσεις τοῦ τύπου: «Ἡ πεῖνα στὶς χῶρες τοῦ τρίτου κόσμου δὲν εἶναι πρόβλημα διαθεσίμων πηγῶν ἀλλὰ  θέμα πολιτικό, ὁ πλανήτης μᾶς μπορεῖ νὰ ταΐσει ἀκόμα καὶ τριπλάσιο πληθυσμὸ»

Δὲν θέλω νὰ εἶμαι καλὸ παιδί.

Ἂν σκάσω θέλω νὰ σκάσω μὲ βρόντο.

Μὲ τέτοιο βρόντο ὥστε νὰ πετύχω «δημιουργικὴ καταστροφὴ» γιὰ ὅλον τὸν πλανήτη.

© HeadWaiter 

ΚΑΝΕΝΑΣ


 

 

Καὶ γιατί κανένα ἀπὸ τὰ λεγόμενα κατὰ τοῦ μνημονίου κόμματα δὲν ζητάει ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ;

Δημοψήφισμα ὅπως στὴν Ἰσλανδία ἢ στὴν Ἰρλανδία π.χ.

Κανένας δὲν μιλάει γιὰ αὐτό. Κανένας.

Ὅλοι βλέπουν μιὰ Εὐρώπη νὰ παραπαίει. Μιὰ Εὐρώπη ὑπόδουλη στὴν Γερμανία.

Εὐρωπαίους πολῖτες μὲ μειωμένα κοινωνικὰ καὶ ἐργατικὰ δικαιώματα.

Μιὰ Εὐρώπη ὑπόδουλη των τραπεζῶν.

Κανένας. Μόνο τὴν ψῆφο μας θέλουν, γιὰ νὰ νομιμοποιηθοῦν στὶς καρέκλες τους.

Ὑπόσχονται καὶ ὑπόσχονται.

Σταμάτησαν μέχρι καὶ τὴν εἴσπραξη τῶν φόρων, τὴν μείωση μισθῶν καὶ συντάξεων.

Τὸ χαράτσι, στὴν ΔΕΗ θὰ πληρωθεῖ μετὰ τὶς ἐκλογές.

Ἑνιαῖο Τέλος Ἀκινήτων 2009 καὶ Φόρος Ἀκίνητης Περιουσίας 2010, 2011 μετὰ τὶς ἐκλογές.

Φόρος εἰσοδήματος μετὰ τὶς ἐκλογὲς

Εἰσφορὰ ἀλληλεγγύης (πρὸς τοὺς τραπεζῖτες) τέλος ἐπιτηδεύματος, μετὰ τὶς ἐκλογές.

Μειώσεις μισθῶν, μετὰ τὶς ἐκλογές.

Ἀπολύσεις, μετὰ τὶς ἐκλογές.

Ὑπόσχονται, ὑπόσχονται. Καὶ ἡ Τρόικα δὲν μιλάει.

Καταλαβαίνει τὴν ἱερότητα τῶν ἡμερῶν.

Δὲν βγαίνει νὰ πεῖ: Τί λὲς Ἀντώνη; Τί λὲς Βαγγέλη;

Ξέρει ὅτι μετὰ τὶς ἐκλογὲς ἄσχετα μὲ ποιὸν βγάλουν οἱ κάλπες ὅλοι θὰ καθίσουν στὸ θρανίο.

Κανένα, μὰ κανένα ἀπὸ τὰ ὀχτὼ ἢ δέκα κόμματα ποὺ μπορεῖ νὰ μποῦν στὴν ἑπόμενη βουλή, δὲν ἔχει ἀρθρώσει ἕνα κάθετο ΟΧΙ.

Ἀκόμα καὶ τὸ ΚΚΕ ὅταν ἔνοιωσε (μέσῳ τῶν δημοσκοπήσεων) τὰ ποσοστά του νὰ ἀνεβαίνουν ἐπικίνδυνα, δήλωσε ὅτι εἶναι κόμμα ἀντιπολίτευσης.

Καὶ μένει ὁ λαός, ὁ ἁπλὸς κόσμος.

Ἀπὸ αὐτὸν περιμένουν οἱ ὑπόλοιποι Εὐρωπαῖοι, καὶ ποιὸ πολὺ ὁ Εὐρωπαϊκὸς Νότος.

Νὰ δώσει ἕνα μήνυμα, χωρὶς καν νὰ σκοντάψει στὸν ἐκλογικὸ νόμο Παυλόπουλου.

Νὰ ψηφίσει ἔξυπνα. Ἀποδυναμώνοντας τὴν Ἐξουσία.

Νὰ μὴν ἀφήσει κανένα κόμμα νὰ ξεπεράσει τὸ 20%.

Νὰ δείξει σὲ ὅλον τὸν πλανήτη, γιατί ὅλοι, μας παρακολουθοῦν, ὅτι τούτη ἡ χώρα εἶναι ΜΟΝΑΔΙΚΗ.

© HeadWaiter

Ἐκλογὲς καὶ κρίση.


 

Τὶς τελευταῖες μέρες ἀκούγεται ἔντονα ἀπὸ τὸ βῆμα τῶν παραθύρων τῆς τηλεόρασης ἡ προτροπή, νὰ ψηφίσει ὁ Ἕλληνας ὄχι μὲ τὸ συναίσθημα ἀλλὰ μὲ τὴν λογική.

«Τὸ μέλλον τῆς χώρας βρίσκεται ἐντός της Ε.Ε. καὶ στὸ euro.  Κανένα ἀπὸ τὰ κόμματα (ἐκτὸς ἴσως τοῦ ΚΚΕ) δὲν ὑποστηρίζει ξεκάθαρα τὴν ἔξοδό μας ἀπὸ τὴν Ε.Ε. Ἃς πρυτανεύσει ἡ σύνεση»

Δὲν μπορῶ παρὰ νὰ ἀναρωτηθῶ ποὺ ἀρχίζει ἡ λογικὴ καὶ ποὺ τελειώνει ἡ δουλοπρέπεια ἀκούγοντας αὐτὸ τὸν συλλογισμό.

Ἃς ἀρχίσω μὲ τὴν Ε.Ε.

Μοῦ μίλαγαν γιὰ Εὐρώπη τῶν λαῶν, τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης.

Μοῦ μίλαγαν γιὰ τὴν Εὐρώπη τῆς ἀλληλεγγύης, καὶ προστασίας τῶν συνόρων της χώρας.

Βρίσκω μπροστά μου μιὰ Εὐρώπη τῶν τραπεζιτῶν.

Ὅσο γιὰ ἐλευθερία;

Διαβάζω σήμερα  (20/4/12) στὸ  www. in.gr

Ἀναστέλλει τὴ Σένγκεν γιὰ τὴ συνεδρίαση τῆς ΕΚΤ ἡ Ἱσπανία ὑπὸ τὸ φόβο διαδηλώσεων

Πρόσβαση στὰ δεδομένα ταξιδιωτῶν «δίνει» στὶς ΗΠΑ τὸ Εὐρωκοινοβούλιο

Κοινωνικὴ δικαιοσύνη;

Καὶ πάλι ἀπὸ τὸ σημερινὸ www. in.gr

Ξεπέρασαν τοὺς 785.000 οἱ ἐγγεγραμμένοι ἄνεργοι τὸν Μάρτιο

Ἀλληλεγγύη; Προστασία τῶν συνόρων;

Ὁ κάθε Ἕλληνας ξέρει πολὺ καλὰ ὅτι μᾶλλον ὅλα αὐτὰ χάθηκαν κάπου ἀνάμεσα στὴν γραφειοκρατία τῶν Βρυξελλῶν καὶ στὴν ἀπαίτηση γιὰ ἡγεμονία Γερμανῶν καὶ Γάλλων.

Ἃς δοῦμε λίγο καὶ τὸ euro. Ἢ μᾶλλον τὴν ἀπάτη ποὺ λέγεται euro.

Ἀκούγαμε γιὰ ἕνα σταθερὸ καὶ ἰσχυρὸ νόμισμα.

Ἃς τὸ δοῦμε αὐτό σε σύγκριση ὄχι μὲ τὰ ὑπόλοιπα fiat money ἀλλὰ μὲ ἕνα νόμισμα διαχρονικὸ ποὺ κρατάει τὴν ἀξία του. Τὴν χρυσὴ λίρα Ἀγγλίας.

Σήμερα 20/4/12  ἡ χρυσὴ λίρα ἀγοράζεται  μὲ 342,45€

Τὶς    20/4/11 ἡ χρυσὴ λίρα ἀγοραζόταν μὲ  285,21€

Τὶς   19/4/10 ἡ χρυσὴ λίρα ἀγοραζόταν μὲ   229,19€

Τὶς   21/4/09 ἡ χρυσὴ λίρα ἀγοραζόταν μὲ  185,66€  Στοιχεῖα ἀπὸ τὴν ΤτῈ

Μόνο μέσα σὲ 3 χρόνια το euro ἔχασε περίπου τὸ 50% τῆς ἀξίας του σὲ σχέση μὲ τὴν χρυσὴ λίρα.

Δὲν μοῦ φαίνεται οὔτε σταθερὸ ἀλλὰ καὶ οὔτε ἰσχυρό.

Ἀκόμα θυμᾶμαι τὶς ὑποσχέσεις τῆς Ἄρχουσας Τάξης στὴν Ἑλλάδα ἀλλὰ καὶ στὴν Εὐρώπη γιὰ τὸ τέλος τῆς φτώχιας καὶ γιὰ μιὰ καινούργια μέρα στὴν Εὐρώπη.

Δέκα χρόνια μετὰ ὅλα δείχνουν ἕναν κακὸ ἐφιάλτη.

Δὲν ἔχει σημασία ποιὸς ἢ τί φταίει. Κοιτάζω καὶ βλέπω τὸ 1.000.000 ἀνέργους.

Τέτοια ποσοστὰ ἀνεργίας ἡ Ἑλλάδα εἶχε νὰ τὰ δεῖ ἀπὸ τὶς δεκαετίες τοῦ ’40 καὶ ’50.

Καὶ πᾶμε ξανὰ στὴν ψῆφο μὲ λογική.

Ὅπου λογική, βλέπε τὴν διάσωση τῆς ὑπάρχουσας Ἄρχουσας Τάξης καὶ πολιτικῆς στὴν χώρα.

Μιὰ τάξη ποὺ δὲν θέλει μὲ τίποτε ἢ δὲν μπορεῖ νὰ ἀλλάξει

Βγῆκε ὁ Βενιζέλος (σὰν ἀρχηγὸς τοῦ ΠαΣοΚ) νὰ δηλώσει ὅτι δὲν συμφωνοῦσε μὲ τὸ μνημόνιο. Σὲ λίγο θὰ μᾶς πεῖ πὼς  δὲν πρόλαβε καὶ νὰ τὸ διαβάσει.

Ὁ Σαμαρὰς ἀπὸ τὴν ἄλλη κάνει ἕνα διαλλειμα γιὰ Kit-Kat (καλύτερα νὰ μασᾷς παρὰ νὰ μιλᾷς)

Δὲν ξέρουν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον ἀλλὰ ὅλως τυχαίως οἱ δημοσκοπήσεις τοὺς μετρᾶνε σὰν ἕνα κόμμα: ΠαΣοΚ καὶ ΝΔ φαίνεται πὼς δὲν θὰ ξεπεράσουν τὸ 35%.

Φέρανε λοιπὸν τὴν χώρα στὸν γκρεμὸ καὶ στὴν ἀνυποληψία καὶ ἐγὼ θὰ πρέπει νὰ ψηφίσω μὲ γνώμονα τὴν λογική;

Καλὴ λευτεριὰ πατριῶτες

© HeadWaiter

Διεμερίσαντο τὰ ἱμάτιά μου ἑαυτοῖς


Διεμερίσαντο τὰ ἱμάτιά μου ἑαυτοῖς, καὶ ἐπὶ τὸν ἱματισμόν μου ἔβαλον κλῆρον.

Μια εικόνα ίσον χίλιες λέξεις όπως ζωγραφίζει ο ΑΠΕΛΛΗΣ στο olympia.gr

«The Milgram Experiment» καὶ οἱ ἐκλογές.


Ὁ Ἀμερικανὸς καθηγητὴς τῆς κοινωνικῆς ψυχολογίας Stanley Milgram, πραγματοποίησε ἕνα σημαντικὸ πείραμα τὸ 1961 τὸ ὁποῖο, ἀπὸ τότε ἔχει ἐπαναληφθεῖ σὲ παραλλαγὲς καὶ ἐπιβεβαιωθεῖ σὲ πολλὲς χῶρες.

Τὸ πείραμα ἀπέδειξε ὅτι ἡ ὑποταγὴ στὴν αὐθεντία, μπορεῖ νὰ ὁδηγήσει ἕνα πολὺ μεγάλο ποσοστὸ ἁπλῶν ἀνθρώπων, καὶ μάλιστα τῆς τάξεως τοῦ 62,5%  ἀκόμα καὶ στὸ νὰ βασανίσουν ἄλλους, ἄγνωστους σ’ αὐτοὺς συνανθρώπους τους.

Ὁ ἴδιος ὁ Milgram ἔγραψε μεταξὺ ἄλλων στὸ ἄρθρο τοῦ «Οἱ κίνδυνοι τῆς ὑπακοῆς», τὸ 1974:«Συνηθισμένοι ἄνθρωποι, κάνοντας ἁπλὰ τὴ δουλειά τους, χωρὶς νὰ ἔχουν ἐπιδείξει ἐχθρότητα στὸ παρελθόν, μποροῦν νὰ γίνουν ὄργανα μιᾶς φρικτῆς καταστροφικῆς διαδικασίας. Ἐπιπλέον, ἀκόμα καὶ ὅταν τὰ ἀποτελέσματα τοῦ ἔργου τοὺς γίνονται ὀφθαλμοφανῆ, καὶ τοὺς ζητεῖται νὰ συνεχίσουν σὲ ἐνέργειες ἀσύμβατες μὲ τὰ πλέον θεμελιώδη ἐπίπεδα ἠθικῆς, σχετικὰ λίγοι ἄνθρωποι ἔχουν τὴν ἱκανότητα νὰ ἀντισταθοῦν στὴν ἐξουσία.»

Ἔχοντας λοιπὸν ὑπ’ ὄψιν τὰ ἀποτελέσματα τοῦ πειράματος, δὲν εἶναι δύσκολο κάποιος νὰ καταλάβει γιὰ ποιὸν λόγο τὰ ΜΑΤ, ὄχι μόνο στὴν Ἑλλάδα ἀλλὰ καὶ παγκοσμίως, δροῦν μὲ τὸν τρόπο ποὺ ὅλοι ξέρουμε.

Ἄραγε τὰ ἀποτελέσματα τοῦ πειράματος μπορεῖ νὰ ἐξηγήσουν καὶ τὴν συμπεριφορὰ τῶν βουλευτῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου τὰ τελευταῖα δύο ἢ καὶ παραπάνω χρόνια;

Μήπως τὰ ἀποτελέσματα τοῦ πειράματος Milgram φέρνουν ἀντιμέτωπη τὴν κοινοβουλευτικὴ-ἀντιπροσωπευτικὴ Δημοκρατία, μὲ τὴν Ἀχίλλειο πτέρνα της;

Ἀλήθεια, στὴν   κοινοβουλευτικὴ-ἀντιπροσωπευτικὴ Δημοκρατία ποιὸς ἔχει τὴν ἐξουσία ἔναντί των Βουλευτῶν; Ὁ κυρίαρχος λαός, κατὰ τὸ Σύνταγμα, ἢ τὸ κόμμα καὶ ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος; Ποιὸς ὁρίζει τὶς λίστες μὲ τοῦ ὑποψηφίους, ποιὸς ἀποφασίζει γιὰ κομματικὴ πειθαρχεῖα;

Ἴσως ἂν κάποιος ξαναδιαβάσει τὴν πρότασή μου γιὰ Δημοκρατία νὰ δεῖ τὴν λύση γιὰ αὐτὸ τὸ πρόβλημα.

Ἀλλὰ ἃς τὸ ἀφήσουμε αὐτὸ καὶ ἃς δοῦμε κατὰ πόσο τὰ ἀποτελέσματα τοῦ πειράματος Milgram μπορεῖ νὰ ἔχουν ἐφαρμογὴ καὶ στοὺς  ἐκλογεῖς.

Ἀλήθεια πόση ψυχικὴ δύναμη θὰ πρέπει νὰ ἔχει ὁ κάθε ψηφοφόρος ὥστε νὰ φύγει μακριὰ ἀπὸ τὸ κοπάδι, νὰ στείλει τὴν χώρα νὰ ταξιδέψει σὲ ἄγνωστα νερά, νὰ ἀγνοήσει ἐφημερίδες τηλεοράσεις, νὰ νοιώσει ποιὸ δυνατὸς καὶ γνώστης τῶν πραγμάτων ἀπὸ τὸν Ἀντώνη, τὸν Μπένι, τὴν τρόικα τὸ ΔΝΤ τὴν ΕΕ;

Πόσοι δὲν θὰ ὑπακούσουν;

© HeadWaiter

Οι γριές πουτάνες, του Κώστα Βαξεβάνη


του Κώστα Βαξεβάνη

Σε ένα από τα γνωστά ανέκδοτα της εποχής του Ψυχρού Πολέμου ο ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης Λεονίντ Μπρέζνιεφ επισκέπτεται τις ΗΠΑ. Ο Πρόεδρος Ρόναλντ Ρήγκαν τον υποδέχεται και τον ξεναγεί στα επιτεύγματα της Δύσης. Ένα από αυτά είναι και ένα υπερπολυτελές πορνείο. Ο Μπρέζνιεφ είναι ενθουσιασμένος από την εξυπηρέτηση και τη φροντίδα και αποφασίζει να κάνει ένα και στη Σοβιετική Ένωση. Όταν επιστρέφει, αναθέτει σε μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος να στήσουν το λαμπερό πορνείο. Η επιχείρηση στήνεται, αλλά δεν πάει καλά. Μετά από καιρό ο Μπρέζνιεφ τηλεφωνεί στον Ρήγκαν και του λέει πως η επιχείρηση πορνείο είναι προβληματική. Ο Ρήγκαν τον ρωτάει αν έχει επενδύσει όσα χρειάζεται ένα πολυτελές πορνείο. Ο Μπρέζνιεφ τον διαβεβαιώνει πως έχει δώσει εντολή να το εξοπλίσουν με τα καλύτερα χαλιά από το Ουζμπεκιστάν, μάρμαρα από την Αρμενία και τα πιο σύγχρονα κρεβάτια από την Ουκρανία. Ο Ρήγκαν τον ρωτάει τι πόρνες έβαλε και ο Μπρέζνιεφ του απαντά πως θα καλέσει τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος που ανέλαβαν το πρότζεκτ για να του πουν. Καλεί, λοιπόν, τους υπεύθυνους και τους ρωτά «βάλατε καλές πόρνες στο μπουρδέλο;». Αυτοί κοιτιούνται μεταξύ τους, αλλά χωρίς δισταγμό απαντούν «τις καλύτερες, εξήντα χρόνια μέλη του κόμματος».

Η Ελλάδα μοιάζει νομίζω πολύ με τη συγκεκριμένη ιστορία. Προσπαθεί να οδηγήσει στην ανάκαμψη την προβληματική της επιχείρηση, αναθέτοντας τη διάσωση στις πόρνες που είναι εξήντα χρόνια μέλη του κόμματος. Στο κλειστό σύστημα που αποτελεί τον κόσμο της, δηλαδή τον μικρό της κόσμο, τα πράγματα έχουν συγκεκριμένους κανόνες. Ακόμα και αν την καταστρέφουν, είναι οι μόνοι που γνωρίζει.

Η κοινωνία έχει περάσει από το στάδιο του κλονισμού και της ενοχής σε αυτό της παράδοσης. Είναι απελπισμένη και έτοιμη να παραδοθεί σε αυτόν που θα εφεύρει έναν μύθο. Που θα εγγυηθεί πως θα αναλάβει την ευθύνη και ας είναι της καταστροφής. Κάθε μέρα στις τηλεοράσεις παρελαύνουν οι αρχιτέκτονες του πολιτικού συστήματος, που μιλούν για το πολιτικό σύστημα που πρέπει να αλλάξει. Δεν έχει σημασία που είναι οι ίδιοι. Αρκεί που η ευθύνη διαχέεται, χωρίς να τους απειλεί, σε ένα «γενικό σύστημα» που φταίει.

Το σύστημα στην πραγματικότητα ετοιμάζει την άμυνα και τη μακροημέρευσή του. Θα κάνει εκλογές όταν η ένταση και οι κομματικές συσπειρώσεις θα είναι τέτοιες που θα εγγυηθούν πως ένα μίνιμουμ κομμάτι θα μπει στο κομματικό μαντρί, αφού θα έχει εξαερώσει τον θυμό του. Το παιχνίδι της κομματικής χειραγώγησης θα εμφανιστεί ως αναγκαίο κακό απέναντι στην αβεβαιότητα και το χάος. Ο θυμός είναι ισχυρό κίνητρο, αλλά ο φόβος είναι ισχυρότερο.

Στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου, αυτήν όπου αντικαταστάθηκε η Ελλάς από την ΕΛΑΣ, ο ίδιος ο υπουργός δήλωσε πως υπήρχαν για λόγους ασφάλειας στο Σύνταγμα ελεύθεροι σκοπευτές. Η τελευταία φορά που στο Σύνταγμα υπήρξαν ελεύθεροι σκοπευτές ήταν τον Δεκέμβριο του 1944 και ήταν Άγγλοι που αιματοκύλησαν την Ελλάδα, οδηγώντας την στον Εμφύλιο. Εβδομήντα χρόνια μετά οι ελεύθεροι σκοπευτές ακροβολίζονται απέναντι σ’ έναν εσωτερικό εχθρό. Δεν έχει σημασία αν υπήρχαν ή όχι snipers. Σημασία έχει πως ο φόβος χρησιμοποιήθηκε για να αναρωτηθούν οι μάζες πόσο ασφαλείς είναι. Ακόμα και αν την ασφάλειά τους την απειλεί το ίδιο το κράτος.

Βρισκόμαστε ακριβώς στο στάδιο που στην κοινωνία συντελείται το χώρισμα. Ο φόβος τραβά τη διαχωριστική γραμμή πάνω στην οποία ισορροπεί το προσωπικό συμφέρον και όχι το κοινωνικό. Οι εφημερίδες ανακαλύπτουν περιπτώσεις διαφθοράς, την ώρα που το Κοινοβούλιο επιδίδεται στη θεσμοθέτησή της μέσα από νόμους που ψηφίζονται νύχτα από τα κόμματα της Εθνικής Ενότητας.

Ο θυμός υποκλίνεται στον φόβο και οι άνθρωποι γίνονται για μια ακόμη φορά πιόνια. Οι περισσότεροι έχουν ματώσει από το αυτομαστίγωμα. Χιλιάδες ιστορίες «προσωπικής ευθύνης» γεμίζουν τις σελίδες των εφημερίδων. Στα ίδια σημεία όπου το τυπογραφικό μελάνι μύριζε σαν λιβάνι για τα μεγάλα επιτεύγματα των πολιτικών. Ο καθηγητής που έφαγε, το λαμόγιο που ξεκοκάλισε, ο υπάλληλος που λαδώθηκε. Ναι, έτσι είναι. Μόνο που αυτό το κράτος ήταν το κράτος που οι ίδιοι έκαναν.

Δημιουργείται κάθε μέρα η εντύπωση πως όλη αυτή η Ελλάδα της διαφθοράς θ’ αλλάξει ως διά μαγείας όταν καθιερώσουμε ένα σαβουάρ βιβρ πολιτικής και μαζεύουμε τα σκατά των σκύλων από το πεζοδρόμιο. Είναι μεγάλη η προσωπική ευθύνη, αλλά είναι διαφορετικό το να γίνει συνείδηση απ’ το να γίνει ενοχή. Και η κύρια προσωπική ευθύνη είναι πως τους αφήσαμε να κυβερνούν με τη SIEMENS, τους Χριστοφοράκους, τις μίζες από τα γερμένα υποβρύχια, χαμένοι μέσα στην επιτηδευμένη και συγκαλυπτική μας καλοπέραση. Κανένα από τα άρθρα των φιλελεύθερων αυτομαστιγωμένων δεν μιλά γι’ αυτή την ευθύνη και γι’ αυτό το κράτος. Μιλούν για τον υπάλληλο και το λαμόγιο της γειτονιάς. Αυτό το λαμόγιο δεν δούλευε καν στο γραφείο του πολιτικού λαμόγιου, ούτε το κάλυπτε το κομματικό κράτος.

Εξουθενωμένοι από τις ενοχές, ισοπεδωμένοι από την αναζήτηση ευθυνών, αγανακτισμένοι από τον ίδιο μας το θυμό, φοβισμένοι από αυτό που δεν γνωρίζουμε και που έρχεται, είμαστε έτοιμοι για όλα. Όχι απαραίτητα για το καλύτερο. Γι’ αυτό επιλέξαμε, όπως οι συνεργάτες του Μπρέζνιεφ, τη μοναδική οικεία πρακτική. Να κρατήσουμε στο μπουρδέλο πουτάνες τις πιο σίγουρες. Εξήντα χρόνια μέλη του κόμματος.

του Κώστα Βαξεβάνη

Ἀγρύπνια


Πῆγα καὶ ἐγὼ στὴν Ἀγρύπνια γιὰ τὸν 77χρονο γέροντα Δημήτρη  Χρίστουλα.

Στὴν πλατεῖα, στὸ Σύνταγμα ποῦ ἀλλοῦ;

Ἀπὸ τὶς λίγες στιγμὲς ποὺ ἡ πλατεῖα Συντάγματος  θύμιζε τὸ χωριό μου.

Στὸ χωριό μου, ποὺ ἀγρυπνοῦμε, συντροφεύοντας τοὺς συγγενεῖς του νεκροῦ συγχωριανοῦ μας.

Ἀπόψε τὸ Σύνταγμα ἔμοιαζε μὲ τὸ χωριό μου.

Μικρὲς παρέες τῶν τριῶν –τεσσάρων ἀτόμων συζητοῦσαν χαμηλόφωνα στὴν μισοσκότεινη πλατεῖα.

Οἱ ποιὸ τολμηροὶ εἶχαν πλησιάσει μέχρι καὶ κάτω ἀπὸ τὴν Βουλὴ στὸν Ἄγνωστο Στρατιώτη.

Τὰ Κατοχικὰ Μέσα Ἐνημέρωσης, ἀφοῦ ἀγνόησαν μέχρι τὶς πρῶτες ἀπογευματινὲς ὧρες τὸ γεγονὸς τοῦ θανάτου τοῦ Γέροντα, ἄρχισαν νὰ μιλοῦν γιὰ διαδήλωση στὸ Σύνταγμα.

Ἀπὸ πότε ἡ Ἀγρύπνια γιὰ τὸν νεκρό, εἶναι διαδήλωση γιοὶ τοῦ Γκέμπελ;

Ἡ συνέχεια εἶναι γνωστή.

Οἱ γνωστοὶ ἄγνωστοι μὲ τὶς πέτρες, οἱ γνωστοὶ ἄγνωστοι μὲ τὰ δακρυγόνα,

καὶ ἕνας Γέροντας ποιὸ νέος καὶ ποιὸ ἄντρας ἀπὸ ὅλους ἐμᾶς.

Καλὸ ταξίδι Ἕλληνα, καλὸ ταξίδι Δημήτρη Χρίστουλα.

© HeadWaiter

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ

Εμείς δε γονατίσαμε σκυφτοί τα πόδια να φιλήσουμε του δυνατού, σαν τα σκουλήκια που πατεί μας· μα για ν' αντισταθή με το σπαθί, βρέθηκε σαν πολύ στοχαστική, και σαν πολύ ονειρόπλεχτη η ψυχή μας [Παλαμάς]

Τοπία

του Μυαλού κ της Ψυχής

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ

malo periculosam libertatem quam quietum servitium (καλύτερα μια ελευθερία γεμάτη κινδύνους παρά μια ήσυχη σκλαβιά) J. J. Rousseau

ΠΑΝΟΣ ΖΑΧΑΡΗΣ

...γελοίος γράφων...

Διασταυρούμενα πυρά

εναλλακτικός τίτλος: ΦΥΡΔΗΝ ΜΙΓΔΗΝ - σχόλια και πληροφορίες για την κοινωνική και πολιτική ζωή στην Ελλάδα + εκπαιδευτικό υλικό. Oι συνεχείς αλλαγές θα είναι ο κανόνας σ' αυτό το blog επειδή 1. τίποτε δεν είναι τέλειο και 2. στόχος είναι η συνεχής βελτίωση

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και... όλα τα άλλα

Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

PROJECT ANTISYSTEM

NEWS,MUSIC, SERIES, AND MORE

Crystalia Patouli --------

H ζωή δεν είναι αυτή πoυ έζησε κανείς, αλλά αυτή πoυ θυμάται και όπως τη θυμάται για να την αφηγηθεί. Gabriel García Márquez

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Το μαμούνι που μιλάει

Πες-πες κάτι θα μείνει

The Late Blog

"It is never too late to be , what you might have been "

ΕΠΙΓΟΝΟΣ

Ελεύθερος άνθρωπος, ελεύθερη σκέψη.

για την Ιστορια...

Θέματα -Πηγές-Σκέψεις-Τεχνικές & εργαλεία για τη διδασκαλία της

Τα Κακώς Κείμενα

Ο ΛΟΓΟΣ ΕΧΕΙ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΕΧΕΙ ΤΟ ΛΟΓΟ ΤΗΣ // www.kakoskeimena.net

λογομνήμων...

κατ' ευφημισμόν

Referendums For Greece

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ

Θραξ Αναρμόδιος

αναρμοδίως επί παντός

XOYNTAPA

ΠΡΟΣΟΧΗ ! ΚΡΑΤΟΣ !

kospanti

Ιστορίες ενός τσακισμένου μυαλού ...

Αναγεννημένη

"Και το ξερό κεφάλι μου μυαλό ποτέ δε βάζει, όσο τα πόδια μου βαστούν, στο δρόμο θα με βγάζει"

Ο άνθρωπος του μετρό

Γιατί πάντα κάποιος πρέπει να κάθεται και να παρατηρεί τους άλλους...

Lagrimas de oro

Δάκρυα από χρυσό

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Μ' αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ' τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα· που αναβοσβήνουν, μες στη νύχτα, σαν Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια... [Νίκος Χουλιαράς]

Διαβούλευση Πολιτών

Ιστοσελίδα ενημέρωσης, διαβούλευσης, έρευνας, αρθρογραφίας.

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Stop Alimentarius

Ενημερώσου για τον κώδικα διατροφής και προστάτευσε τον εαυτό σου αλλά και τους γύρω σου

Love Your Thoughts

...οργασμός σκέψης

αἰέν ἀριστεύειν

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις

ΨΙΘΥΡΟΙ

ψίθυροι του κόσμου

Dimitris Manousakis

A great WordPress.com site

Απ'όλα (με sos)

Εδώ δεν πουλάμε σουβλάκια

ΓΕΩΡΓΟΠΑΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΕΣ , ΣΚΙΤΣΑ , ΑΠΟΨΕΙΣ...

Yannis Ioannou,cartoonist

cartoons and satyrical comics ,Yannis Ioannou

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Θέματα και αναθέματα...

Χειμωνιάτικη Λιακάδα

Σκέψεις, απόψεις, προβληματισμοί και συναισθήματα. Στοχασμοί που ρίχτηκαν στο διαδίκτυο σαν μπουκάλια στο πέλαγος …

womaneveryday

με σκέψη για όλα-σχεδόν

Derveniotis's Weblog

Drawing the Line

Αρέσει σε %d bloggers: