Monthly Archives: Σεπτεμβρίου 2012

Ποιος να συγκριθεί μαζί σου!


Αλιεύοντας ειδήσεις, και προσπαθώντας να αποφύγω τις συγκρίσεις.

28/06/2012Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος Αντώνης Σαμαράς:«Η νέα κυβέρνηση της Ελλάδας αποδέχεται την ιδιοκτησία του προγράμματος σταθεροποίησης και είναι πλήρως δεσμευμένη στους στόχους, στους αντικειμενικούς σκοπούς και σε όλες τις βασικές πολιτικές του Προγράμματος»

23/11/2010

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Παπανδρέου, Θεόδωρος Πάγκαλος:

«Το μνημόνιο το υφιστάμεθα, δεν το επιλέξαμε. Υπάρχει μια δανειακή σύμβαση, η οποία προβλέπει υποχρεώσεις του δανειζόμενου. Το μνημόνιο αποτελεί ευκαιρία, ευτυχία για τον τόπο»

26/09/2012Cristina Fernández de Kirchner, Πρόεδρος της Αργεντινής από το βήμα της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ«Η χώρα μου δεν είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα, είναι ένα κυρίαρχο έθνος που παίρνει αποφάσεις με κυρίαρχο τρόπο και δεν θα αφήσει να υποβληθεί σε καμία πίεση, και ακόμη περισσότερο σε καμία απειλή»
27/9/12Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Μιχαήλ Κωσταράκος 

«Επειδή προφανώς το ήπιο και συμβουλευτικό ύφος της τελευταίας διαταγής του ΓΕΕΘΑ περί στολής έχει παρεξηγηθεί, καθίσταται σαφές ότι η διαταγή αποτελεί σαφή παρότρυνση των συναδέλφων να αποφύγουν τη συμμετοχή σε τηλεοπτικές εκπομπές και σε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας φέροντας τη στολή τους. Γιατί αυτό, σύμφωνα με τους ισχύοντες κανονισμούς και διατάξεις, συνιστά πειθαρχικό παράπτωμα»

17/9/12Ανακοίνωση της  ένωσης οπλιτών Πορτογαλίας (Association of Privates)

προς τον πορτογάλο Πρωθυπουργό:

 

«Κύριε Πρωθυπουργέ για το καλό της χώρας και του λαού της κάντε μας τη χάρη και παραιτηθείτε….

…δεν μπορούμε να επιτρέψουμε ένα έθνος σαν το δικό μας με πάνω απο 900 χρόνια ιστορία να μαραζώσει επειδή κάποιοι κύριοι έδωσαν την Πορτογαλία στα συμφέροντα υψηλά ιστάμενων οικονομικών ιδρυμάτων της Ευρώπης και του κόσμου…

έχουμε ορκιστεί να υπερασπιστούμε την πατρίδα και το σύνταγμα της καθώς και τους νόμους της δημοκρατίας» γράφει η ένωση οπλιτών.

“Τα Στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων δεν θέλουν να παραμείνουν συνδεδεμένα με αυτή την άθλια επίθεση που διαπράττεται στους συμπολίτες μας! Μας παρακινεί η ΑΜΥΝΑ της ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑΣ και των ΠΟΡΤΟΓΑΛΩΝ.

Δεν αποτελεί παράδοση στις Τάξεις του Στρατού η αποφυγή καταστάσεων, το ψέμα, πόσο μάλλον η χρησιμοποίηση του Πορτογαλικού Λαού ως πειραματόζωου σε κοινωνικά πειράματα. Ακόμη περισσότερο αφού εμείς προερχόμαστε από τον ίδιο Λαό.

Είναι προφανής η αποτυχία των πολιτικών που επιβάλλονται από αυτή την κυβέρνηση, η οποία βασίστηκε στην απαξίωση της εργασίας και των κοινωνικών δικαιωμάτων, επιβάλλοντας όλο και περισσότερη λιτότητα, περισσότερη ανεργία, περισσότερη αβεβαιότητα. Εξαθλίωσε τους φτωχούς αυτής της χώρας και μετέτρεψε τη μεσαία τάξη σε φτωχούς. Έχουμε να κάνουμε με μια ρημαγμένη χώρα, χωρίς τιμόνι, η οποία οδεύει προς την άβυσσο.

 

©  HeadWaiter

Αξιοπρέπεια


 

Σωτήριον έτος 2012μχ.

Στην  χρεωκοπημένη Ελλάδα συνεχίζεται μια  παράδοση αιώνων: Η διχόνοια.

Ίσως είναι το μόνο χαρακτηριστικό που έχει απομείνει σε τούτον τον λαό για να αποδεικνύει την τρείς-χιλιοχρονη τουλάχιστον καταγωγή του.

Η διχόνοια και το καφενείο,(η παλιά αγορά).

Εκεί, στο καφενείο, (και τα  blog’s ένα είδος καφενείου είναι) ο καθένας από εμάς διακηρύσσει τις γνώσεις και το αλάθητό του.

Και έτσι τούτη η χώρα πελαγοδρομεί ανάμεσα στον Μιχαήλ Αλεξάντροβιτς Μπακούνιν (Михаил Александрович Бакунин)  τον Αριστοτέλη   τον Γκέοργκ Βίλχελμ Φρήντριχ Χέγκελ (Georg Wilhelm Friedrich Hegel) τον Πιέρ-Ζοζέφ Προυντόν (Pierre Josef Prοudhon) τον Καρλ Χάινριχ Μαρξ (Karl Heinrich Marx)  τον Φρίντριχ Ένγκελς (Friedrich Engels)  τον Άνταμ Σμιθ (Adam Smith) και στον Πλάτωνα.

Πελαγοδρομεί ανάμεσα σε τόσα σπουδαία ονόματα με αποτέλεσμα να κυβερνιέται από τον Κωστάκη, τον Γιωργάκη και τον Αντωνάκη.

Αλήθεια το Καφενείο φταίει ή Διχόνοια ή η αμάθειά μας;

Έχουνε αναλωθεί χιλιάδες εργατοώρες πάνω στα πληκτρολόγια με τους bloggers να αναρωτιούνται, αν σε τούτη την χρονική και οικονομική συγκυρία θα ήταν ποιο ωφέλιμο για την Ελλάδα το «Κεφάλαιο» του Καρόλου Μαρξ ή  η «Πολιτεία» του Πλάτωνα.

Όλοι μας όμως ξεχνάμε κάτι βασικό:

Για να ξανασηκωθεί στα πόδια της τούτη η χώρα χρειάζεται ΟΜΟΝΟΙΑ.

Χρειάζεται μια υπερπροσπάθεια όλων όσων αισθάνονται Έλληνες και αγαπούν ετούτα εδώ τα χώματα.

Να πάψει να μας  χωρίζει η διεφθαρμένη και ανίκανη Άρχουσα Τάξη.

Τα χρήματα δεν είναι πρόβλημα αλλά ούτε και η μη ύπαρξη του λεγόμενου δαιμόνιου της Φυλής.

14 από τους 400 ποιο πλούσιους ανθρώπους στον κόσμο σύμφωνα με την λίστα των  Forbes είναι εξόριστοι από την Άρχουσα Τάξη, Έλληνες.

Ας μην αναφέρουμε τίποτε για την εμπορική ναυτιλία.

Αν με κάποιον τρόπο το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο ερχόταν στην Ελλάδα, η χώρα δεν θα είχε ποτέ ξανά δημοσιονομικό πρόβλημα.

Φυσικά κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει όσο μας κυβερνά μια τόσο διεφθαρμένη Άρχουσα Τάξη.

Κανένας σοβαρός επιχειρηματίας δεν θα δεχόταν να έχει απέναντί του, και μάλιστα σε θέσεις κλειδιά, πολιτικούς σαν τον Άκη, τον Μαντέλη, τον Τσουκάτο,  τον γιό του ταχυδρόμου ή τον σημερινό πρόεδρο της Βουλής.

Όσο όλος αυτός ο συρφετός, ξεκινώντας από την Άκρα Αριστερά και φτάνοντας στην Άκρα Δεξιά βρίσκεται στην ηγεσία της χώρας, η Ελλάδα δεν θα μπορέσει ποτέ να ξεπεράσει το κώμα που βρίσκεται.

Μια ματιά στην πρόσφατη ιστορία είναι αρκετή.

Από την Επανάσταση του ΄21 και μετά η μεγαλύτερη προσπάθεια των όσων ηγεμόνευσαν τούτη την χώρα, ήταν στο να πετύχουν την εύνοια των μεγάλων Δυνάμεων.

Διχόνοια, διαφθορά, ανικανότητα.

Παράδειγμα το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Οι νικητές μόλις  λίγα χρόνια μετά το τέλος του, πήγαν εργάτες, μετανάστες στον ηττημένο.

Μια Άρχουσα Τάξη που  την διέκρινε μια αίσθηση ανωτερότητας αλλά και ατιμωρησίας.

Ανέκαθεν υπήρχε η αίσθηση ότι αν υπηρετήσει με σθένος τους ισχυρούς του πλανήτη, θα ηγεμονεύει για πάντα την χώρα. Κάτι που φαίνεται και  από την ελέω Θεού κληρονομικότητα που χαρακτηρίζει το πολιτικό μας σύστημα.

Πολύ λίγες ήταν οι φορές που σταθήκαμε σαν χώρα με αξιοπρέπεια στα πόδια μας.

Και τότε μεγαλουργήσαμε.

Θα μπορούσε και σήμερα να γίνει κάτι παρόμοιο.

Θα μπορούσε να γίνει αν αφήναμε στην άκρη τον παραδοσιακό εαυτό μας.

Αν ανάμεσα στις επιδιώξεις μας δεν ήταν μια θέση κόλακα της εξουσίας.

Αν πιστεύαμε στην δύναμη των ανθρώπων τούτης της χώρας.

Αν ξεχνάγαμε για λίγο το «ξέρεις ποιος είμαι εγώ;»

Αν δεν νοιώθαμε ευχαρίστηση στο να ταλαιπωρούμε οποιονδήποτε έχει την ατυχία να μην έχει τόση εξουσία όση εμείς.

Αν αγαπούσαμε λίγο τούτη την χώρα και τους κατοίκους της.

Αν παύαμε να πιστεύουμε ότι η σωτηρία θα έρθει από τον Μόσκοβο που θα φέρει το σεφέρι.

Αν ξαναδίναμε την αξιοπρέπεια στον Έλληνα πολίτη.

©  HeadWaiter

Με προσοχή το καλσόν, σύντροφοι.


 

Ο θρύλος αναφέρει ότι σε μια περίοδο της Ελληνικής ιστορίας ο Έλληνας πρωθυπουργός ήταν σε ένα ταξίδι στο εξωτερικό για κάποιες δύσκολες διαπραγματεύσεις.

Κάποια στιγμή και βλέποντας ότι δεν θα υπήρχε καλό τέλος για τα συμφέροντα της Ελλάδος, κάλεσε στο τηλέφωνο τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης   και του ζήτησε να διοργανώσει μια μεγάλη διαδήλωση στην Αθήνα.

Έτσι και έγινε. Πάνω από 200.000 άνθρωποι κατέβηκαν στο κέντρο της Αθήνας.

Οι ξένοι αξιωματούχοι βλέποντας τις εικόνες στην τηλεόραση, υποχώρησαν των απαιτήσεών τους και έτσι ο Έλληνας πρωθυπουργός γύρισε με την συμφωνία που ήθελε στην Αθήνα.

Τότε όμως ήταν άλλοι καιροί.

Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει.

Σήμερα οι συνδικαλιστές π.χ. διοργανώνουν απλά  μια 24ωρη απεργία στην προσπάθεια να αντισταθεί ο κόσμος στην μεγαλύτερη ληστεία   που έχει γίνει ποτέ σε πολιτισμένη χώρα.

Φρόντισε για αυτό η Τρόικα μέσω του ΣΔΟΕ και της εισαγγελείας όταν επισκέφτηκαν τα διάφορα συνδικαλιστικά σωματεία!

Και έτσι φτάσαμε στο σημείο την ώρα που ο καθημερινός πολίτης να μην μπορεί να καταλάβει από πού να προφυλαχτεί οι συνδικαλιστικές ενώσεις να παίζουν το παιγνίδι της Τρόικας.

Εντάξει έχουν και αυτοί το ίδιο πρόβλημα με τους βουλευτές:

Με τόση ανεργία εκεί έξω άντε να ψάχνεις για δουλειά!

Σε 24ωρη απεργία για την Τετάρτη 26 Σεπτεμβρίου 2012  κάλεσαν τα μέλη τους ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και ΓΣΕΒΕΕ.

Με προσοχή το καλσόν Συντρόφια, θα φύγει κάνας πόντος.

 

©    HeadWaiter

ΤΑ ΚΟΤΟΠΟΥΛΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ


favelas in Rio de Janeiro city

Ας υποθέσουμε ότι εγώ είμαι ο ΒΑΚΤΑΣ και κατασκευάζω κοτόπουλα.

Στο δίπλα χωριό είναι ο ΠΕΝΔΟΣ και κατασκευάζει και αυτός κοτόπουλα.

Και οι δύο αγοράζουμε φτηνές ζωοτροφές από την Κίνα, και οι δύο έχουμε μη νόμιμους μετανάστες ως εργάτες πληρώνοντάς τους ψίχουλα.

Το κόστος για κάθε κιλό κοτόπουλο μας έρχεται και των δύο 0,5 €.

Ο ΠΕΝΔΟΣ καταλαβαίνοντας τις δυσκολίες που έχει η ελληνική οικογένεια λόγω μνημονίου κλπ πουλάει τα κοτόπουλα του προς 1€ το κιλό.

Δίνει φτηνό κοτόπουλο στον Έλληνα και μάλιστα κερδίζει 100%.

Εγώ, ο ΒΑΚΤΑΣ, βρήκα έναν τρόπο και πουλάω τα κοτόπουλα μου στην Γαλλία προς 3€ το κιλό, τιμή που ο Γάλλος την θεωρεί αξιοπρεπή και έτσι έχω πολύ καλές πωλήσεις.

Με αυτόν τον τρόπο λοιπόν αποκτώ μια υπεραξία, και επάρκεια κεφαλαίων στην επιχείρηση μου.

Όμως ποια θα πρέπει να είναι η επόμενη κίνησή μου;

Σύμφωνα με τους νόμους της αγοράς θα πρέπει να αγοράσω τον ανταγωνιστή μου.

Επάρκεια κεφαλαίων υπάρχει, θα του δώσω αρκετά χρήματα ώστε να μην χρειαστεί να δουλέψει ξανά. Δεν έχει λόγο να αρνηθεί.

Αγοράζω το εργοστάσιο, μετά από μερικούς μήνες το κλείνω, έτσι και αλλιώς δεν είχε αρκετά κεφάλαια ώστε να εκσυγχρονιστεί, και έτσι κυριαρχώ και στην ελληνική αγορά.

Το κοτόπουλο γίνεται ΜΟΝΟ δική μου υπόθεση.

Η όλη ιστορία δεν είναι επιστημονική φαντασία.

Συμβαίνει καθημερινά στην χώρα του μνημονίου.

Οι μεγάλες πολυεθνικές μέσα από τα κανάλια πωλήσεων που έχουν ήδη δημιουργήσει προωθούν τα προϊόντα τους κρατώντας την τιμή αμετάβλητη και αδιαφορώντας για τις εκκλήσεις των τηλεαστέρων που ζητούν μείωση των τιμών στο καλάθι της νοικοκυράς και την μείωση του τζίρου.

Οι μικρές ελληνικές εταιρείες που έχουν σαν  target group την ελληνική αγορά, μη έχοντας κεφαλαιακή επάρκεια ώστε να αντέξουν την μείωση του τζίρου, αρχίζουν να ρευστοποιούν το εμπόρευμά τους ώστε να ανασάνουν.

Επακόλουθο: Μείωση κύκλου εργασιών, μείωση κερδών και το αποτέλεσμα είναι προφανές. Θα βρεθούν στο έλεος των Τραπεζών ή των ανταγωνιστριών πολυεθνικών.

Αυτό ακριβώς το αποτέλεσμα επιζητούσε η Τρόικα όταν προς απορία όλων άρχιζε να έχει λόγο στον ιδιωτικό τομέα.

Δεν την ενδιέφερε η χρεωκοπία που είχε κηρύξει ο Δημόσιος Τομέας.

Σημασία έχει με πρόφαση τα προβλήματα του Δημοσίου να διαλυθεί και ο Ιδιωτικός Τομέας της οικονομίας.

Και από ότι φαίνεται κανένας δεν μπορεί να τους κατηγορήσει ότι δεν κάνουν σωστά την δουλειά τους.

Όπως ακριβώς αν τραβήξεις μια κλωστή από ένα πλεχτό είναι εύκολο μετά να το ξηλώσεις όλο,  έτσι και αυτοί, που η κυβέρνηση αποκαλεί δανειστές μας, ξηλώνουν κάθε οικονομικό και κοινωνικό ιστό σε τούτη την χώρα.

Κάποιες φορές μόνο επιβραδύνουν ή επιταχύνουν τον ρυθμό.

Ο στόχος όμως παραμένει ο ίδιος.

Και δεν είναι μόνο θέμα χρημάτων.

© HeadWaiter 

Olli Ilmari Rehn VS N. Xoυντής


Νικος Χουντής

Διαβάζω στον ιστότοπο του N. Xoυντή, ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ:

Νέα άρνηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να δημοσιοποιήσει τις τιμές πώλησης των ελληνικών περιουσιακών στοιχείων

 Παρά το γεγονός ότι η αξιοπιστία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έχει τρωθεί μετά την αποκάλυψη ότι η κα Anna Bubeníková, που είχε τοποθετηθεί ως «το μάτι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής» στο Ταμείο Αξιοποίησης  Ιδιωτικής Περιουσίας Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ) κατηγορείται στην πατρίδα της Σλοβακία για συμμετοχή σε σκάνδαλο διαφθοράς, που αφορούσε τις ιδιωτικοποιήσεις του Εθνικού Ταμείου Ιδιοκτησίας της Σλοβακίας (FNM),  η Επιτροπή για άλλη μια φορά αρνείται να δώσει στη δημοσιότητα τις εκτιμώμενες τιμές για την πώληση της δημόσιας περιουσίας και κυρίως δημοσίων επιχειρήσεων.

Και ακόμα:

Οξύμωρη και αντιφατική η απαγόρευση ναυπήγησης εμπορικών πλοίων στα Ελληνικά Ναυπηγεία (ΕΝΑΕ) από την Κομισιόν

No comment

Αίθουσα Ελεγχόμενων Συνθηκών.


Grigory Karpovich Mikhailov, Prometheus, 1839

Grigory Karpovich Mikhailov, Prometheus, 1839

Η δράση τοποθετείται στο 2012 μ.χ. Όλη η Ευρώπη  έχει πέσει στα χέρια των τοκογλύφων. Όλη; Όχι!

Οι κάτοικοι ενός μικρού χωριού, του blogger-village , χάρη στην ελευθερία που δίνει το διαδίκτυο αντιστέκονται.

Μόνο οι τρελοί του διαδικτύου αντιστέκονται ακόμα στην λαίλαπα του  IMF και της Ε.Ε.

Κάπου-κάπου όμως η Omertà σπάει και το διαδίκτυο γιορτάζει.

Κανένας δεν ξέρει τον λόγο που κάποιοι αποφασίζουν να μιλήσουν.

Ίσως να είναι προσωπικές διαφορές, ίσως το ίδιο το σύστημα να ελέγχει την δύναμή του, ίσως και να μην υπάρχει στην ζωή αυτό που οι επιστήμονες ονομάζουν  «Αίθουσα Ελεγχόμενων Συνθηκών»

Η πρώτη νίκη στην Ελλάδα ήλθε όταν ο πρώην μόνιμος εκπρόσωπος της Ελλάδος στο ΔΝΤ Παναγιώτης Ρουμελιώτης δήλωσε στους   N.Y.Times   ότι το ΔΝΤ γνώριζε εξαρχής ότι το πρόγραμμα δεν βγαίνει

Μετά ήλθε η σειρά της Alpha Bank οι αναλυτές της οποίας στο εβδομαδιαίο δελτίο οικονομικών εξελίξεων της 12-9-2012 γράφουν:

«Η Ελλάδα έχει πετύχει και με το παραπάνω τη δημοσιονομική προσαρμογή που απαιτείται και θα έχει πρωτογενές πλεόνασμα στη ΓΚ ήδη από το 2012, παρά την μεγάλη ύφεση στην οποία έχει περιπέσει η ελληνική οικονομία.

Παρ΄ όλα αυτά, η Τρόικα συνεχίζει να αμφισβητεί, σε μεγάλο βαθμό ανεδαφικά, την απόδοση των μέτρων που έχει εξειδικεύσει η κυβέρνηση, με αποτέλεσμα την περαιτέρω κωλυσιεργία με την συνεχή προβολή απαιτήσεων για λήψη νέων μέτρων. Η πολιτική αυτή συμβάλλει στην επιμήκυνση της ύφεσης στην ελληνική οικονομία και είναι άκρως επικίνδυνη, και εν πολλοίς αντίθετη με τα συμφέροντα ακόμη και αυτών των ίδιων των δανειστών της χώρας. Η ελληνική οικονομία δεν είναι δυνατό πλέον να κρατείται όμηρος των πολιτικών επιδιώξεων κανενός. Εάν η Τρόικα επιμένει να αρνείται την αποτελεσματικότητα των μέτρων ή την ανάγκη ηπιότερης δημοσιονομικής προσαρμογής, είναι αυτονόητο ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να κάνει αυτό που υπαγορεύει το εθνικό συμφέρον, δεδομένων των ισορροπιών που διαμορφώνονται. Διότι στην ζωή, δεν υπάρχει δεν μπορώ. Μόνον δεν θέλω

Κανένας δεν μπορεί να είναι σίγουρος ότι πίσω από την δήλωση Ρουμελιώτη η το ενημερωτικό της Alpha δεν κρύβονται ιδιοτελή συμφέροντα ή σκέψεις, και κανένας δεν μπορεί να το αποκλείσει.

Κανένας πάλι δεν μπορεί να αποκλείσει την εκδοχή ότι είναι ένα άλλο ένα κόλπο της Άρχουσας Τάξης στην Ελλάδα.

Να υποστηρίξει δηλαδή ότι έχει ξεκινήσει σκληρές διαπραγματεύσεις, ο Αντωνάκης δηλαδή, και κάποια στιγμή θα δούμε φως στην άκρη του τούνελ.

Κάποιες φορές η μισή αλήθεια είναι χειρότερη από το ψέμα.

Όπως και να έχει όμως είναι δυο στοιχεία που έρχονται  σε μια εποχή που ένα αρκετά μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης αρχίζει να πιστεύει ότι η χώρα πουλήθηκε αμαχητί και έναντι πινακίου φακής.

Αν πάλι τα δύο αυτά γεγονότα σύμφωνα με τους λάτρεις της συνωμοσιολογίας  δεν είναι τίποτε άλλο παρά η απόδειξη ότι μια χώρα μπορεί να μετατραπεί σε αίθουσα ελεγχόμενων συνθηκών κοινώς εργαστήριο πειραματισμού, χωρίς να τολμήσει να φέρει την παραμικρή αντίδραση, τότε:

Τότε μας αξίζει αυτό που η Ιστορία μας επιφυλάσσει: Την μετατροπή μας από λίκνο του πολιτισμού σε ανδράποδα της Άρχουσας Τάξης.

© HeadWaiter

ΜΟΝΟ Η ΤΡΟΪΚΑ


 

Σήμερα 12/09/12  το συνταγματικό δικαστήριο της Γερμανίας ενέκρινε την δημιουργία του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Διάσωσης (European Stability Mechanism, ESM).

Δεν θα ήθελα να ασχοληθώ με την ετυμηγορία του δικαστηρίου, όσο με την ύπαρξη του ίδιου του Δικαστηρίου.

Ένα δικαστήριο στην Γερμανία που καθήκον του είναι η προάσπιση των συμφερόντων του Γερμανικού λαού αλλά και κράτους.

Πριν λίγα χρόνια έφτασε ένα δημοψήφισμα στην Ιρλανδία  για να γίνει όνειρο θερινής νυκτός η δημιουργία Ευρωσυντάγματος.

Όλα αυτά δείχνουν μακρινά και χωρίς λόγο ύπαρξης στην δημοκρατική Ελλάδα.

Οι τρείς εξουσίες, που ορίζει το Σύνταγμα, μαζί και η τέταρτη τα media, υπάρχουν μόνο για να στηρίζουν τις αποφάσεις μιας μικρής κλίκας ανθρώπων.

Νομοθετική, εκτελεστική, δικαστική εξουσία αλλά και τα ΜΜΕ υπάρχουν για να λειαίνουν  τον δρόμο στην τρόικα  και να στηρίζουν την Άρχουσα Τάξη.

Δεν υπάρχει θεσμός σε τούτη την χώρα.

Δεν υπάρχει θεσμός για να υπερασπιστεί τα συμφέροντα του αδύναμου.

Δεν υπάρχει θεσμός να υπερασπιστεί όσους κλείνουν τα καταστήματά τους, όσους ζουν κάτω από το όριο της φτώχιας, τους ανάπηρους, τους καρκινοπαθείς, όσους αποφασίζουν να δώσουν τέλος στην ζωή τους, όσους φτάνουν στο υψηλότερο σημείο απόγνωσης.

Δεν υπάρχει θεσμός στην Ελλάδα να υπερασπιστεί το δικαίωμα του Έλληνα και της Ελληνίδας στην Αξιοπρέπεια.

Υπάρχει ΜΟΝΟ η τρόικα.

Είναι ο μόνος θεσμός που υπηρετεί η Άρχουσα Τάξη της χώρας.

Ο μόνος θεσμός είναι η τρόικα. Μόνο η τρόικα.

© HeadWaiter

Bαλβίδα ασφαλείας


Ανέκαθεν, και για κάποιον λόγο που δεν καλοκαταλάβαινα το κοινοβούλιο μου θύμιζε τις σχολικές εορτές όταν ήμουν παιδί.

Θυμάμαι ο καθένας και η κάθε μια από εμάς, ανέβαινε στο πάλκο και απάγγελνε το ποίημά του.

Καλά ή άσχημα δεν είχε σημασία, το χειροκρότημα ήταν σίγουρο, και μάλιστα ποιο ζεστό από την μαμά ή τον μπαμπά μας.

Μάλιστα ήταν τόσο το τρακ που είχαμε σαν παιδιά που κανένας μας δεν έδινε σημασία στην απαγγελία ή στο τι έλεγε ο διπλανός μας.

Με τον ίδιο τρόπο λειτουργεί το κοινοβούλιο.

Η κάθε πολιτική ομάδα (κόμμα) λέει αυτό που θέλει να πει, μερικές φορές μάλιστα και άσχετα με την ημερήσια διάταξη,  αντιδρά για τα media σε κάποια σημεία και μετά όλοι μαζί στο καφέ της Χαράς.

Δεν υπάρχει σύνθεση, ούτε καν ανταλλαγή επιχειρημάτων, μόνο ατέλειωτοι μονόλογοι.

Και μετά η ψηφοφορία, λίγο σικέ αλλά δεν παύει να είναι ψηφοφορία. Άλλωστε είναι γνωστό τοις πάσοι τι θα ψηφίσει  κάθε βουλευτής, (εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων) πριν καν ανέβει στην έδρα.

Βλέπετε υπάρχει η λεγόμενη  κομματική πειθαρχεία, κάτι σαν  Omerta.

Κομματική πειθαρχεία. Ένας όρος αντίθετος με το Σύνταγμα ( Άρθρο 51 παρ.2 που ορίζει ότι «οι Βουλευτές αντιπροσωπεύουν το Έθνος» και Άρθρο 60 παρ.1 «οι Βουλευτές έχουν απεριόριστο το δικαίωμα της γνώμης και ψήφου κατά συνείδηση») που όμως έχει καθιερωθεί ως νόμιμος και ηθικός.

Το καταστατικό των κομμάτων ισχυρότερο και από το Σύνταγμα.

Είναι και αυτός ένας τύπος Δημοκρατίας.

Θα μου μείνει αξέχαστη η φωτογραφία από το καφενείο της Βουλής, με τους βουλευτές να παρακολουθούν ποδόσφαιρο, στην ολομέλεια να συζητείται το μνημόνιο και στην πλατεία Συντάγματος κάποιοι, ίσως λίγοι, να διαδηλώνουν νοιώθοντας προδομένοι.

Θέατρο. Ο ηθοποιός ανεβαίνει στην σκηνή  παίζει τον ρόλο του και μετά συνεχίζει την ζωή του.

Πολιτική: Η τέχνη του εξαπατείν, σε  χρόνο παρατατικό, με πολύ μεγάλη επιτυχία μάλιστα.

Γιατί αυτό το θέατρο που παίζεται καθημερινά στο κοινοβούλιο, με τον διαμοιρασμό των ρόλων του καλού και του κακού τελικά έχει επιτυχία.

Πέτυχε να μοιράσει τους ρόλους: του καλού, του κακού, του νόμιμου, του παράνομου, του φοροφυγά, του απατεώνα.

Πέτυχε να διχάσει την κοινωνία.

Και με αυτόν τον τρόπο λίγους μόνο μήνες μετά την «επανάσταση του γιαουρτιού» τα πρόβατα γύρισαν στο μαντρί.

Μάλιστα σταμάτησαν και να βελάζουν.

Ακούγονται μόνο όσα ο σκηνοθέτης ορίζει να βελάζουν.

Έτσι για να υπάρχει και μια βαλβίδα ασφαλείας για τους θερμόαιμους.

Όπως ακριβώς θα γίνει και με την επιμήκυνση του «δανείου».

Μια ανάσα, μια βαλβίδα ασφαλείας  ζητάει και ο Σαμαράς.

Λίγο χρόνο παραπάνω.

Λίγο χρόνο παραπάνω για να μετατρέψει  τα πρόβατα σε  ά-  λογα.

© HeadWaiter

Αλαζονεία ,αυθάδεια, αναίδεια, ύβρις.


Οι Ευμενίδες (Ερινύες) κυνηγούν τον Ορέστη

«Το θέμα είναι να έχετε μισθό»

Με αυτά τα λόγια, ο μόλις λίγων εβδομάδων  υπουργός  οικονομικών της Ελλάδος απευθύνθηκε στους Έλληνες ένστολους . Λίγο απέχει η φράση του από το να πει: Να είσθε ευχαριστημένοι που σας αφήνουμε να ζείτε την μίζερη ζωή σας.

Τραμπούκους αποκάλεσε ο υπουργός υγείας τους απόμαχους της ζωής.

Ανέκαθεν η Άρχουσα Τάξη  θεωρούσε τους πολίτες τούτης της χώρας ως δεύτερης κατηγορίας και ένοιωθε τιμή να εκτελεί καθήκοντα σφουγγοκωλάριου σε κάθε άνθρωπο με μη ελληνικό διαβατήριο.

Οι τελευταίες τρείς κυβερνήσεις όμως έχουν ξεπεράσει κάθε όριο.

Ο κύριος Γιάννης Στουρνάρας λοιπόν θεωρεί ότι οι Έλληνες πολίτες θα πρέπει να είναι ευτυχισμένοι, που μετά την λεηλασία της χώρας από την Άρχουσα Τάξη  και στην συνέχεια την παράδοσή της σε κάθε είδους αρπαχτικά,  μπορούν και αναπνέουν ή ακόμα-ακόμα τα χρήματα της μισθοδοσίας να είναι αρκετά ώστε να πληρώσουν τους φόρους για να μην θεωρηθούν φοροφυγάδες.

Ακούγοντάς τον ένοιωσα πως ήταν από τις λίγες φορές στην ζωή μου που μου έγινε 100% κατανοητή η έννοια της λέξης αναίδεια.

Αναιδείς αλλά και σίγουρος για την ποιότητα των υπηκόων του οι Λυκουρέτζος και Στουρνάρας.

Ξέρει πως δεν τολμά κανένας να τους αντιμιλήσει, κανένας δεν θα βρεθεί να τους κατηγορήσει για οτιδήποτε.  Αποτελούν ακρογωνιαίο λίθο της Άρχουσας Τάξης, αυτής που έφερε την χώρα στο κατώτατο σημείο ταπείνωσης.

Και ξέρει, ξέρουν πως δεν θα συναντήσουν την Νέμεση.

Φρόντισε για αυτό ο σύντροφος Πάγκαλος.

Με λάθος ανάλυση τα media  παρουσίασαν τις δηλώσεις Πάγκαλου που από βήματος της Βουλής αναφωνούσε το «όλοι μαζί τα φάγαμε»

Λάθος ανάλυση για να πιστέψουμε ότι η δήλωση  αφορούσε εμάς τον απλό λαό.

Όχι, ο Πάγκαλος απευθυνόταν στα μη πολιτικά μέλη της Άρχουσας Τάξης.

Σε αυτούς που παλαιότερα αποκαλούσαμε αυλικούς.

Εκδότες, συνδικαλιστές, μεγαλοεργολάβους, ανώτερα στελέχη του δημοσίου κλπ.

Σε αυτούς απευθύνθηκε ο σύντροφος, και όλοι τους πήραν το μήνυμα.

Στηρίζουν με νύχια και δόντια μια κυβέρνηση ευνούχων, με αντάλλαγμα το μερίδιό τους στην νομή της εξουσίας.

Η Νέμεσις άργησε, ίσως και να μην έλθει ποτέ.

© HeadWaiter


Θραξ Αναρμόδιος

Από την ιστοσελίδα Epicurus2day   

Παρασκευή, 03 Αύγουστος 2012 01:10

«Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να βάλεις στο χέρι έναν αθώο. Η μόνη εξουσία μιας κυβέρνησης είναι να διώκει τους εγκληματίες… Βέβαια, εγκληματίες μπορείς να δημιουργήσεις. Μπορείς να θεωρήσεις ως έγκλημα τόσα πολλά πράγματα, έτσι ώστε να καθίσταται αδύνατο να ζήσει κάποιος χωρίς να παραβιάσει το νόμο»                   

 Ayn Rand

Επανερχόμαστε. Σε συνεργασία με την Elen Brown σας παρουσιάζουμε συνοπτικά, μια άλλη πρόταση για την οικονομική κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα και στην «Ευρώπη του Ευρώ». Λύσεις που οι Έλληνες πολιτικοί και οι Ευρωπαίοι «αξιωματούχοι» «παρέβλεψαν», αυτοί που καθ’ ημάς, δεν μπήκαν φυσικά καν στον κόπο να διαβάσουν (πόσο μάλλον κατανοήσουν) τα «Μνημόνια», που «παρασύρθηκαν» σε εντελώς ουτοπικά διλλήματα στην «προεκλογική μαστροπεία».

Αυτοί που εφαρμόζουν πιστά, κάθε «λύση» που τους υποδεικνύουν, στον δρόμο για την τελική λύση. Το Ευρώπη εάλω, δεν θα αργήσει. Και έχει ασφαλώς, ήδη δρομολογηθεί. Το λαγουδάκι…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 293 επιπλέον λέξεις

Αέναη κίνηση

Για την αυτονομία και τη χειραφέτηση

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ

Εμείς δε γονατίσαμε σκυφτοί τα πόδια να φιλήσουμε του δυνατού, σαν τα σκουλήκια που πατεί μας· μα για ν' αντισταθή με το σπαθί, βρέθηκε σαν πολύ στοχαστική, και σαν πολύ ονειρόπλεχτη η ψυχή μας [Παλαμάς]

Τοπία

του Μυαλού κ της Ψυχής

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ

malo periculosam libertatem quam quietum servitium (καλύτερα μια ελευθερία γεμάτη κινδύνους παρά μια ήσυχη σκλαβιά) J. J. Rousseau

ΠΑΝΟΣ ΖΑΧΑΡΗΣ

...γελοίος γράφων...

Διασταυρούμενα πυρά

εναλλακτικός τίτλος: ΦΥΡΔΗΝ ΜΙΓΔΗΝ - σχόλια και πληροφορίες για την κοινωνική και πολιτική ζωή στην Ελλάδα + εκπαιδευτικό υλικό. Oι συνεχείς αλλαγές θα είναι ο κανόνας σ' αυτό το blog επειδή 1. τίποτε δεν είναι τέλειο και 2. στόχος είναι η συνεχής βελτίωση

Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

PROJECT ANTISYSTEM

NEWS,MUSIC, SERIES, AND MORE

Crystalia Patouli --------

H ζωή δεν είναι αυτή πoυ έζησε κανείς, αλλά αυτή πoυ θυμάται και όπως τη θυμάται για να την αφηγηθεί. Gabriel García Márquez

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Το μαμούνι που μιλάει

Πες-πες κάτι θα μείνει

The Late Blog

"It is never too late to be , what you might have been "

ΕΠΙΓΟΝΟΣ

Ελεύθερος άνθρωπος, ελεύθερη σκέψη.

για την Ιστορια...

Θέματα -Πηγές-Σκέψεις-Τεχνικές & εργαλεία για τη διδασκαλία της

Τα Κακώς Κείμενα

Ο ΛΟΓΟΣ ΕΧΕΙ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΕΧΕΙ ΤΟ ΛΟΓΟ ΤΗΣ // www.kakoskeimena.net

λογομνήμων...

κατ' ευφημισμόν

Referendums For Greece

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ

Θραξ Αναρμόδιος

αναρμοδίως επί παντός

XOYNTAPA

ΠΡΟΣΟΧΗ ! ΚΡΑΤΟΣ !

kospanti

Ιστορίες ενός τσακισμένου μυαλού ...

Αναγεννημένη

"Και το ξερό κεφάλι μου μυαλό ποτέ δε βάζει, όσο τα πόδια μου βαστούν, στο δρόμο θα με βγάζει"

Ο άνθρωπος του μετρό

Γιατί πάντα κάποιος πρέπει να κάθεται και να παρατηρεί τους άλλους...

Lagrimas de oro

Δάκρυα από χρυσό

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Μ' αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ' τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα· που αναβοσβήνουν, μες στη νύχτα, σαν Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια... [Νίκος Χουλιαράς]

Διαβούλευση Πολιτών

Ιστοσελίδα ενημέρωσης, διαβούλευσης, έρευνας, αρθρογραφίας.

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Stop Alimentarius

Ενημερώσου για τον κώδικα διατροφής και προστάτευσε τον εαυτό σου αλλά και τους γύρω σου

Love Your Thoughts

...οργασμός σκέψης

αἰέν ἀριστεύειν

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις

ΨΙΘΥΡΟΙ

ψίθυροι του κόσμου

Dimitris Manousakis

A great WordPress.com site

Απ'όλα (με sos)

Εδώ δεν πουλάμε σουβλάκια

ΓΕΩΡΓΟΠΑΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΕΣ , ΣΚΙΤΣΑ , ΑΠΟΨΕΙΣ...

Yannis Ioannou,cartoonist

cartoons and satyrical comics ,Yannis Ioannou

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Θέματα και αναθέματα...

Χειμωνιάτικη Λιακάδα

Σκέψεις, απόψεις, προβληματισμοί και συναισθήματα. Στοχασμοί που ρίχτηκαν στο διαδίκτυο σαν μπουκάλια στο πέλαγος …

womaneveryday

με σκέψη για όλα-σχεδόν

Derveniotis's Weblog

Drawing the Line

Αρέσει σε %d bloggers: