Monthly Archives: Απριλίου 2013

Cliff edge.


cliff edge

 

Τελικά το ένστικτο της αγέλης υπερισχύει αυτού της λογικής.

Η εξουσία δεν αμφισβητείται, ακόμα και στην περίπτωση που απαιτεί ανθρωποθυσίες.

Ο υπήκοος αποδέχεται την τιμωρία, ακόμα και την θυσία ως μέσον εξαγνισμού.

Θυσιάζεται, καταστρέφει την ζωή του, πεινάει, μεταναστεύει, προς δόξαν του αλάθητου της εξουσίας.

Παύει ο καθένας να λειτουργεί ως ανεξάρτητο άτομο και υποχωρεί στον θόρυβο του πλήθους.

Η ατομική λογική υποχωρεί μπρός την ορμή των πολλών.

Και αυτή, η χωρίς συνείδηση ορμή, από ένα σημείο και μετά γίνεται καταστροφική και μη αναστρέψιμη.

Η αγέλη των α-λόγων κατευθύνεται προς τον γκρεμό.

Όσοι προσπαθούν με γνώμονα την λογική να εξηγήσουν το φαινόμενο θα αποτύχουν.

Νομοτελειακά ότι εκπληρώνει τον σκοπό του ανακυκλώνεται.

© HeadWaiter

Το 23% του 4,30.


baksy

 

«Τι χρωστάω;»

«4,30»

«Κράτα! Τα ρέστα δικά σου. Μόνο κάνε μου μια χάρη. Σε παρακαλώ περίμενε να κόψεις την απόδειξη αφού κατέβω από το αμάξι. Ματώνει η ψυχή μου κάθε φορά που βλέπω πόσο χρήμα πάει στον κατακτητή»

Παρακολούθησα τον μεσόκοπο άνδρα να απομακρύνεται από το ταξί.

«Μήπως την θέλεις εσύ;» Με επανέφερε στην πραγματικότητα ο ταξιτζής.

Κοίταξα την απόδειξη στα χέρια του. Μου φάνηκε ότι αντιπροσώπευε την χαμένη  αξιοπρέπεια και περηφάνια της γενιάς μου.

«Πέταξέ τη να πάει στον διάολο» απάντησα.

Άραγε πόσο να είναι το ΦΠΑ στα €4,30;

Πόσα από αυτά τα χρήματα θα πάνε, εκεί που υποτίθεται ότι θα έπρεπε να πάνε και πόσα θα επικυρώσουν την υποτέλειά μας;

Πόσα θα πάνε στην Παιδεία, στην άμυνα της χώρας, στα νοσοκομεία, στον αδύναμο, στον άνεργο; Πόσα θα χρησιμοποιηθούν για την πρόοδο και ευημερία των πολιτών τούτου εδώ του τόπου.

Το 23% του 4,30.

Φόρος υποτελείας.

Χρήματα ποτισμένα από το αίμα χιλιάδων αυτοκτονιών, χρήματα του συνταξιούχου, χρήματα από το γάλα των παιδιών του ανέργου.

Χρήματα της σύνεσης, της τάξης, της ηθικής της νομιμότητας.

Το 23% του 4,30, από σένα τα ζητάνε κλέφτη, τεμπέλη και φοροφυγά.

© HeadWaiter

Thatcher, Thatcher Milk Snatcher.


BobbySands

BobbySands

Στις 8 Απριλίου 2013 πέθανε στο Λονδίνο  ίσως η ποιο αμφιλεγόμενη Ευρωπαία πολιτικός, η Βαρόνη Thatcher. (Margaret Hilda Thatcher).

Ακολουθώντας το παράδειγμα της Θάρτσερ η Νέα Τάξη διοργάνωσε μια υπερπολυτελή τελετή για την κηδεία της, αγνοώντας τις διαμαρτυρίες του απλού πολίτη και ρίχνοντας στην λήθη τα θύματα της πολιτικής της.

Γενάρχης μιας νέας γενιάς πολιτικών, που θεωρούν την σκληρή και άτεγκτη πολιτική ως το καλύτερο εργαλείο ελέγχου των μαζών, οπαδός της θεωρίας των παιγνίων  , άφησε μια Βρετανία γεμάτη αρνητικά συναισθήματα όσον αφορά την πολιτική της.

Με την εκλογή του Ρόναλντ Ρίγκαν στην προεδρεία των ΗΠΑ, Ρίγκαν και Θάρτσερ γίνονται αχώριστο δίδυμο, δίνοντας το σύνθημα για την οικονομική σταυροφορία που θα σάρωνε ολόκληρο τον πλανήτη. Μαζί, οι δυο ηγέτες αποφάσισαν να εφαρμόσουν τις νεοφιλελεύθερες οικονομικές συνταγές του οικονομολόγου Milton Friedman διδάγματα τα οποία είχε ακολουθήσει μοναχά ο δικτάτορας της Χιλής και μετέπειτα φίλος της Μ. Θάτσερ, Αγκούστο Πινοσέτ.

Σάρωσε τον εσωτερικό, όπως ονόμαζε, εχθρό της Βρετανίας τα συνδικάτα, κατάργησε κάθε κοινωνική παροχή προς φτωχούς και απόρους και κυβέρνησε σαν πραγματικά Σιδηρά Κυρία.

Κατάργησε ακόμα και την προσφορά γάλακτος στα σχολεία, προς δόξαν της συνετής οικονομικής πολιτικής.

Τιμώντας την μνήμη της  και το έργο της ο HeadWaiter  θα αφιερώσει το σημερινό post στον πάντα νέο και αθάνατο βουλευτή του ΙΡΑ  Bobby Sands.

Τον 27χρονο που επέλεξε να πεθάνει, όπως η Θάρτσερ ανακοίνωσε μετά από 66 μέρες απεργίας πείνας.

Ας είναι Αθάνατος

© HeadWaiter

Φτηνό αίμα.


Thomas Jefferson

Νιώθεις έναν κόμπο στο στομάχι σου, βλέποντας ένα τόσο όμορφο ζώο, σαν το ζαρκάδι, να σφαδάζει μέχρι θανάτου στα σαγόνια ενός λιονταριού.

Νοιώθεις έναν κόμπο στο στομάχι σου, αν δεν είσαι λιοντάρι.

Γιατί αν είσαι λιοντάρι νοιώθεις την αδρεναλίνη να σε κυριεύει, και το καυτό αίμα που τρέχει πάνω στο κορμί σου να σε τρελαίνει.

Το ίδιο συμβαίνει και στην κοινωνία των ανθρώπων.

Κάποια στιγμή ο καθένας μας, αποφασίζει, ή τοποθετείται στην θέση του θύτη ή του θύματος. Φαντάζει αποκρουστικό, βάρβαρο, απάνθρωπο, αλλά είναι αλήθεια.

Σκέψου, σκέψου εσένα στην θέση του.

Σκέψου  το στοίχημα, σκέψου την ηδονή.

Σκέψου, να έχεις πει ας πούμε ψέματα σε 10.000.000 ανθρώπους.

Σκέψου αυτό το ψέμα να σε έχει ορίσει ηγέτη.

Σκέψου κάθε μέρα να πρέπει να επιβεβαιώνεις την ηγεμονία σου, και κάθε μέρα να πρέπει να βρίσκεις και ένα μεγαλύτερο ψέμα.

Να αναμετράς καθημερινά τις δυνάμεις σου μαζί τους, ενάντια σε όλη αυτήν την μάζα.

Να τους έχεις πει ψέματα, αλλά μπορείς και να συνεχίζεις να τους ελέγχεις, να συνεχίζουν να σε πιστεύουν.

Να είσαι ο Τέλειος, να είσαι ο Ηγέτης.

Να κρέμονται από το στόμα σου, να θέλουν να πιστέψουν στην αγιότητά Σου, να γίνουν κοινωνοί της μεγαλοθυμίας Σου.

Να παίζεις με τις φράσεις, τα λόγια, τα συναισθήματά τους, τις φοβίες τους.

Να είσαι ο Κυρίαρχος.

Να ζεις από τις ελπίδες τους, τις προσευχές τους, από το αίμα τους.

Και να ζητάς ακόμα περισσότερα. Και να στα δίνουν.

Περισσότερο αίμα, ποιο φτηνό αίμα.

Γιατί φτηνό αίμα, αυτό είμαστε εμείς. Φτηνό αίμα που ποτίζει το δέντρο της Εξουσίας για να θεριεύει και να γιγαντώνεται.

Η δυστυχία μας δύναμή τους, η φτώχια μας πλούτος τους, οι αδυναμίες μας προοπτικές για αυτούς, οι ελπίδες μας το οξυγόνο τους.

Και τους αποφεύγουμε την ματιά τους  έντρομοι κάθε φορά που μας κοιτούν, ελπίζοντας το βέλος τους να κτυπήσει στον διπλανό.

Φτηνό αίμα.

Και ας μην βιαστεί κάποιος να πει ότι δεν είναι έτσι.

Στα 2500 χρόνια της επίσημης Ιστορίας του πλανήτη, ίσως να ξεχώριζα τρείς, με πολύ δυσκολία πέντε ηγέτες που να μην ορίζεται η θητεία τους από το φτηνό αίμα και την βεβαιότητα του αναλώσιμου των υπηκόων τους.

ShortLink

© HeadWaiter

Κομπάζετε, μα θα κατεβάζατε τα παντελόνια, παληκάρια της φακής


Oxtapus *blueAction

Μελετώντας τα κείμενα επιφανών δημοσιογράφων, που διακρίθηκαν και στο παρελθόν για τα «αντι-κυπριακά» τους αισθήματα, ένιωσα λύπη αλλά και οργή. Θα μπορούσα να μην ασχοληθώ με τα ανθρωπάκια του αθηναϊκού δημοσιογραφικού και πολιτικού κατεστημένου, που χαίρονται όταν αντιμετωπίζουν προβλήματα οι Έλληνες της Κύπρου, αλλά μετά από μεγάλη σκέψη κατέληξα στο συμπέρασμα ότι απαιτείται απάντηση, και διόρθωση των λανθασμένων πληροφοριών που μετέδωσαν για να μειώσουν το «ΟΧΙ» της κυπριακής Βουλής και του κυπριακού λαού.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 738 επιπλέον λέξεις

Η ενδεκάτη εντολή.


Φαντασιώσεις και φρούδες ελπίδες τέλος.

Ας κάνουμε μια ανακεφαλαίωση. ( Συγνώμη για ότι ξεχάσω, άλλωστε είναι τόσα πολλά.)

Τρία χρόνια και κάτι στην εποχή του ΔΝΤ.

Κανένας δεν ξέρει τι χρωστάμε. Ο κ. Στουρνάρας ανάφερε στην Βουλή κάτι για 500 δις μύρια, και κανένας δεν ρώτησε τι και πως.

Κάθε μνημονιακή μέρα έχει και 750 νέους ανέργους.

Οι αστυνομικές αρχές έχουν πάψει να αναφέρουν σαν αστυνομικά συμβάντα, αυτοκτονίες και απόπειρες αυτοκτονιών.

Ο οικονομικός ιστός της χώρας θυμίζει το κενό του διαστήματος.

Η λογοκρισία είναι ο κανόνας.

Ο Μπουμπούκος γιορτάζει για το κλείσιμο του athens.indymedia.org.

Ο δημοσιογράφος μπαίνει στο ψυγείο αν αναφέρει κάτι που η Τρόικα δεν εγκρίνει.

Υπάρχουν τοποτηρητές σε κάθε Υπουργείο.

Οι υπουργοί απλά υπογράφουν τις εντολές της Τρόικα.

Οι δικαστές θεωρούν σύμφωνη με το Σύνταγμα την σκλαβοποίηση των Ελλήνων.

Αυτός που κατέχει το αξίωμα του Πρωθυπουργού, επισκέπτεται μόνο το καφενείο της βουλής και μάλιστα σε ώρες μη εργάσιμες.

Τα χρήματα και η περιουσία των Ελλήνων ανήκουν στους φίλους Δανειστές.

Οι συντάξεις είναι προϊόν συνδιαλλαγής και σαν τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζονται.

Όποιος έχει περιουσία πάνω από 3.000€ την απέκτησε κλέβοντας, εκτός και αν είναι πολιτικός.

Οι ζωές των ανθρώπων ρημάζονται.

Προγραμματισμοί μιας ζωής στον Καιάδα.

Γυναίκες λιποθυμούν από την πείνα στον δρόμο, παιδιά ψάχνουν για φαγητό στα σκουπίδια.

Και;;;

Καμιά φωνή. Κανενός είδους αντίσταση.

Η αντιπολίτευση στην Ελλάδα σιωπά.

Ή μάλλον όχι ακριβώς. Γεμίζει τα κενά, στις ειδήσεις των 8:00, ανάμεσα στις ανακοινώσεις της Τρόικα.

Που είναι η ελπίδα; Που είναι η αντίσταση; Ο αντίλογος;

Κανένας δεν μπορεί να διοργανώσει μια απεργία διαρκείας;

Κανένας δεν μπορεί να κατεβάσει 500.000 άτομα στο Σύνταγμα;

Κανένας δεν μπορεί να σηκώσει την χώρα στους ώμους του και να δώσει μια ακτίνα φωτός στην ψυχορραγούσα χώρα;

Κανένας δεν έχει όραμα;

Ή τους φτάνουν οι στάχτες και ένας ταπεινωμένος λαός που (μπορεί) να κληρονομήσουν, όπως έφτασαν στον Αντωνάκη;

Κανένας;

( “Η ενδεκάτη εντολή” Στίχοι: Νίκος Γκάτσος , Μουσική: Γιώργος Χατζηνάσιος, ερμηνεύει η Νάνα Μούσχουρη)

© HeadWaiter

Το euro της απάτης.


η εργασία απελευθερώνει

η εργασία απελευθερώνει

Όταν το 2002 πρωτοβάλαμε το euro στην τσέπη μας ήταν μια χαρμόσυνη μέρα για όλη την Ευρώπη. Το επιστέγασμα μιας ενωμένης Ευρώπης.

Οι λίγες φωνές που μιλούσαν για  τους κινδύνους αυτού του εγχειρήματος αγνοήθηκαν.

Οι Ευρωπαίοι δίψαγαν για ειρήνη και ευημερία.

Η Γηραιά ήπειρος αναζητούσε τρόπο να γιατρέψει τις πληγές της μετά από αιώνες πολέμων.

Και τότε ήρθε η ΕΟΚ η Ε.Ε. η Ευρώπη των λαών, η Ευρώπη χωρίς σύνορα, με αποκορύφωμα το euro.

Ένα όνειρο που ακόμα και σήμερα συγκινεί, και ας ξέρουμε πως δεν ήταν τίποτε περισσότερο από μια απάτη.

Τότε. Στα χρόνια της αθωότητας.

Τότε που δεν γνωρίζαμε ότι ο Τέλειος Ευρωπαίος ήταν ο Γερμανός.

Τότε που δεν γνωρίζαμε πόσο τεμπέληδες και διεφθαρμένοι ήμασταν.

Τότε που δεν γνωρίζαμε πως η ανθρώπινη ζωή  και αξιοπρέπεια έχουν μικρότερη αξία από το ΑΑΑ της Standard & Poor’s

Τότε που υπήρχε βοδινό χωρίς DNA αλόγου.

Τότε που αν κάποιος μου έλεγε, ότι δεν είμαι καταθέτης σε μια τράπεζα, αλλά συνιδιοκτήτης  και συνυπεύθυνος μαζί με το διοικητικό της συμβούλιο, θα τον έλεγα μ@λ@κ@, και δεν θα έτρεχα όπως σήμερα να πληρώσω εγώ την χασούρα.

Όμορφες εποχές, γεμάτες αθωότητα.

Μέχρι που ξυπνήσαμε.

Και ανακαλύψαμε πως όλα τα όμορφα λόγια δεν ήταν τίποτε άλλο από το δόλωμα.

Και ανακαλύψαμε την φάκα στο όνομα των μνημονίων, των hair-cut, του GAP της Angela Dorothea Merkel, του Wolfgang Schäuble, Jeroen Dijsselbloem, Herman Achille Van Rompuy και της μειωμένης εθνικής κυριαρχίας και αξιοπρέπειας.

Είδαμε το τυρί, αλλά δεν είδαμε την φάκα.

Όλο το σύστημα με μόνο σκοπό να υποδουλώσει, να διαφθείρει, να ληστέψει, να μεταλαμπαδεύσει την ακατανόητη ηθική των Αρίων,   και να ισοπεδώσει τον «διαφορετικό» Νότο.

Ότι δεν πέτυχαν πόλεμοι και πόλεμοι το πέτυχε το euro υποσχόμενο ειρήνη και ευμάρεια.

Έκανε τον Νότο της Ευρώπης μια απέραντη τριτοκοσμική αποικία.

© HeadWaiter

Ονειροπαρμένος.


dreams

Ήταν μια από εκείνες τις εικόνες που μένουν χαραγμένες στην καρδιά ενός παιδιού.

Ήμουν στο χωριό. Πρώτη ή δευτέρα δημοτικού.

Μια κατσίκα είχε μπερδευτεί με το σχοινί της. Προσπαθούσε να ελευθερωθεί, και όσο προσπαθούσε ο βρόχος έσφιγγε ποιο πολύ τον λαιμό της.

Προσπάθησα να την βοηθήσω, αλλά ήταν τέτοια η μανία της που με πέταξε μακριά.

Ακόμα θυμάμαι το βογγητό της  καθώς ξεψυχούσε.

Αυτό το επιθανάτιο βογγητό ξανάρθε στην μνήμη μου κάνοντας τον γύρο του διαδικτύου και διαβάζοντας ιδέες για το μέλλον της χώρας.

Απελπισμένες προσπάθειες που δεν θα έχουν άλλο αποτέλεσμα, παρά να σφίξουν περισσότερο το σχοινί γύρω από τον λαιμό της.

Ηρωικές ιαχές που ακούγονταν κάποιες δεκάδες χρόνια πίσω στον χρόνο.

Και δυστυχώς ακούγονται σε όλο το πολιτικό φάσμα. Από την Δεξιά μέχρι και την Αριστερά.

Όμως είμαστε τόσο λίγοι σε τούτον τον τόπο και δεν έχουμε την πολυτέλεια για νέους εμφύλιους. Άλλωστε είναι ο καλύτερος τρόπος για να συνεχιστεί το έργο των κατακτητών: Η πλήρης ισοπέδωση της χώρας.

Μίλησα και παλιότερα για αυτόν τον κίνδυνο. Ακούγεται ότι ο πλούτος της Ελλάδος είναι αρκετός για να καταφέρει να βγει αλώβητη από αυτήν την περιπέτεια.

Αυτό φάνηκε και από την στάση της τρόικας σχετικά με την συνένωση Εθνικής-Eurobank. Δεν ενδιαφέρονται για την χώρα. Στους εργοδότες τους θέλουν να μας πουλήσουν και μάλιστα σε εξευτελιστική τιμή.

Ο μόνος τρόπος να αντισταθούμε είναι να βάλουμε στην άκρη τα μεγάλα ελαττώματα του Έλληνα και μετά να πρωτοτυπήσουμε.

Και το μεγαλύτερο ελάττωμα μας μαζί με το Εγώ είναι η διχόνοια.

Ακόμα και σε τέτοιους καιρούς έχουν πετύχει να μας κρατούν χωρισμένους.

Δημόσιο, ιδιωτικός τομέας, αγρότες, εργάτες, γιατροί, φαρμακοποιοί, δεξιοί, αριστεροί, κεντρώοι, ακροδεξιοί, ακροαριστεροί, φίλοι του Τσίπρα, χειροκροτητές του Γιώργου, αγαπημένα παιδιά της Παπαρήγα.

Ιδεολόγος αριστερός ο ένας, με δεξιά τσέπη ο δεύτερος, φασίστας του κερατά ο τρίτος, με αποτέλεσμα η  Τρόικα να κάνει πάρτυ.

Σε παλιότερη ανάρτηση είχα αναφέρει ότι θα ήθελα να καταργηθούν τα κόμματα, να μην έχει ο μέσος Έλληνας καμιά σχέση με την Εξουσία, η Εξουσία να είναι απόλυτα ελεγχόμενη, να μην υπάρχει κανενός είδους κληρονομικότητα, κανένας επαγγελματίας πολιτικός, κανένας χαρισματικός ή λαοπρόβλητος ηγέτης.

Συνεχίζω να το πιστεύω.

Πρέπει να κοπεί ο ομφάλιος λώρος ανάμεσα στην Εξουσία και τον μέσο Έλληνα πολίτη.

Στο ποδόσφαιρο π.χ. θέλουμε πρωταγωνιστές τους παίκτες, λιγότερο τον προπονητή και ακόμα λιγότερο τον πρόεδρο της ομάδας. Όταν αντιστρέφεται η σειρά τότε το πρωτάθλημα βρωμάει.

Ας γίνει το ίδιο και με την πολιτική. Ας ξαναδώσουμε την ευμάρεια στους πολίτες και όχι στην άρχουσα τάξη. Να ξαναγίνει ο απλός πολίτης πρωταγωνιστής στην χώρα του.

Μα τι λέω; Θα πρέπει να είμαι ονειροπαρμένος.

Αυτά τα πράγματα δεν γίνονται.

Ποιος θα τολμήσει να αγωνιστεί, να καταλάβει την Εξουσία, μόνο και μόνο για να την παραδώσει σε όποιον η κληρωτίδα δείξει;

Καλή λευτεριά σε όποιον η καρδιά του είναι λεύτερη

© HeadWaiter.

Αντίσταση


internet

Δεν είναι πολύ μακριά η εποχή που ο καθένας από εμάς αναφερόταν στο αδάμαστο του Έλληνα.

Θυμάμαι αναλύσεις, παρέα με έναν φραπέ, με τους συνδαιτυμόνες να υπερηφανεύονται για το πώς και πόσες φορές πήγαν στα μπουζούκια, στην ταβέρνα, στην καφετέρια.

Θυμάμαι διακοπές δύο και τρείς μήνες τον χρόνο.

Άσε τους Ευρωπαίους, εμείς είμαστε Έλληνες, εδώ ανοίγεις το παράθυρο και λάμπει ο ήλιος. Εκεί βόρεια το καλοκαίρι κρατεί δυο μέρες στην καλύτερη περίπτωση τρείς.

Μέχρι που, κάποια μέρα ακούσαμε τον GAP να δηλώνει ότι ή Ελλάδα δεν θα είναι ποια η ίδια.

Κανένας δεν τον πίστεψε, άλλωστε ακόμα και σήμερα μια μεγάλη μερίδα του κόσμου δεν πιστεύει, δεν έχει καταλάβει τι έχει γίνει.

Συνεχίζει να ζει στον εικονικό κόσμο του MEGA του ΣΚΑΙ και του ANT1.

Σε παρόμοιο περιβάλλον ζούμε και οι χρήστες του internet.

Αντίσταση με όπλο το πληκτρολόγιο και ατέλειωτα τιτιβίσματα στο twitter.

Αλλά μέχρι εκεί. Δεν υπάρχει καμιά όσμωση στον κόσμο του internet.

Χιλιάδες σελίδες, εκατοντάδες χιλιάδες likes και τίποτε παραπάνω.

Πολλοί από εμάς αντικατέστησαν την έξοδο του Σαββατόβραδου με την περιήγηση στις «αντιστασιακές» σελίδες του  ελληνικού internet.

Γελάσαμε με τον Αντωνάκη, τα «χώσαμε» στον Στουρνάρα  και τώρα άντε να δούμε πως θα πληρώσουμε το χαράτσι, τα τέλη κυκλοφορίας, τα φάρμακα της μαμάς.

Μοιάζει σαν η πολλή πληροφορία να έκαψε το μυαλό μας.

Μοιάζει σαν να μην πιστεύουμε όσα γράφουμε ή όσα διαβάζουμε.

Σαν να μην θέλουμε να πιστέψουμε ότι η Ελλάδα που ξέραμε χάθηκε οριστικά, και θα πρέπει να αγωνιστούμε πολύ, μα πάρα πολύ για να δούμε, όχι εμείς αλλά τα παιδιά μας καλύτερες μέρες.

Σαν ο φόβος να πάγωσε τόσο τις κινήσεις μας, που κάθε «αντιστασιακή» σελίδα να χρησιμεύει μόνο και μόνο για να δικαιολογούμαστε στον εαυτό μας για την απραξία μας.

©  HeadWaiter

Αλήτες πολυτελείας.


Δημοκρατία

 

Ένα από τα βασικότερα χαρακτηριστικά της Δημοκρατίας είναι και η χρηστή διακυβέρνηση.

Σεβασμός των αρχόντων προς τους πολίτες και τις αρχές του κράτους.

Στην μνημονιακή Ελλάδα όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Σκοπός των κυβερνώντων σήμερα, είναι, η με οιονδήποτε τρόπο παράκαμψη του Συντάγματος και της χρηστής διοίκησης στην λειτουργία του κράτους, ειδικά σε ότι αφορά τα δικαιώματα των πολιτών.

Βαφτίζουν καθημερινά το κρέας σε ψάρι.

Ντύνουν με ψέμα την κάθε λέξη, την κάθε φράση.

Η τελευταία περίπτωση έχει να κάνει με το γνωστό σε όλους μας χαράτσι.

Όλοι τώρα συμφωνούν ότι το χαράτσι θα πρέπει να συνεχίσει να πληρώνεται και μάλιστα μέσα από τον λογαριασμό της ΔΕΗ, αποφεύγοντας να μιλήσουν για τον φόρο αυτόν καθ’ αυτόν, απλά μιλούν για κοινή θέση της τρικομματικής απέναντι;;; στην Τρόικα.

Πραγματικά το κρέας σε ψάρι.

Αδιαφόρησαν για την απόφαση του ΣτΕ, βγήκαν στις τηλεοράσεις με μοναδικό στόχο να αποδείξουν ότι ηγούνται ατόμων με μειωμένες πνευματικές δυνατότητες και περιμένουν την επιβράβευση από τα αφεντικά τους.

Κάθε μέρα που περνάει φαίνεται και ποιο καθαρά το πόσο έχει γονατίσει η τρικομματική απέναντι στους κατακτητές της χώρας.

Η πολιτική ελίτ της χώρας έχει χιλιάδες σκελετούς κρυμμένους στις ντουλάπες της.

Είναι κάτι το οποίο είναι γνωστό στην Τρόικα αλλά και στην «φίλη και εταίρο» Γερμανία.

Αλήτες πολυτελείας μας κυβερνούσαν πριν το μνημόνιο, οι ίδιοι συνεχίζουν και μετά από αυτό.

Και μάλιστα έχουν τόσο θράσος ώστε να φτάνουν στο σημείο να ορίζουν τους εαυτούς τους ως υπερασπιστές της Δημοκρατίας.

Υπερασπιστές της Δημοκρατίας και της νομιμότητας, οι υποτελείς σε αυτόν, που η αναπηρία τον έχει κάνει να ξεχάσει πως είναι άνθρωπος, και στους χαρτογιακάδες των Βρυξελλών.

Υπερασπιστές της δημοκρατίας αυτοί που έριξαν μια χώρα στην ανυποληψία  θυσιάζοντας ολόκληρες γενιές Ελλήνων στο ατομικό τους συμφέρον.

Δημοκράτες και προοδευτικοί όλοι αυτοί που χρησιμοποίησαν χρήμα και εξουσία για να εξαγοράσουν συνειδήσεις.

Όχι κύριοι. Ένα αλητάκι στον δρόμο αξίζει περισσότερο σεβασμό, από όλους εσάς.

©  HeadWaiter

Και λίγο παρελθόν.


 

ΜΠΕΝΑΚΗ – ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ (8/2/2005)

 

Οι Μεγάλοι Ψεύτες


Οι Μεγάλοι Ψεύτες

( Σε χρονολογική σειρά)

Ο ανεπανάληπτος GAP. Θα μείνει στην Ιστορία για το «λεφτά υπάρχουν» και επίσης γιατί ήταν αιτία και αφορμή να ξεπουληθεί μια ολόκληρη χώρα.

Σαμαράς Αντώνης. Όνειρό του να γίνει Πρωθυπουργός. Το πέτυχε αδιαφορώντας για την τύχη της χώρας και των κατοίκων της.

Αναστασιάδης  Νίκος. Υποσχέθηκε στον Κυπριακό λαό ότι επί προεδρίας του δεν θα δεχόταν κούρεμα στις καταθέσεις ιδιωτών στις Κυπριακές τράπεζες. Σε ένα βράδυ κατέστρεψε το κυπριακό τραπεζικό σύστημα και την Κυπριακή οικονομία και προστάτεψε το κομπόδεμα  φίλων και συγγενών του.

ShortLink

© HeadWaiter

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ

Εμείς δε γονατίσαμε σκυφτοί τα πόδια να φιλήσουμε του δυνατού, σαν τα σκουλήκια που πατεί μας· μα για ν' αντισταθή με το σπαθί, βρέθηκε σαν πολύ στοχαστική, και σαν πολύ ονειρόπλεχτη η ψυχή μας [Παλαμάς]

Τοπία

του Μυαλού κ της Ψυχής

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ

malo periculosam libertatem quam quietum servitium (καλύτερα μια ελευθερία γεμάτη κινδύνους παρά μια ήσυχη σκλαβιά) J. J. Rousseau

ΠΑΝΟΣ ΖΑΧΑΡΗΣ

...γελοίος γράφων...

Διασταυρούμενα πυρά

εναλλακτικός τίτλος: ΦΥΡΔΗΝ ΜΙΓΔΗΝ - σχόλια και πληροφορίες για την κοινωνική και πολιτική ζωή στην Ελλάδα + εκπαιδευτικό υλικό. Oι συνεχείς αλλαγές θα είναι ο κανόνας σ' αυτό το blog επειδή 1. τίποτε δεν είναι τέλειο και 2. στόχος είναι η συνεχής βελτίωση

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και... όλα τα άλλα

Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

PROJECT ANTISYSTEM

NEWS,MUSIC, SERIES, AND MORE

Crystalia Patouli --------

H ζωή δεν είναι αυτή πoυ έζησε κανείς, αλλά αυτή πoυ θυμάται και όπως τη θυμάται για να την αφηγηθεί. Gabriel García Márquez

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Το μαμούνι που μιλάει

Πες-πες κάτι θα μείνει

The Late Blog

"It is never too late to be , what you might have been "

ΕΠΙΓΟΝΟΣ

Ελεύθερος άνθρωπος, ελεύθερη σκέψη.

για την Ιστορια...

Θέματα -Πηγές-Σκέψεις-Τεχνικές & εργαλεία για τη διδασκαλία της

Τα Κακώς Κείμενα

Ο ΛΟΓΟΣ ΕΧΕΙ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΕΧΕΙ ΤΟ ΛΟΓΟ ΤΗΣ // www.kakoskeimena.net

λογομνήμων...

κατ' ευφημισμόν

Referendums For Greece

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ

Θραξ Αναρμόδιος

αναρμοδίως επί παντός

XOYNTAPA

ΠΡΟΣΟΧΗ ! ΚΡΑΤΟΣ !

kospanti

Ιστορίες ενός τσακισμένου μυαλού ...

Αναγεννημένη

"Και το ξερό κεφάλι μου μυαλό ποτέ δε βάζει, όσο τα πόδια μου βαστούν, στο δρόμο θα με βγάζει"

Ο άνθρωπος του μετρό

Γιατί πάντα κάποιος πρέπει να κάθεται και να παρατηρεί τους άλλους...

Lagrimas de oro

Δάκρυα από χρυσό

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Μ' αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ' τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα· που αναβοσβήνουν, μες στη νύχτα, σαν Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια... [Νίκος Χουλιαράς]

Διαβούλευση Πολιτών

Ιστοσελίδα ενημέρωσης, διαβούλευσης, έρευνας, αρθρογραφίας.

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Stop Alimentarius

Ενημερώσου για τον κώδικα διατροφής και προστάτευσε τον εαυτό σου αλλά και τους γύρω σου

Love Your Thoughts

...οργασμός σκέψης

αἰέν ἀριστεύειν

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις

ΨΙΘΥΡΟΙ

ψίθυροι του κόσμου

Dimitris Manousakis

A great WordPress.com site

Απ'όλα (με sos)

Εδώ δεν πουλάμε σουβλάκια

ΓΕΩΡΓΟΠΑΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΕΣ , ΣΚΙΤΣΑ , ΑΠΟΨΕΙΣ...

Yannis Ioannou,cartoonist

cartoons and satyrical comics ,Yannis Ioannou

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Θέματα και αναθέματα...

Χειμωνιάτικη Λιακάδα

Σκέψεις, απόψεις, προβληματισμοί και συναισθήματα. Στοχασμοί που ρίχτηκαν στο διαδίκτυο σαν μπουκάλια στο πέλαγος …

womaneveryday

με σκέψη για όλα-σχεδόν

Derveniotis's Weblog

Drawing the Line

Αρέσει σε %d bloggers: