Monthly Archives: Ιουνίου 2014

5 eurocent το κιλό το καρπούζι.


 

karpouzia

Κυβέρνηση, τράπεζες και έμποροι σε αγαστή συνεργασία καταλύουν, μετά την επιδρομή στις αστικές περιοχές, και την αξιοπρέπεια και του Έλληνα αγρότη.

5 €centτο κιλό το καρπούζι στον κάμπο της Ηλείας.

Και ο έμπορος, καλά δασκαλεμένος από την κυβέρνηση, «αν σου αρέσει έχει καλώς αλλιώς θα κάνω εισαγωγή από τα Σκόπια».

Δεν χρειάζεται να ρωτήσω σε τι τιμή αγοράζει το καρπούζι ο καταναλωτής, που υποτίθεται ότι για το συμφέρον του καταναλωτή αγωνίζονται οι πάντες.

Άκουσα, και το αναφέρω με επιφύλαξη, ότι ακόμα και το super-market που είχε σε προσφορά την αξιοπρέπειά μας, (3,5€), πουλάει το κιλό το καρπούζι στα 0,6€.

Νέοι καιροί, νέα ήθη.

Οι Αγροτικοί Συνεταιρισμοί, που δεν βόλευαν κανέναν αφέθηκαν μέσω της διαφθοράς να υπολειτουργούν και σιγά-σιγά θα κλείσουν.

Στην θέση τους η Τράπεζα Πειραιώς, κληρονόμος της Αγροτικής και με όπλο την συμβολαιακή γεωργία αλλά και τα ΚΕΑ (κέντρα εξυπηρέτησης αγροτών) έρχεται να κλείσει το κενό.

Τέλος οι δημοπρατήσεις αγροτικών προϊόντων.

Στην ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ®, ο αγρότης θα μιλά πρόσωπο με πρόσωπο με τον έμπορο ή τον τραπεζίτη.

Τραπεζίτης και έμπορος ξέρουν την αγορά.

Ελέγχουν την αγορά, ελέγχουν τον καταναλωτή, γιατί να μην έχουν και υπό τον πλήρη έλεγχό τους την πηγή; Τον αγρότη.

Τραπεζίτης και έμπορος ξέρουν την αγορά, αγωνιούν για τον καταναλωτή.

Απαιτούν το καλύτερο και στην καλύτερη τιμή για τον πελάτη τους.

Και ποιός αγρότης, χρεωμένος μέχρι τον λαιμό, θα αρνηθεί αύριο, μεθαύριο, την συμβουλή από μέρους της Τράπεζας, του εμπόρου, της κυβέρνησης να γίνει και αυτός κομμάτι της ΝΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ® της Νέας Εποχής και να εκσυγχρονίσει τις καλλιέργειές του με νέα είδη φυτών γενετικά τροποποιημένα π.χ;

Άλλωστε αυτό θέλει και ο καταναλωτής!

5 eurocent το καρπούζι στον κάμπο της Ηλείας.

© HeadWaiter.

Greek statistics.


Manodedios

 

Το πέναλτυ ήταν «πέτσινο».

Και σε αυτό δεν χωράει αμφιβολία! Το πέναλτυ με το οποίο η Εθνική Ομάδα κέρδισε την Ακτή Ελεφαντοστού χθες βράδυ (24/6/2014) και πήρε την πρόκριση για τις 16 καλύτερες ομάδες του πλανήτη ήταν «πέτσινο».

Αυτό όμως δεν εμπόδισε μια ολάκερη χώρα να βγει στους δρόμους και να το γιορτάσει.

Αλήθεια τι θα λέγαμε αν ο Σάντος σταματούσε το παιχνίδι, δήλωνε πως δεν υπάρχει πέναλτυ, και ζητούσε να λήξει ο αγώνας 1-1;

Πόσοι από εμάς θα τον περιμέναμε στο αεροδρόμιο, θα ζητωκραυγάζαμε, θα τον σηκώναμε στους ώμους μας.

Θα μου πείτε αυτά δεν γίνονται στο ποδόσφαιρο. Και θα συμφωνήσω.

Γίνονται όμως στην πολιτική. Έγινε όμως στην Ελλάδα.

Χειροκροτήσαμε την απόφαση του «κουρασμένου» όταν μαζί με τον κ. Αλογοσκούφη αποφάσισαν δημοσιονομική απογραφή. Τι φαυλότητα Θεέ μου.

Και μετά από λίγο ξαναχειροκροτήσαμε τον GAP, όταν αποφάσισε να βγάλει από ντουλάπες και μπαούλα όσους σκελετούς υπήρχαν, αλλά και να δημιουργήσει ακόμα περισσότερους.

Μας πότισαν με μια παράξενη Προτεσταντική Ηθική, όταν στην χώρα που γέννησε τον Προτεσταντισμό όλα αυτά θεωρούνται χωρίς νόημα.

Σφύριξε ο άρχοντας του παιχνιδιού πέναλτυ; Είναι πέναλτυ! Όλα τα υπόλοιπα είναι για τους ηττημένους.

Όμως η πολιτική τάξη της χώρας είναι αντίθετη σε αυτό.

Δεν άφησε να παιχθεί ούτε έστω και για λίγο ποδοσφαιρικό «θέατρο».

Και μετά τσάκισε οποιονδήποτε ή οτιδήποτε θα έδινε το δικαίωμα στην χώρα, να διαπραγματευτεί με καλύτερους όρους.

Έδεσε πισθάγκωνα την δικαιοσύνη, τσάκισε τα συνδικάτα, έσπειρε την διχόνοια στην κοινωνία.

Θυμάται κανείς τον τρόμο ζωγραφισμένο στο πρόσωπο του GAP, αλλά και στου ΠτΔ, όταν περνούσαν με τις λιμουζίνες ανάμεσα από τους Αγανακτισμένους;

Θυμάται κανένας εκείνη την εποχή που ακόμα και οι ποιό σκληροπυρηνικοί στις Βρυξέλλες ήταν έτοιμοι να βάλουν νερό στο κρασί τους;

Και όμως τίποτε δεν έγινε!

Σηκώθηκε η πολιτική τάξη και είπε πως δεν υπάρχει πέναλτυ. Ο παίχτης έπαιζε θέατρο. «Θα αναλάβω εγώ να τον συνετίσω».

Και εμείς κρατήσαμε τον ίδιο προπονητή.

Και εμείς πιστέψαμε πως θα δημιουργήσουμε την πρώτη κοινωνία στον κόσμο Αγίων.

Και εμείς πιστέψαμε πως με τάξη, υπακοή και ηθική θα ξαναχτίσουμε την «Νέα Ελλάδα«™

Ναι το πέναλτυ ήταν πέτσινο.

Ναι, αν θέλετε, ήμασταν και είμαστε μια χώρα τεμπέληδων και διεφθαρμένοι.

Όμως ακόμα και για τους δολοφόνους η δικαιοσύνη δέχεται ελαφρυντικά.

Για την χώρα μου δεν βρέθηκε κανένα, ούτε καν «πέτσινο».

Καταδικάστηκε στην εσχάτη των ποινών και μάλιστα από τους, κατ’ όνομα, δικούς της προπονητές.

© HeadWaiter.

Νοθευμένο πολίτευμα.


fake_brands

 

Μόνο κλαυσίγελο θα μπορούσε να προκαλέσει η σημερινή, 20/6/2014, κοινή παρουσία του κ. Σαμαρά με τον Πρωθυπουργό της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.

Ο Πρωθυπουργός μιας χώρας υπό οικονομική κατοχή να συναντάται με τον ιδιοκτήτη του μεγαλύτερου στρατοπέδου καταναγκαστικής εργασίας στην υφήλιο και μάλιστα να συζητούν για επενδύσεις και ανάπτυξη.

Αλήθεια πότε ήταν η τελευταία φορά που κάποιος από εμάς έκανε την δοκιμή του κορόμηλου; Πότε έκανε το πείραμα με το καρπούζι;

Ξέρουν τα παιδιά μας την γεύση της ντομάτας;

Πότε ήταν η τελευταία φορά που δοκιμάσαμε κοτόπουλο και όχι αυτό το εργοστασιακό κατασκεύασμα που πουλάνε τα supermarket;

Η Ε.Ε υιοθέτησε πρόταση για πώληση νοθευμένου ελαιόλαδου στην προσπάθεια να μειωθεί η τελική τιμή του προϊόντος.

Νοθευμένο πολίτευμα, γιαλατζί Πρωθυπουργός, μαϊμού προϊόντα.

Νέες εποχές, νέα ήθη.

Ας μιλήσουμε για πολιτική: Ίσως το πιο σύντομο ανέκδοτο στον πλανήτη.

Όχι δεν είμαι ενάντια στην Παγκοσμιοποίηση.

Θέλω, και νομίζω όλοι μας, όταν πχ ένα νέο φάρμακο βγει, στην Αμερική ή οπουδήποτε αλλού να είναι προσβάσιμο από όλη την ανθρωπότητα.

Αυτή μου όμως η επιθυμία δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την κατάλυση της κρατικής οντότητας και για τους πιο συντηρητικούς του έθνους-κράτους.

Το κράτος θα πρέπει να λειτουργεί ως ασπίδα προστασίας για τον πολίτη και όχι ως όχημα χειραφέτησής του.

Δεν είναι και τόσα πολλά τα χρόνια που, η πολλά υποσχόμενη ψηφιακή τεχνολογία μπήκε στην ζωή μας.

Όλοι μιλούσαν για μια νέα εποχή για την ανθρωπότητα. Ανάπτυξη, λιγότερες ώρες εργασίας, (έκαναν την εμφάνισή τους και οι πρώτες πλήρως αυτοματοποιημένες γραμμές παραγωγής στα εργοστάσια) περισσότερη αποδοτικότητα, περισσότερες απολαβές, και ακόμα περισσότερος ελεύθερος χρόνος για να απολαύσει την ζωή ο Άνθρωπος.

Λουδίτης του 21ου αιώνα; Προσκολλημένος σε ένα παρελθόν που αργοπεθαίνει;

Ανίκανος να αντιληφθώ την πρόοδο; Την εποχή που αλλάζει;

Όμως το κορόμηλο που ψώνισα από την λαϊκή, παρ’ όλο το όμορφο χρώμα του ήταν τελείως άγευστο.

Το καρπούζι αρνήθηκε επίμονα να ξεχάσει πως κατάγεται από κολοκύθι.

Και η Δημοκρατία τους;

Μαϊμού! Προϊόν στρατοπέδων καταναγκαστικής εργασίας.

© HeadWaiter.

Χώρος εγκλήματος, τόπος μαρτυρίου.


eyes

 

Γύρω μας ο κόσμος μας. οι οικογένειές μας, τα παιδιά μας καίγονται.

Ανεχθήκαμε την υποτίμηση της εργασίας μας, αλλά και της ζωής μας.

Εργασιακή ζούγκλα, εργασιακός μεσαίωνας, τριτοκοσμικές καταστάσεις.

Μισθοί και συντάξεις φιλοδώρημα.

Ντρέπεσαι να πεις ποιός είναι ο μισθός σου, αν και όταν δουλεύεις, αν και όταν πληρώνεσαι.

Δουλεύεις σαν σκλάβος και τρέμεις στην ιδέα της απόλυσης.
Χαίρεσαι που το παιδί σου φεύγει μετανάστης.

Και όμως!

Συνεχίζουμε σαν να μην έχει γίνει τίποτα.

Φανατικοί στο άλφα ή βήτα κόμμα ή πολιτικό μηχανισμό, εκλιπαρούμε για το έλεός του.

Δεν τολμούμε καν την παραμικρή κριτική.

Άριστος ο Σαμαράς, γίγαντας ο Βενιζέλος, φαινόμενο στην Ευρώπη ο Τσίπρας.

Κανένας μας δεν αμφισβητεί τον ηγέτη του, μόνο τους αντιπάλους.

Κανένας μας δεν αμφισβητεί τα ιερά και όσια των όσων του έμαθαν να πιστεύει.

Αδιαφορούμε για το τι συμβαίνει στην χώρα, εθελοτυφλούμε για τα καρφιά στην κοινωνία.

Τι μας δίνουν και πίνουμε; Τι μας έχουν ποτίσει;

Γιατί τόσος φανατισμός για το όνομα και το χρώμα του μακελάρη;

Η χώρα χρωστάει τόσα που είναι αδύνατον να αποπληρώσει.

Οι κυβερνώντες πήραν δάνεια χωρίς ποτέ να ρωτήσουν τον Ελληνικό λαό.

Πήραν δάνεια στο όνομα του Λαού μόνο και μόνο για να στεριώσουν στην Εξουσία.

Ποτέ δεν ενδιαφέρθηκαν για την άμυνα της χώρας, για την υγεία, την παιδεία, τον πολιτισμό. Μόνο για το πόσο θα είναι η μίζα.

Και δεν αναφέρομαι μόνο για κυβέρνηση ή αντιπολίτευση, αλλά δυστυχώς για όλο το πολιτικό φάσμα.

Το κάθε κόμμα ανάλογα με το πόσους μάζευε έπαιρνε και το μερίδιό του.

Οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους.

Γιατί δεν μπορεί, δεν γίνεται κανένας να μην γνώριζε τίποτε για το πτώμα που όζει.

Βουλευτές, κόμματα, μικρά και μεγάλα, δημοσιογράφοι έγκριτοι και μη, δικαστές, εισαγγελείς, ανακριτές, πανεπιστημιακοί, άνθρωποι του πνεύματος, Αστυνομία Πόλεων και χωροφυλακή.

Κανένας τους δεν πήρε είδηση τι γινόταν;

370 δις που χρωστάμε σήμερα και άλλα τόσα που πήραμε από την ΕΕ με το πρώτο δεύτερο πακέτο στήριξης, πακέτο Delors, μεσογειακά ολοκληρωμένα προγράμματα και δεν θυμάμαι τι άλλο.

Που πήγαν τόσα λεφτά και θα πρέπει να πουλήσω το σπίτι μου για να σωθεί η Eurobank;

Ο δικαστής που αφαίρεσε το δικαίωμα στην αξιοπρεπή διαβίωση από τις καθαρίστριες μήπως ξέρει τίποτε;

Ή μήπως άκουσε κάτι για όλα αυτά το δικαστικό συμβούλιο που ανακήρυξε σύμφωνο με το Σύνταγμα το μνημόνιο και άφησε αμέσως μετά την κυβέρνηση να ψαχουλεύει μέσα στο πορτοφόλι μου;

Τέτοια καταστροφή δεν έχει υποστεί ποτέ μια χώρα σε περίοδο ειρήνης, ακούγεται από τους γνωρίζοντες συχνά-πυκνά.

Και αν το φταίξιμο ήταν δικό μου, αν για την κατάντια της χώρας μου έφταιξε το iphoneπου κουβαλούσα στο χέρι μου, αν έφταιξε το εξοχικό μου στο χωριό, ή το αυτοκίνητο που οδηγώ, όπως ισχυρίζεται ο κ. «μαζί τα φάγαμε» έπρεπε να μου το έχουν πει.

Και αν δεν άκουγα να μου το φωνάξουν μέχρι να σπάσουν τα τύμπανα των αυτιών μου.

Και όχι τώρα να μου ζητούν να θυσιάσω το παιδί μου στον βωμό της απληστίας τους.

Γιατί δεν έφταιξα εγώ.

Κανείς δεν με ρώτησε αν θέλω το euro.

Κανείς δεν με ρώτησε όταν μαζί με την Goldman Sachs «μαγείρευαν» τα νούμερα για μια πανίσχυρη οικονομία.

Δεν κάθισα ποτέ στο ίδιο τραπέζι, ούτε καν στο ίδιο παγκάκι με τον κ. Σόρος.

Άργησα αλλά έμαθα την διαφορά ανάμεσα στα CDμουσικής και στα CDs.

Ποτέ μου δεν πίστεψα πως ο καθαρός ουρανός του Καστελόριζου θα έκρυβε τόση βαρβαρότητα.

Κανείς και ποτέ δεν με ρώτησε αν θέλω να ζήσω ευνούχος.

Αυτοί που μας θέλουν φανατικούς, χωρίς προσωπικότητα, χωρίς αξιοπρέπεια, χωρίς γνώμη είναι οι ίδιοι που σκυλεύουν το πτώμα της χώρας.

Είναι οι ίδιοι που σε αντάλλαγμα της Εξουσίας που τους παραδόθηκε, ξεπουλάν ότι υπάρχει και δεν υπάρχει σε τούτον δω τον τόπο.

Μετέτρεψαν την γη των θεών σε τόπο μαρτυρίου.

Ας γίνει λύτρωσή τους η αγάπη της θεάς Νέμεσις.

© HeadWaiter

Κρυστάλλινη σφαίρα.


crystal ball

 

Ομολογουμένως έξυπνη κίνηση από το καθεστώς Σαμαρά, ήταν η απόφαση για το κλείσιμο της Βουλής αρχές Ιουνίου.

Όχι μόνο γιατί τα καλοκαιρινά τμήματα ελέγχονται πιο εύκολα από την Ολομέλεια, αν και τουλάχιστον, μέχρι σήμερα, η Ολομέλεια πιο πολύ γαυγίζει παρά δαγκώνει, όπως επίσης διότι παρέχεται αμνηστία στις κυβερνήσεις Παπανδρέου-Παπαδήμου.

Η υπόσχεση για εξεταστική που θα έψαχνε τους υπαίτιους για την μετάλλαξη της χώρας σε failed state, πήγε και αυτή στον κάλαθο των αχρήστων μαζί με τόσες άλλες.

Ένοχος για ότι έχει γίνει είναι μόνο ο Έλληνας πολίτης και θα συνεχισθεί η τιμωρία του.

Αμέσως μετά το κλείσιμο της Βουλής ακολούθησε ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης.

Δώρο από τον κ. Αντιπρόεδρο στα διψασμένα για εξουσία στελέχη του ΠαΣοΚ αλλά και στον κ. Στουρνάρα.

Ή μάλλον, ίσως, ο ανασχηματισμός να έγινε μόνο για τον κ. Στουρνάρα.

Η μετάθεσή του στην Τράπεζα της Ελλάδος, άσχετα με τις κραυγές του ΣΥΡΙΖΑ. σφραγίζει το ακαταδίωκτο του εν λόγω κυρίου για τα επόμενα πέντε χρόνια και εξαλείφει κάθε πιθανότητας ενοχλητικής συνάντησης με ανακριτή, κάτι που δεν πέτυχε ο προκάτοχός του κ. Παπακωνσταντίνου.

Αδιαφορώντας για το τι λέει η κρυστάλλινη σφαίρα, αρχίζω να πιστεύω ότι το καθεστώς Σαμαρά θα συνεχίσει στο ίδιο μοτίβο.

Χρειάζεται, σύμφωνα με την συνταγή του κ. Αντιπρόεδρου, δύο συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις ώστε να πετύχει παραγραφή και των δικών του αμαρτημάτων.

Δύο συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις και ίσως, μια αναθεώρηση του Συντάγματος στην προσπάθεια να γίνει το Ελληνικό Σύνταγμα λίγο πιο φιλικό προς το μνημόνιο.

Δεν χρειάζεται να γίνουν και τα δύο, ότι έλθει πρώτο, χωρίς το ένα να αναιρεί το άλλο.

Το καλοκαίρι θα γίνει οδηγός για τις αποφάσεις που θα παρθούν το φθινόπωρο και τον χειμώνα.

Μια ομολογουμένως έξυπνη κίνηση θα ήταν να γίνουν εκλογές στους μήνες μετά τον Σεπτέμβριο.

Δεν έχει και τόση σημασία το αποτέλεσμα.

Αν σχηματισθεί μια κυβέρνηση π.χ. με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ είναι σίγουρο πως θα είναι βραχύβια.

Η εκλογή ΠτΔ είναι για την άνοιξη και θα είναι δύσκολο για την Πρώτη Κυβέρνηση της Αριστεράς στην Ελλάδα, να μαζέψει τον απαιτούμενο αριθμό βουλευτών για την εκλογή του.

Οι καθαρόαιμοι μνημονιακοί δεν θα της χαρισθούν, εκτός και αν μέσα σε αυτούς τους λίγους μήνες αποδείξει την πίστη της.

Έτσι ή αλλιώς ο κ. Σαμαράς και οι συν αυτώ, πιστεύω ότι θα προσπαθήσουν να αποσπάσουν την πολυπόθητη παραγραφή.

Όσο για εμάς τους υπόλοιπους;

Το μόνο όπλο για την παλιννόστηση του Έθνους, άσχετα με τα μαγειρέματα του κ. Αντιπροέδρου, είναι το άρθρο 120 παρ. 3 του Συντάγματος:

«Ο σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος. »

© HeadWaiter.

13 Sins.


13-Sins

13 Sins (2014) – IMDb

ScienceFiction (επιστημονική φαντασία).

Ένας συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας μας ταξιδεύει στον χώρο, στον χρόνο ή και στο αδύνατο, έχοντας έτσι τροποποιήσει τα συστατικά στοιχεία της πραγματικότητας, με αποτέλεσμα τη βαθύτερη κατανόηση των σημερινών, αλλά ίσως και των μελλοντικών προβλημάτων της ανθρωπότητας.

Τhe gathering.


joker

Η ώρα για την «εκλογή» του επόμενου Άρχοντα πλησιάζει.

Σε καμιά περίπτωση η εκλογή του δεν μπορεί να ανακόψει την πορεία των όσων έχουν συμφωνηθεί.

Ένα-ένα τα πιόνια παίρνουν θέση.

Ένα-ένα τα πιόνια αλλάζουν στρατόπεδο.

Και μάλιστα πολύ πριν ανακοινωθεί το όνομα του επόμενου κατάλληλου.

Όμως ο χρόνος και ο τόπος της συγκέντρωσης είναι από τώρα γνωστός.

Έκλεισε, λίγο ποιό νωρίς από το συνηθισμένο, και απολυμαίνεται.

Είναι καλύτερα όμως να μην είμαστε βιαστικοί.

Όσο ποιό αργά αλλάξουμε χρώμα, όσο ποιό πολύ ανεβαίνει η αξία στο κάθε πιόνι.

Μην βιάζεσθε λοιπόν, αφεντάδες.

Την δόξα πολλοί εμίσησαν το χρήμα ουδείς.

© HeadWaiter.

Αιρετικά.


lock

 

Το πρώτο θύμα σε έναν πόλεμο είναι η αλήθεια.

Δεν είναι λίγα, από όσα συμβαίνουν γύρω μας, στα χρόνια της μνημονιακής διακυβέρνησης που με «ενοχλούν στην μύτη».

Χωρίς να έχω καμιά απόδειξη, σε αρκετές περιπτώσεις ούτε καν την παραμικρή ένδειξη. Απλά δεν μου αρέσουν.

Βασικός πυλώνας των όσων πιστεύω είναι πως η χώρα έχει προδοθεί, και έτσι σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να υπάρξει κάτι καλό από την κυβερνώσα ελίτ.

Και κάτι άλλο:

Τα όσα γίνονται, και δεν αναφέρομαι μόνο στις νομοθετικές παρεμβάσεις, απέχουν πολύ από τις γνώσεις του κυβερνητικού επιτελείου.

Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται είναι, κατά την γνώμη μου, πολύ «μοντέρνοι» για το επιτελείο Σαμαρά. Τουλάχιστον για όσους ξέρουμε.

Θα ήθελα κάποια στιγμή να μάθω και τα ονόματα κάποιων από τους «δασκάλους».

Αιρετικά λοιπόν μιλώντας, και χωρίς σεβασμό σε οτιδήποτε, θα προσπαθήσω να συνδέσω μεταξύ τους κάποια διαφορετικά γεγονότα.

Έχει πέσει πολύ γέλιο στο netτελευταία με την λιποθυμία και το κλάμα του πρώην βουλευτή της Χ.Α. Στάθη Μπούκουρα.

Βλέποντάς τον όμως εγώ τρόμαξα.

Δεν μπορεί να είναι μυστικό στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ πως η Χ.Α. είναι κομμάτι του συστήματος. Βοηθάει να μην λερώνουν (πολύ) τα χέρια τους οι κρατούντες και τονίζει τις «δημοκρατικές» τους αρχές. «Αυτοί είναι φασίστες-Ναζιστές, εμείς είμαστε Δημοκράτες». «Αποτελούμε το Συνταγματικό τόξο, προστατεύουμε το Σύνταγμα που αυτοί θέλουν να καταλύσουν».

Γιατί λοιπόν το κλάμα του Μπούκουρα να μην το θεωρήσω ως μια άλλη εξυπηρέτηση της Χ.Α. προς τους κρατούντες;

Φώναζαν πως θα σπάσουν την Βουλή, μεταλλάχτηκαν σε κότες, ένοικοι στον Κορυδαλλό, και τώρα κλαίνε σαν μικρά παιδιά. Αποτέλεσμα:

Ο Αντωνάκης προστάτης της Δημοκρατίας, ο Μιχαλολιάκος το φωτοστέφανο του ήρωα και ο κυρ-Μήτσος στον καναπέ του φοβούμενος μην τον τυλίξουν και αυτόν σε μια κόλα χαρτί. Άσε που κρατούν και τους Αριστερούς απασχολημένους.

Ας δούμε λίγο και για τις Κυρίες που καθάριζαν τις βρωμιές από το γραφείο του κ. Στουρνάρα.

Αριθμητικά λίγες και εύκολα ελεγχόμενες κάποιες φορές με τα ΜΑΤ και κάποιες άλλες με τα ΜΜΕ.
Αγωνίζονται μήνες, κέρδισαν στα δικαστήρια, αλλά παραμένουν στο προαύλιο του Υπουργείου.

Η κυβέρνηση όχι μόνο δείχνει ξεκάθαρα με την συμπεριφορά της σε αυτές τις κυρίες, πως δεν λογαριάζει τίποτε και κανέναν εκτός φυσικά των δανειστών, αλλά κατήργησε και το «briefing» του κυβερνητικού εκπρόσωπου.

Δεν ενημερώνει αλλά και δεν απολογείται για τίποτε. Δεν φοβάται κανέναν, δεν λογαριάζει κανέναν.

Υπακούει μόνο εκεί που θεωρεί πως πρέπει να υπακούει.

Χρησιμοποιεί την δικαστική εξουσία, τουλάχιστον τις ανώτερες βαθμίδες που ελέγχει, ώστε να καθυποτάξει κάθε αντίθετη γνώμη.

Θα χρησιμοποιήσει μέχρι τελευταίας ρανίδας τον χρόνο που τόσο άφρονα το εκλογικό σώμα της έδωσε.

Οδηγεί την χώρα με τέτοιο ρυθμό που σε λίγο καιρό δεν θα επιτρέπεται επιστροφή χωρίς αιματοχυσία.

Είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου για τους κυβερνώντες και για αυτό χρησιμοποιούν και θα χρησιμοποιήσουν οποιοδήποτε μέσον.

Η υποταγή μας, η ήττα μας θα τους δώσει το συγχωροχάρτι που τόσο έχουν ανάγκη.

© HeadWaiter

Μυθολογία για τις μάζες.


apriljester

 

Αν κάποιος ψάξει να βρει κοινά σημεία, κοινούς παρανομαστές και κοινό τρόπο λειτουργίας ανάμεσα στα Αθλητικά Ποδοσφαιρικά Σωματεία και στα πολιτικά κόμματα ομολογουμένως θα εκπλαγεί.

Οπαδοί, ακόλουθοι, χρήσιμοι ηλίθιοι, αποτελούν τον όχλο που τα νομιμοποιεί.

Και φυσικά εσύ που αγόρασες το εισιτήριο ή το κουπόνι των 50€ δεν μπορεί να έχεις την απαίτηση η ομάδα ή το κόμμα να ακολουθήσει όσα εσύ θέλεις.

Άλλωστε θα βρω, ή θα δημιουργήσω άλλους εκατό που θα έχουν διαφορετική γνώμη από ότι εσύ προτείνεις.

Η γνώμη του Αρχηγού και Προέδρου πάντα σε πρώτο πλάνο. Πάντα για να δημιουργεί πλειοψηφίες.

Πλειοψηφίες και εχθρούς για να κρατά το κοπάδι μαζεμένο γύρω του, κοντά του, κοντά στην αυθεντία του.

Και αν οι πολλοί απατηθούν; Αν καταλάβουν το ψέμα;

Φωνή λαού, οργή Θεού μας θυμίζει ο πάνσοφος λαός.

Έχει όμως άραγε δίκιο; Πόσες φορές στην ιστορία της Ανθρωπότητας οι μάζες δεν έφεραν δικτατορίες; Πόσες φορές ο πεινασμένος όχλος δεν έτρεξε πίσω από εκείνον που του υποσχέθηκε την μεγαλύτερη μερίδα ψωμί;

Ας μην δώσω παραδείγματα.

Είναι αγενές να σπιλώνεις όσα και με τόση προσπάθεια, εμφύτευσε η Άρχουσα Τάξη, στους υπηκόους της.

Έτσι λοιπόν, ας μείνω μόνο στο Ελληνικό Σύνταγμα (άρθρο 1 παρ 2,3) «Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία» και «Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα».

Ποιες είναι οι Εξουσίες;

Στο σχολείο μάθαμε εκτελεστική δικαστική νομοθετική, στην ζωή μας μπήκε και μια τέταρτη, τα media.

Ο Λαός κυριαρχεί, δεν χρειάζεται Εξουσία.

Όλες οι Εξουσίες υποκλίνονται μπροστά του.

Και ας μην αναρωτηθεί κανένας για το προβοκατόρικο μεσαίο «Μ» στο αρκτικόλεξο ΜΜΕ. Η λέξη «μαζικής», ειδικά εδώ, οπωσδήποτε δεν μπορεί να είναι παρεξηγήσιμη.

Άλλωστε είμαστε ο κυρίαρχος λαός. Δεν είμαστε μάζα.

Ότι και να ψηφίσουμε, όπως και να ψηφίσουμε, (εκτός ίσως της Χ.Α. οπότε θα έρθει ο κ. Πρετεντέρης να μας κουνήσει το δάχτυλο, το σύστημα πάντα δημιουργεί ελεγχόμενους εχθρούς) όπως και να ψηφίσουμε λοιπόν έχουμε δίκιο.

«Ο Λαός έστειλε την ετυμηγορία του και θα πρέπει να την σεβαστούμε».

Ποιός όμως είναι ο λαός;

Με ποιόν μοιράζονται την Εξουσία οι Άρχοντες;

Με ποιόν θα μοιραστούν το άγγιγμα του Μήδα; Την χήνα που κάνει τα χρυσά αυγά;

Αυταπάτες, φαντασιώσεις των αδυνάτων.

Το όπιο του λαού όπως θα φώναζε και ο Μεγάλος Δεσμώτης.

Εσύ αποφασίζεις! Και σε κοιτάζει με τα γεμάτα αγωνία μάτια του.

Και εσύ τον πιστεύεις. Πιστεύεις πως εσύ αποφασίζεις.

Πως είσαι κυρίαρχος της ζωής σου. Άρχοντας. Πως αγγίζεις το Όνειρο. Πορφυρογέννητος. Εσύ έχεις την Εξουσία. Είσαι μονάδα. Δεν ανήκεις στην μάζα.

Είσαι ξεχωριστός. Είσαι Κύριος με Κάπα κεφαλαίο.

Παύεις να είσαι γρανάζι. Αναβαθμίστηκες, αναβαπτίστηκες.

Ο Κυρίαρχος Λαός.

Και τον-τους πιστεύεις. Και ακολουθείς.

Ο Ακόλουθος, ο Κόμης της Καλτσοδέτας, ο Κυρίαρχος Λαός.

Και την ίδια ώρα για να αγοράσουν την καρέκλα που κάθονται, σε έχουν πουλήσει εσένα και τα παιδιά σου. Έχουν υποθηκεύσει το σπίτι σου, στους δανειστές, τον μισθό σου, την σύνταξή σου, τον αέρα που αναπνέεις.

Θεέ μου πόσο όμορφο είναι να έχω 10 εκατομμύρια σκλάβους να δουλεύουν για μένα και όποια ώρα γουστάρω να παίρνω από αυτούς όσα και ότι θέλω.

Και όλα αυτά να τα λέω Δημοκρατία.

Και όποιος φέρνει αντίρρηση να τον φωνάζω ακραίο, λαϊκιστή, απολίτιστο, εχθρό της κοινωνίας, παράλογο.

Αλλά έχουμε Δημοκρατία!

Είμαστε ο Κυρίαρχος Λαός. Όλες οι Εξουσίες πηγάζουν από εμάς.

Από μένα, από εσένα, ακόμα και από τον ζητιάνο στην πλατεία που τώρα σέρνεται για να αποφύγει την βροχή.

Εμείς ο Κυρίαρχος Λαός.

© HeadWaiter.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ

Εμείς δε γονατίσαμε σκυφτοί τα πόδια να φιλήσουμε του δυνατού, σαν τα σκουλήκια που πατεί μας· μα για ν' αντισταθή με το σπαθί, βρέθηκε σαν πολύ στοχαστική, και σαν πολύ ονειρόπλεχτη η ψυχή μας [Παλαμάς]

Τοπία

του Μυαλού κ της Ψυχής

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ

malo periculosam libertatem quam quietum servitium (καλύτερα μια ελευθερία γεμάτη κινδύνους παρά μια ήσυχη σκλαβιά) J. J. Rousseau

ΠΑΝΟΣ ΖΑΧΑΡΗΣ

...γελοίος γράφων...

Διασταυρούμενα πυρά

εναλλακτικός τίτλος: ΦΥΡΔΗΝ ΜΙΓΔΗΝ - σχόλια και πληροφορίες για την κοινωνική και πολιτική ζωή στην Ελλάδα + εκπαιδευτικό υλικό. Oι συνεχείς αλλαγές θα είναι ο κανόνας σ' αυτό το blog επειδή 1. τίποτε δεν είναι τέλειο και 2. στόχος είναι η συνεχής βελτίωση

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και... όλα τα άλλα

Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

PROJECT ANTISYSTEM

NEWS,MUSIC, SERIES, AND MORE

Crystalia Patouli --------

H ζωή δεν είναι αυτή πoυ έζησε κανείς, αλλά αυτή πoυ θυμάται και όπως τη θυμάται για να την αφηγηθεί. Gabriel García Márquez

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Το μαμούνι που μιλάει

Πες-πες κάτι θα μείνει

The Late Blog

"It is never too late to be , what you might have been "

ΕΠΙΓΟΝΟΣ

Ελεύθερος άνθρωπος, ελεύθερη σκέψη.

για την Ιστορια...

Θέματα -Πηγές-Σκέψεις-Τεχνικές & εργαλεία για τη διδασκαλία της

Τα Κακώς Κείμενα

Ο ΛΟΓΟΣ ΕΧΕΙ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΕΧΕΙ ΤΟ ΛΟΓΟ ΤΗΣ // www.kakoskeimena.net

λογομνήμων...

κατ' ευφημισμόν

Referendums For Greece

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ

Θραξ Αναρμόδιος

αναρμοδίως επί παντός

XOYNTAPA

ΠΡΟΣΟΧΗ ! ΚΡΑΤΟΣ !

kospanti

Ιστορίες ενός τσακισμένου μυαλού ...

Αναγεννημένη

"Και το ξερό κεφάλι μου μυαλό ποτέ δε βάζει, όσο τα πόδια μου βαστούν, στο δρόμο θα με βγάζει"

Ο άνθρωπος του μετρό

Γιατί πάντα κάποιος πρέπει να κάθεται και να παρατηρεί τους άλλους...

Lagrimas de oro

Δάκρυα από χρυσό

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Μ' αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ' τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα· που αναβοσβήνουν, μες στη νύχτα, σαν Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια... [Νίκος Χουλιαράς]

Διαβούλευση Πολιτών

Ιστοσελίδα ενημέρωσης, διαβούλευσης, έρευνας, αρθρογραφίας.

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Stop Alimentarius

Ενημερώσου για τον κώδικα διατροφής και προστάτευσε τον εαυτό σου αλλά και τους γύρω σου

Love Your Thoughts

...οργασμός σκέψης

αἰέν ἀριστεύειν

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις

ΨΙΘΥΡΟΙ

ψίθυροι του κόσμου

Dimitris Manousakis

A great WordPress.com site

Απ'όλα (με sos)

Εδώ δεν πουλάμε σουβλάκια

ΓΕΩΡΓΟΠΑΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΕΣ , ΣΚΙΤΣΑ , ΑΠΟΨΕΙΣ...

Yannis Ioannou,cartoonist

cartoons and satyrical comics ,Yannis Ioannou

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Θέματα και αναθέματα...

Χειμωνιάτικη Λιακάδα

Σκέψεις, απόψεις, προβληματισμοί και συναισθήματα. Στοχασμοί που ρίχτηκαν στο διαδίκτυο σαν μπουκάλια στο πέλαγος …

womaneveryday

με σκέψη για όλα-σχεδόν

Derveniotis's Weblog

Drawing the Line

Αρέσει σε %d bloggers: