Monthly Archives: Ιανουαρίου 2015

Ποιος είναι ο ισχυρός;


Βαρουφάκης_VS_Dijsselbloem

Μια εικόνα, φωτογραφία, χίλιες λέξεις.

Και ακόμα περισσότερες ανάλογα με την οπτική γωνία ή με το χρώμα των γυαλιών που φοράς.

Ισχυρός ο κ Βαρουφάκης ή ο J. Dijsselbloem;

Ποιος είχε ή και έχει το «πάνω χέρι» στην διαπραγμάτευση;

Ας μείνουμε όμως στο σήμερα.

Ο κ. J. Dijsselbloem είναι σίγουρο ότι απέτυχε στην αποστολή του.

Δεν ξέρω τι θα γίνει αύριο, αλλά σήμερα 30/1/15, επιστρέφει στις Βρυξέλλες με άδεια χέρια.

Και είναι εκνευρισμένος!

Ο επαίτης αρνήθηκε τη ελεημοσύνη του, και μάλιστα μπροστά στις κάμερες.

Αρνήθηκε τα χρήματα και απαίτησε σεβασμό.

Και μάλιστα με αυτό το εκνευριστικό χαμόγελο του νέου τσάρου της οικονομίας.

Το ξέρει ο κ. Βαρουφάκης, έχει προειδοποιηθεί, «αν θέλω σε πατάω σαν κατσαρίδα!»

Και όμως χαμογελάει και σε κοιτάζει στα μάτια κάτι που εσύ αποφεύγεις.

Βαρουφάκης VS Dijsselbloem σημειώσατε 1

© HeadWaiter.

Από το ζιβάγκο στο σακβουαγιάζ και στο τζιν.


Παπανδρέου-Ανδρέας

 

Χωρίς αμφιβολία ένα από τα post με τα λιγότερο «χτυπήματα» στο παρόν blog είναι το: «Δεν φταίει ο Άκης». (Όχι ότι τα υπόλοιπα αγκομαχούν, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.)

Δεν φταίει ο Άκης λοιπόν, και δεν φταίει, σύμφωνα με το blog, γιατί του δόθηκε Εξουσία με απίστευτη γενναιοδωρία.

Ο Άκης βασίλευε και ο Λαός πανηγύριζε.

Άθελα, αυτά μου ήλθαν στην σκέψη βλέποντας την νέα κυβέρνηση, την κυβέρνηση Τσίπρα, να ορκίζεται.

Πρώτη φορά Αριστερά!

Μα μια στιγμή παιδιά, ο Ανδρέας του ΠΑΚ, ο Ανδρέας του 1981 ήταν πολύ ποιο αριστερός όχι μόνο από τον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ αλλά και από το τότε, ενωμένο, ΚΚΕ.

Δεν είναι στην πρόθεση του γράφοντος να συγκρίνει τον Αντρέα με τον Τσίπρα, όμως αυτή η αίσθηση του déjà vu, δεν θέλει να με αφήσει από χθες το βράδυ.

Θυμάμαι την πίστη του Ανδρέα για το « η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες», για «ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική» για τα «γκαρσόνια της Ευρώπης» τις ομηρικές του επιθέσεις ενάντια στην «σιδηρά Κυρία» της εποχής.

Και άκουσα τα ίδια χθες βράδυ.

Άκουσα τον κ. Κοτζιά του ΥΠΕΞ, άκουσα και με αφάνταστη προσοχή τον κ. Βαρουφάκη του ΥΠΟΙΚ.

Δεν γίνεται, δεν μπορώ να αμφισβητήσω, θα ήταν άλλωστε και μικροπρέπεια, μια κυβέρνηση από την δεύτερη κιόλας μέρα της θητείας της, όπως και δεν τολμούσα τότε, να αμφισβητήσω τις καλές προθέσεις του Ανδρέα.

Και δεν μπορώ να ξέρω ακόμα, αν η σημερινή κυβέρνηση το πάει για τούμπα ή για κολοτούμπα.

Είναι σίγουρο πως η πλειοψηφία, το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας θα ήταν απόλυτα ευχαριστημένοι αν η νέα κυβέρνηση έδινε μια μικρή ή μεγάλη οικονομική ανάσα.

Να ξαναχτίσουμε πάλι και σιγά-σιγά το χρυσό κλουβί που μας έχει υποσχεθεί η ΕΕ.

Η Ευρώπη δεν άλλαξε, η αλλαγή της είναι και θα παραμείνει μια χίμαιρα.

Συνεχίζει και θα συνεχίσει όσο υπάρχει, να είναι η Ευρώπη των τραπεζιτών, των μεταλλαγμένων, της TTIP και του περίεργου φασισμού που σιγά αλλά σταθερά την σκεπάζει.

© HeadWaiter.

Πανωλεθρία.


egertiro

Δεν μπορώ να πω ότι σήμερα το πρωί, μια μέρα μετά τις εκλογές της 25ης Ιαν, συνάντησα συννεφιασμένα πρόσωπα.

Αυτό που είδα στις παρέες και στους φίλους, άσχετα με ότι είχαν ψηφίσει, είναι αυτό που λέμε «συγκρατημένη αισιοδοξία».

Όμως τα μεσημεριανά δελτία με επανάφεραν στην πραγματικότητα.

Πύρρειος νίκη για τον ΣΥΡΙΖΑ, (ελπίζω ότι συμβεί στο μέλλον να με διαψεύσει) και πραγματική πανωλεθρία για τους καθαρά αντιμνημονικούς.

Η πλειονότητα των «παιδιών» της Μέρκελ ξανά στην Βουλή, και μάλιστα με διόλου ευκαταφρόνητο αριθμό σταυρών.

Οι κήρυκες της υποταγής, και του εξανδραποδισμού της ελληνικής κοινωνίας ξανά στην Βουλή και στις οθόνες.

Και χωρίς μάλιστα να χάσουν ούτε χρόνο αλλά ούτε και θράσος άρχισαν να μιλούν για ελεγχόμενη ήττα.

Οι πρώην ψηφοφόροι και οπαδοί του ΠαΣοΚ είχαν την τόλμη αλλά και την ευστροφία να το στείλουν κάπου εκεί στο 4%.

Ο κ. Βενιζέλος μάλιστα στην Θεσσαλονίκη «τιμήθηκε» με λιγότερες ψήφους από τον, ομολογουμένως αγωνιστή, κ. Λεβέντη.

Ο κ. Καρατζαφέρης συνεργάτης του GAP αλλά και ιθύνων νους πίσω από την επιλογή Παπαδήμα, αρκέστηκε στον «πλούτο» της συμμετοχής.

Το ίδιο συνέβη και με τον μπάρμπα-Φώτη.

Οι ψηφοφόροι της Ν.Δ, τουλάχιστον στην Αθήνα έκαναν την μεγάλη ανατροπή, και μάλιστα μέσα από τα σαλόνια τους.

Όχι μόνο κράτησαν τον Σαμαρά σε ένα ποσοστό που ούτε ο ίδιος δεν θα τολμούσε να μυρίσει, αλλά και έφεραν τους υμνητές της ύβρεως ξανά στο προσκήνιο.

Λες και αν δεν βάλουμε σταυρό σε τηλεπερσόνα θα βουλιάξει το MEGA.

Αποτυχία που βαραίνει αποκλειστικά όσους δεν πιστεύουν στην ιερότητα του μνημονίου.

Και που κάνει το έργο του Πάνου Καμμένου και των ΑΝΕΛ ακόμα ποιο δύσκολο.

Γιατί μαζί με τις όποιες κυβερνητικές ευθύνες θα επωμιστούν θα πρέπει να αγωνιστούν ώστε, έστω και στις επόμενες εκλογές, όποτε και αν γίνουν, να έλθει η κάθαρση.

© HeadWaiter.

Γιατί τον Καραμανλή, κ. Τσίπρα;


tsipras

 

Γιατί τον Αβραμόπουλο κ. Τσίπρα;

Δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν πως την «δουλειά» δεν την πήρε ο Κωστάκης αλλά μετά «προσφέρθηκε» ο Γιωργάκης.

Και ακούγονται, χωρίς να υπάρχει τίποτε επίσημο, μόνο φήμες, για εκβιασμό και απόπειρες δολοφονίας του πρώην Προέδρου της Ν.Δ. και τέως Πρωθυπουργού.

Δεν μπορώ να ξέρω αν υπάρχει αλήθεια σε αυτές τις φήμες.

Όμως είμαι σίγουρος για κάτι.

Εμένα, σαν πολίτη τούτης της χώρας, ο τέως Πρωθυπουργός με άφησε εκτεθειμένο, κρεμασμένο, προδομένο.

Τα μεταξωτά βρακιά, θέλουν και μεταξωτούς κώλους.

Ο κ. Καραμανλής κατά την διάρκεια της θητείας του δεν ήταν μόνο σύζυγος της γυναίκας του και πατέρας των παιδιών του.

Το λειτούργημα του ηγέτη μιας χώρας, μιας πατρίδας, είναι κάτι περισσότερο από αυτά.

Αν ένοιωθε κουρασμένος θα μπορούσε να παραιτηθεί και το κόμμα του να εκλέξει νέο αρχηγό και πρωθυπουργό.

Αν φοβόταν για την ζωή του είχε καθήκον ως ηγέτης, να το κάνει γνωστό και είτε μετά πήγαινε σπίτι του ή και να ζητούσε την προστασία της δικαιοσύνης και του ελληνικού λαού.

Αν και ακόμα πιστεύω ότι το ακόμα μεγαλύτερο λάθος του ήταν όταν ΔΕΝ έκλεισε την Vodafone, ως χώρο εγκληματικής δραστηριότητας.

Αν η Vodafone Ελλάδος, είχε κλείσει, ίσως σήμερα η χώρα να μην βρισκόταν κάτω από την σκέπη του ΔΝΤ και των υπολοίπων.

Θα είχε δείξει χαρακτήρα ηγέτη και όχι συζύγου της γυναίκας του.

Πέρασαν αλλά ακόμα πονάνε.

Και εσείς κ. Τσίπρα θέλετε να τον προτείνετε ως ΠτΔ;

Έναν πολιτικό που ίσως και να φοβόταν, και αντί να πάει σπίτι του παρέμεινε στην Βουλή και συνέχισε να στηρίζει και να χειροκροτά τις αποφάσεις λεηλάτησης της χώρας.

Γιατί ο κ. Καραμανλής κ. Τσίπρα;

Γιατί ο άχρωμος, άοσμος και ο «πίσω-φίλα-ρούχα» κ. Αβραμόπουλος;

Μήπως είπε ΝΑΙ λιγότερες φορές από τον κ. Σαμαρά;

Αν κ. Τσίπρα θέλετε να ενώσετε τους Έλληνες μέσω του ΠτΔ, γιατί δεν προτείνετε τον κ. Νανόπουλο π.χ; ( Με τον εν λόγω κύριο το blog δεν ξέρει καν αν έχουν βαδίσει στο ίδιο πεζοδρόμιο)

Μάλιστα τον κ. Νανόπουλο.

Έναν εξαίρετο επιστήμονα που βρέθηκε αντιμέτωπος με όλη την κακία και την ζήλεια του Ελληνικού κατεστημένου.

© HeadWaiter

Γύμνια.


Και να ήθελες δεν μπορούσες να μην τους δεις.

Τελευταία εβδομάδα της προεκλογικής εκστρατείας και αν δεν διέκρινες το λογότυπό του καναλιού, στο πάνω αριστερό μέρος της οθόνης, κάποιες φορές φαινόταν σαν να έχει χαλάσει το τηλέ-κοντρόλ.

Παντού και σε κάθε κανάλι τα ίδια.

Προεκλογικές συγκεντρώσεις που μόνο η μαεστρία του σκηνοθέτη έκρυβε την πενία ανθρώπινου δυναμικού και ιδεών.

Χωρίς τέλος τηλεοπτικά πάνελ στα οποία η αγένεια και η μη ύπαρξη επιχειρημάτων ήταν το κοινό τους χαρακτηριστικό.

Και φυσικά το λογότυπό της ΝΕΡΙΤ.

Για να σου θυμίζει σε ποια χώρα κατοικείς

Για να σου θυμίζει πόσο σκλάβος είσαι.

Και κανένας από τους «πρωταγωνιστές» δεν θέλησε, δεν μπόρεσε, να κρύψει την γύμνια του.

Γυμνός ο Αρχηγός. Ούτε ο ίδιος μπορεί να πιστέψει όσα λέει.

Ξέρει πως η ΕΣΣΔ αποτελεί ποια κομμάτι της Ιστορίας.

Δηλώνει σίγουρος για τους 180 και την πρωτιά.

Οραματίζεται και υμνεί την αυτοδυναμία, που δεν θέλει.

Γυμνοί και οι οπαδοί στα θεωρεία, ψάχνουν την βροχή που θα τους σώσει.

Ακόμα ποιο γυμνοί όλοι εμείς στον καναπέ μπροστά στο χαζοκούτι.

Κανείς δεν πιστεύει κανέναν.

80% θα είναι η εισπραξιμότητα για τον ΕΝΦΙΑ είχε αναφέρει η Τρόικα.

Και η εισπραξιμότητα έφτασε λίγο ποιο πάνω.

Και τώρα θα πάει λέει ο Τσίπρας να διαπραγματευτεί το χρέος!

Μα γιατί; Αφού οι Έλληνες πληρώνουν.

Πριν ξεκινήσει η διαπραγμάτευση οι ψηφοφόροι του και όχι μόνο τον έχουν αφήσει ακάλυπτο.

Άσε που αν ο Τράγκι κάνει πως μειώνει ή σταματά την ρευστότητα, την άλλη μέρα ο Τσίπρας θα θυμίζει τον  Απόστολο Αντρέα: Σταυρωμένος ανάποδα.

Ένας λαός που έχει παραδοθεί.

Ανίκανος για οποιαδήποτε θυσία, οποιαδήποτε υπέρβαση.

Αλήθεια πως έπεσε η κυβέρνηση Σαμαρά;

Από την λαϊκή οργή;

Και πως θα φερθεί ο ψηφοφόρος σε βουλευτές που εν μια νυκτία άλλαξαν θέση και γνώμη, στο θέμα του ΠτΔ και που σήμερα φιγουράρουν σε περίοπτες θέσεις στα ψηφοδέλτια; Και αλήθεια κανένας συνάδελφός τους δεν ενοχλείται;

Ας το αφήσω. Το post απόψε αναφέρεται σε άλλου είδους γύμνια.

Ας ξαναγυρίσουμε στην κυβέρνηση Σαμαρά και στην πτώση της.

Ήταν στην εξουσία δυόμισι χρόνια, σαν συνέχεια της κυβέρνησης Παπαδήμου τρία και αν δούμε και την περίοδο GAP, πέντε ολόκληρα χρόνια.

Πέντε ολάκερα χρόνια.

Τρείς πρωθυπουργοί, μία πολιτική.

Και καμμιά αντίδραση. Φυσικά και δεν αναφέρομαι στις 24ωρες της ΓΣΕΕ, ούτε στις ασκήσεις τόνωσης ηθικού του ΠΑΜΕ.

Καμιά αντίδραση για πέντε χρόνια.

Πέντε ολόκληρα χρόνια περιμέναμε στον καναπέ μας τον Τσίπρα.

Πέντε ολόκληρα χρόνια περιμέναμε για έναν άλλο σωτήρα.

Να πάει αυτός και όχι εμείς να διαπραγματευτεί.

Πέντε ολάκερα χρόνια, και τον στέλνουμε άοπλο.

© HeadWaiter.

Τι έχασα, τι έχω, τι μου πρέπει.


banksy

 

Λίγες μόνο μέρες πριν τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου και όλη η Ελλάδα αναστενάζει στα τηλεοπτικά παράθυρα.

Οι «σωτήρες» της χώρας ξανά σε πρώτο πλάνο.

Αριστεροί, ακροαριστεροί, δεξιοί, ακροδεξιοί, κεντρώοι, δυνάμεις της σταθερότητας όλοι υπόσχονται, όλοι τάζουν, όλοι αγωνίζονται για την πολυπόθητη καρέκλα και όσα έρχονται μαζί με αυτήν.

Πολιτικό κόμμα που στις εθνικές εκλογές ξεπεράσει το 1,5%, αν δεν κάνω λάθος, επιδοτείται από τον κρατικό προϋπολογισμό με ένα ποσόν της τάξεως των 5.000.000€.

Έχετε δίκιο, έπρεπε να μειωθεί η αγροτική σύνταξη γιατί το κράτος δεν «έβγαινε».

Αλλά πριν πάμε να ψηφίσουμε ας δούμε τι πέτυχαν όλοι αυτοί οι καλά αμειβόμενοι εκπρόσωποι του Λαού τα τελευταία πέντε χρόνια.

Δεν τους εκλέγω μόνο σαν πολίτης αλλά επίσης και τους πληρώνω.

Και σαν «εργοδότης» καλό θα είναι να βλέπω αποτελέσματα, να δω αν τα εκατομμύρια που δίνω για να λειτουργεί η Βουλή, τα κόμματα, το πρωθυπουργικό γραφείο, και τόσοι άλλοι, έπιασαν τόπο.

Καταλαβαίνω και δεν μπορώ να αρνηθώ ότι υπάρχουν «ιδεολογικές» διαφορές ανάμεσα στους κομματικούς μηχανισμούς, αλλά την ίδια στιγμή κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί και την γενναιοδωρία του κρατικού μηχανισμού, είτε μιλάμε για την «αριστερά» είτε για την «δεξιά».

Κανείς από εμάς τους μη έχοντες σχέση με το κράτος άλλη εκτός του έφορου και του τροχονόμου, θα θέλαμε να ρωτήσουμε τι έγινε ο πακτωλός χρημάτων που μπήκε στην χώρα (ΜΟΠ, πακέτο Ντελόρ, πλαίσια στήριξης, ΕΣΠΑ) τα τελευταία 30 χρόνια.

Και θα είμασταν γραφικοί αν ζητούσαμε από κάποιον από τους τόσο καλά αμειβόμενους, να μας εξηγήσει πως και με ποιόν τρόπο διαχειρίστηκε την ροή όλων αυτών των χρημάτων.

Εμείς οι γραφικοί ας σταματήσουμε στην τελευταία 5ετία.

Οι τόσο ακριβά αμειβόμενοι εκπρόσωποί μας πέτυχαν:

Το 2009 το χρέος της χώρας ως ποσοστό του ΑΕΠ (επικροτώντας και την δουλειά του κ. Παπακωνσταντίνου) ήταν 113,8%.

Μέσα σε μια πενταετία:

Απέλυσαν 1.000.000 εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα.

Κάποιες δεκάδες χιλιάδες στον δημόσιο.

Εξαΰλωσαν τα αποθεματικά όλων των ασφαλιστικών ταμείων.

Διέλυσαν την ελληνική τραπεζική αγορά δημιουργώντας ένα μονοπώλιο 4 γιγάντων με πήλινα πόδια.

Και όσο για το δημόσιο χρέος;

Αυτό έφτασε κάπου στο 215%, σε σχέση με το ΑΕΠ.

Σε αυτές τις εκλογές ας πάψουμε να βλέπουμε μέσα από τα χρωματιστά γυαλιά που μας έχουν φορέσει.

Ας δούμε μόνο αριθμούς, μόνο νούμερα.

Ο κάθε υποψήφιος που μας πλησιάζει ψάχνει για δουλειά.

Ας τον κρίνουμε ΜΟΝΟ από την αποτελεσματικότητά του.

© HeadWaiter.

Μας φτύνουν ή βρέχει;


 

Μια μόλις βδομάδα πριν από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου αποφάσισαν και οι τέσσερις συστημικές Τράπεζες να κρεμάσουν τα άπλυτά τους στο μπαλκόνι.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η τραπεζική ελίτ της χώρας προσφεύγει στον ELA.(Emergency Liquidity Assistance)

Έγινε για πρώτη φορά το 1997 και μετά το ’11 και το ’12.

Όμως είναι η πρώτη φορά που κάτι τέτοιο γίνεται πρωτοσέλιδο στις εφημερίδες αλλά και πρώτη είδηση στα δελτία των 8:00.

Δεν τους βγαίνουν οι δημοσκοπήσεις; Χρειάζονται περισσότερο αίμα; Περισσότερο φόβο; Περισσότερη υποταγή;

Ποιος μπορεί να ξέρει;

«Τίποτε δεν μπορεί να θεωρεί δεδομένο ο πολίτης» αναφέρεται σε κάποια παράγραφο στο μνημόνιο Ι ή ΙΙ.

Η ζωή μας φτηνότερη και από τα σκουπίδια.

Το σπίτι μας, η περιουσία μας, ασήκωτο βάρος.

Η παγωνιά στα σπίτια και στις καρδιές μας ανυπόφορος σύντροφος.

Το μέλλον μας, το μέλλον των παιδιών μας στο έλεος αυτών που υποστηρίζουν ότι είναι δανειστές μας.

Το δικαίωμά μου στο να εκφράσω την γνώμη μου μέσω της ψήφου θυμίζει έντονα στίχους από την Αποκάλυψη του Ιωάννη.

Κανένα δικαίωμα.

Μόνο η υποχρέωση εκπλήρωσης της κάθε απαίτησης των δανειστών.

Γιατί δεν ζητούν μόνο χρήματα.

Απαιτούν και αλλαγή τρόπου ζωής.

Το ονομάζουν προ-απαιτούμενα.

Λιγότερη παιδεία, καθόλου Υγεία, απασχόληση και όχι εργασία, απαγορευμένος καρπός ο συνδικαλισμός, φιλοδωρηματική σύνταξη.

Και μια μόλις βδομάδα πριν τις εκλογές μπαίνουν στην εκλογική αρένα και οι λεγόμενες συστημικές Τράπεζες.

Οι Τράπεζες που λίγους μόνο μήνες πριν είχαν περάσει με επιτυχία τα stress test της ΕΚΤ.

Υπ’ ατμόν οι μικροκαταθέσεις, υπ’ ατμόν οι μισθοδοσίες των εταιρειών γιατί βλέπεις οι υποταχτικοί πρέπει να πληρώνονται μόνο μέσω τραπεζικού λογαριασμού.

Είναι ποιο ασφαλές. Έτσι μας είπαν και τους δώσαμε δίκιο.

5 χρόνια.

5 χρόνια τώρα μας φτύνουν, και εμείς πιστέψαμε πως απλά βρέχει.

© HeadWaiter.

100.000.000.000.


Ραχήλ_Μακρή

Λίγοι είναι αυτοί που δεν έσπευσαν να χλευάσουν την Ραχήλ Μακρή για την πρότασή της να τυπώσει η ΤτΕ ένα αρκετά σεβαστό ποσόν στην περίπτωση που η ΕΚΤ διακόψει την παροχή ρευστότητας προς την χώρα.

Ακόμα και όσοι από εμάς δεν είχαν ξανακούσει το αρκτικόλεξο ELA (Emergency Liquidity Assistance).

Δεν είμαι σε θέση αλλά ούτε και έχω τις γνώσεις να κρίνω την συγκεκριμένη πρόταση.

Μπορεί και να μην θέλω.

Θα μείνω όμως στις αντιδράσεις.

Είμαστε, γίναμε η χώρα της απολύτου ηθικής και νομιμότητας.

Οτιδήποτε μη συμβατικό, οτιδήποτε έρχεται σε αντίθεση με το «δίκαιο» των πιστωτών αφορίζεται.

Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τον ρόλο του GAP στην υποδούλωση της χώρας.

Και κανείς δεν μπορεί να μην δει την ιδιοτέλεια πίσω από την πρότασή του λίγα χρόνια πριν για την διεξαγωγή δημοψηφίσματος την χώρα.

Αλλά αναρωτιέμαι και πάλι:

Τι κινδύνους μπορεί να κρύβει για μια χώρα με δημοκρατικό πολίτευμα η διεξαγωγή δημοψηφίσματος; Για ποιόν λόγο λυτοί και δεμένοι, απέκρουσαν με τόση βδελυγμία τη συγκεκριμένη πρόταση;

Ήταν θέληση των Ελλήνων πολιτών η απόφαση για την μη διεξαγωγή του;

Αλλά ας ξαναδούμε τον ELA της κ. Μακρή.

Όπως ανέφερα και παραπάνω δεν ξέρω τι εργαλείο είναι αυτό.

Όμως ξέρω ότι την εποχή που το Δημοκρατικό Τόξο και οι ακολουθούντες το Σύνταγμα και τους νόμους ταγοί της εξουσίας στην Ελλάδα, προετοίμαζαν κρεββάτι του Προκρούστη για τον καθέναν από εμάς, την ίδια ακριβώς εκείνη στιγμή στην Ιρλανδία η χώρα έκανε σωστή χρήση αυτού του εργαλείου και έβγαινε από την κρίση χωρίς να ταπεινώσει και να συκοφαντήσει τους πολίτες της.

Αλλά ξέχασα. Εμείς είμαστε τα καλά παιδιά.

© HeadWaiter.

Εκπαιδεύοντας την……Ρίτα.


Graffiti art Tel-Aviv  Banksy Tel-Aviv

Ζούμε στην χώρα της ευτυχίας.

Η Νέα Ελλάδα™ του κ. Σαμαρά μόλις και ανατέλλει.

Η μόνη χώρα στον πλανήτη χωρίς προβλήματα.

Οι ανεπάγγελτοι Ιταλοί φταίνε για την τραγωδία του Norman Atlantic.

Στις ΗΠΑ πνίγηκαν από μια κουταλιά χιόνι, στην Τουρκία παρακαλούν γονατιστοί τον Αλλάχ να καλυτερέψει ο καιρός!

Αλλά εδώ; Εδώ είναι η γη της Επαγγελίας.

Εδώ έχουμε Ηγέτες. Όχι σαν κάπου αλλού που τους γύριζε ο άλλος για 40 χρόνια στην έρημο για να καταλήξουν στο μόνο μέρος της Μέσης Ανατολής χωρίς πετρέλαιο.

Εδώ είναι η Γη της Επαγγελίας.

Χιονίζει; Βλέπεις μόνο χαρούμενους μπαμπάδες που έχουν βγάλει τα παιδιά τους στην ύπαιθρο για χιονοπόλεμο.

Οι δήμοι έχουν φροντίσει οι δρόμοι να θυμίζουν Μόντε Κάρλο πριν τον τελικό του Παγκοσμίου.

Οι γιαγιάδες με χαμόγελο στα χείλη αντιμετωπίζουν τον χιονισμένο δρόμο.

Στους -18 η Φλώρινα;

Δεν βρέθηκε ούτε ένας, ούτε ένας να κάνει παράπονο για την υψηλή φορολογία στο πετρέλαιο θέρμανσης.

Και όλα αυτά μετά την απόφαση των ΜΜΕ πως από δω και πέρα στην Ελλάδα το χιόνι τον Ιανουάριο θα ονομάζεται «ακραίο καιρικό φαινόμενο».

Φυσικά δεν θα απολογείται ο Ηγέτης για την όποια ταλαιπωρία, αν υπάρχει, των πολιτών αλλά υπεύθυνο είναι το Φαινόμενο του Θερμοκηπίου και κάποιοι ανεύθυνοι πολίτες που καίνε ότι βρουν στα τζάκια τους, στην Εκάλη ή και αλλού.

Ο Λαός έχει αρχίσει και εκπαιδεύεται καλά.

Αναγνωρίζει και σέβεται τις προσπάθειες της συντεταγμένης πολιτείας να σταθεί αρωγός του.

Έπαψε πιά η κάθε κυρά-Κατίνα να βγαίνει στο γυαλί και να απαιτεί αλάτι και εκχιονιστικό μηχάνημα κάτω από το μπαλκόνι της.

Καταλαβαίνει ότι εκεί, άκρες Θεού αρχές Διαόλου, πού έκτισε το σπίτι της δεν μπορεί να απαιτεί ούτε καν να ζητά.

Και επιτέλους ας γίνει συνείδηση σε τούτον τον Λαό, ότι δεν είναι δυνατόν ο κάθε ξεβράκωτος να βγαίνει στα κανάλια και να κραυγάζει ενάντια της συντεταγμένης πολιτείας και του εκλαμπρότατου Ηγέτη μας.

Κύριε Επόμενε Ηγέτη.

Παραλαμβάνετε έναν Λαό άρτια εκπαιδευμένο.

Παραλαμβάνετε έναν Λαό που έμαθε απλά να περιμένει τον από μηχανής θεό.

Παραλαμβάνετε έναν Λαό που φοβάται να σηκώσει το βλέμμα.

Έναν Λαό που τρέμει στον αριθμό του τραπεζικού του λογαριασμού.

Έναν Λαό που θεωρεί τιμή του να υποφέρει σιωπηλά.

Έναν Λαό που ο Στρατηγός-Άνεμος και η αγάπη των εταίρων και δανειστών, είναι η κορωνίδα των πιστεύω του.

Έναν Λαό που ζει για πιστεύει στην δική του ανηθικότητα αλλά και στις καλές προθέσεις των Ξένων.

Κύριε Επόμενε Ηγέτη.

Ο κ. Σαμαράς εκπαίδευσε τούτον δω τον Λαό με τον καλύτερο τρόπο.

Αν δεν θερίσεις το αποτέλεσμα, o ίδιος Λαός θα σε σταυρώσει.

Υ.Γ.

Πραγματικά γοητευμένος από την ντεκαπάζ του Μανώλη της 17Νοέμβρη.

Υπάρχει κάποιος να μου θυμίσει γιατί ο Γιωτόπουλος τον είχε αποκαλέσει «καρφί»;

© HeadWaiter.

MS Norman Atlantic


??????????????????????

Αν υπάρχει ένα ερώτημα που δεν απαντήθηκε καθόλου, σχετικά με την τραγωδία του Norman Atlantic αυτό είναι «που ήταν το πλήρωμα».

Οι επιζώντες, αλλά ακόμα περισσότερο οι αγνοούμενοι και οι νεκροί είναι σίγουρο πως αναζήτησαν, έψαξαν αλλά πλήρωμα δεν βρήκαν.

Ο μόνος αρμόδιος για να απαντήσει αν υπήρχε ή όχι πλήρωμα είναι ο Υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου κ.κ. Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, ο κατά τα λεγόμενά του Υπεύθυνος Υπουργός.

Και ο Υπουργός έχει απαντήσει από τις 5 Ιουλίου του 2013.

Στο πλοίο ΔΕΝ υπήρχε πλήρωμα.

Το MS Norman Atlantic, όπως και όλα τα πλοία που κάνουν το δρομολόγιο Πάτρα-Ηγουμενίτσα- Μπάρι- Αγκόνα, ταξιδεύουν με «μνημονιακή» σύνθεση πληρώματος.

Οι οργανικές θέσεις αυτών των πλοίων έχουν υποστεί περικοπές σε ανθρώπινο δυναμικό της τάξης του 50%, σε σχέση με την προ-Βαρβιτσιώτη εποχή.

Με αυτόν τον τρόπο λοιπόν το άτυχο πλήρωμα του Norman Atlantic, δεν είχε μόνο να αντιπαλέψει με την αγριότητα της φύσης ή την φωτιά αλλά και με την λειψανδρία, που με ελαφρά την καρδία ο κ. Υπουργός επέβαλε.

Στην μνημονιακή Ελλάδα ένας Υπουργός, τελειόφοιτος Σκυλάδικων, αποφασίζει από πόσους ναυτικούς θα επανδρώνεται το κάθε πλοίο.

Τα αποτελέσματα αυτής του της απόφασης θα στοιχειώνει για πολλά χρόνια την Ελληνική Εμπορική Ναυτιλία.

Με τον ίδιο τρόπο που πολιτικές αποφάσεις, βούλιαξαν το «ΗΡΑΚΛΕΙΟ» και το «ΣΑΜΑΙΝΑ»

 

P.S.

Το έγγραφο» Υπουγείο Ναυτιλίας και Αιγαίου.» αφορά άλλο πλοίο της ίδιας γραμμής.

Αν και το Norman Atlantic ήταν στην γραμμή μόλις λίγες μέρες ήταν φυσικό να ακολουθήσει την ελλιπή, μνημονιακή σύνθεση που και τα υπόλοιπα πλοία ακολουθούν.

Το αποτέλεσμα της απόφασης Βαρβιτσιώτη, το είδαμε live στις οθόνες της τηλεόρασης και είναι σίγουρο ότι θα υπάρξει και συνέχεια.

Ο κ. Βαρβιτσιώτης έπαιξε, ξεδιάντροπα, με την ασφάλεια πλοίου εργαζομένων και επιβαινόντων, με μόνο σκοπό να γίνει αρεστός σε κάποιους, να σιγουρέψει την καρέκλα του αλλά και να εξαγοράσει την επανεκλογή του.

© HeadWaiter.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ

Εμείς δε γονατίσαμε σκυφτοί τα πόδια να φιλήσουμε του δυνατού, σαν τα σκουλήκια που πατεί μας· μα για ν' αντισταθή με το σπαθί, βρέθηκε σαν πολύ στοχαστική, και σαν πολύ ονειρόπλεχτη η ψυχή μας [Παλαμάς]

Τοπία

του Μυαλού κ της Ψυχής

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ

malo periculosam libertatem quam quietum servitium (καλύτερα μια ελευθερία γεμάτη κινδύνους παρά μια ήσυχη σκλαβιά) J. J. Rousseau

ΠΑΝΟΣ ΖΑΧΑΡΗΣ

...γελοίος γράφων...

Διασταυρούμενα πυρά

εναλλακτικός τίτλος: ΦΥΡΔΗΝ ΜΙΓΔΗΝ - σχόλια και πληροφορίες για την κοινωνική και πολιτική ζωή στην Ελλάδα + εκπαιδευτικό υλικό. Oι συνεχείς αλλαγές θα είναι ο κανόνας σ' αυτό το blog επειδή 1. τίποτε δεν είναι τέλειο και 2. στόχος είναι η συνεχής βελτίωση

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και... όλα τα άλλα

Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

PROJECT ANTISYSTEM

NEWS,MUSIC, SERIES, AND MORE

Crystalia Patouli -----------

H ζωή δεν είναι αυτή πoυ έζησε κανείς, αλλά αυτή πoυ θυμάται και όπως τη θυμάται για να την αφηγηθεί. Gabriel García Márquez

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Το μαμούνι που μιλάει

Πες-πες κάτι θα μείνει

The Late Blog

"It is never too late to be , what you might have been "

ΕΠΙΓΟΝΟΣ

Ελεύθερος άνθρωπος, ελεύθερη σκέψη.

για την Ιστορια...

Θέματα -Πηγές-Σκέψεις-Τεχνικές & εργαλεία για τη διδασκαλία της

Τα Κακώς Κείμενα

Ο ΛΟΓΟΣ ΕΧΕΙ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΕΧΕΙ ΤΟ ΛΟΓΟ ΤΗΣ // www.kakoskeimena.net

λογομνήμων...

κατ' ευφημισμόν

referendumsforgreece

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ

Θραξ Αναρμόδιος

αναρμοδίως επί παντός

XOYNTAPA

ΠΡΟΣΟΧΗ ! ΚΡΑΤΟΣ !

kospanti

Ιστορίες ενός τσακισμένου μυαλού ...

Αναγεννημένη

"Και το ξερό κεφάλι μου μυαλό ποτέ δε βάζει, όσο τα πόδια μου βαστούν, στο δρόμο θα με βγάζει"

Ο άνθρωπος του μετρό

Γιατί πάντα κάποιος πρέπει να κάθεται και να παρατηρεί τους άλλους...

Lagrimas de oro

Δάκρυα από χρυσό

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Μ' αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ' τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα· που αναβοσβήνουν, μες στη νύχτα, σαν Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια... [Νίκος Χουλιαράς]

Διαβούλευση Πολιτών

Ιστοσελίδα ενημέρωσης, διαβούλευσης, έρευνας, αρθρογραφίας.

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Stop Alimentarius

Ενημερώσου για τον κώδικα διατροφής και προστάτευσε τον εαυτό σου αλλά και τους γύρω σου

Love Your Thoughts

...οργασμός σκέψης

αἰέν ἀριστεύειν

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις

ΨΙΘΥΡΟΙ

ψίθυροι του κόσμου

Dimitris Manousakis

A great WordPress.com site

Απ'όλα (με sos)

Εδώ δεν πουλάμε σουβλάκια

ΓΕΩΡΓΟΠΑΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΕΣ , ΣΚΙΤΣΑ , ΑΠΟΨΕΙΣ...

Yannis Ioannou,cartoonist

cartoons and satyrical comics ,Yannis Ioannou

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Θέματα και αναθέματα...

Χειμωνιάτικη Λιακάδα

Σκέψεις, απόψεις, προβληματισμοί και συναισθήματα. Στοχασμοί που ρίχτηκαν στο διαδίκτυο σαν μπουκάλια στο πέλαγος …

womaneveryday

με σκέψη για όλα-σχεδόν

Derveniotis's Weblog

Drawing the Line

Αρέσει σε %d bloggers: