Category Archives: Ιστορία

Κυλώνειον Άγος.


Κυλώνειον Άγος.

 

Όσον αφορά τον βίο και το πραξικόπημα του Κύλωνα, αντλούμε πληροφορίες από μεγάλους αρχαίους ιστορικούς όπως ο Ηρόδοτος (V 71), ο Θουκυδίδης (Ι 126) και ο Πλούταρχος (Σολ. 12-13). Αυτοί αναφέρουν ότι ο Κύλων ήταν Αθηναίος, ο οποίος ανήκε στην τάξη των ευπατρίδων, δηλαδή είχε ευγενική καταγωγή, και ήταν γαμπρός του τυράννου των Μεγάρων, Θεαγένη. Ήταν όμορφος κι αρκετά δημοφιλής, καθώς το 640 π.Χ είχε αναδειχθεί Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του διαύλου. Έως τη στιγμή που επιχείρησε το πραξικόπημα στην Αθήνα, ο Κύλων δεν είχε διατελέσει άρχοντας ούτε είχε αναπτύξει άλλη πολιτική δράση. Ωστόσο, υπολόγιζε στη δημοτικότητά του και στην υποστήριξη ,που θα του παρείχε ο Θεαγένης, αλλά και στα λόγια ενός χρησμού.


Σύμφωνα με τη συνήθεια της εποχής, ο Κύλων πριν επιχειρήσει οτιδήποτε, έπρεπε να ζητήσει τη συμβουλή του θεού της μαντικής, Απόλλωνα. Έτσι, πήγε στους Δελφούς, όπου ο θεός του αποκάλυψε τα εξής: «εν τού Διός τή μεγίστη εορτή καταλαβείν την Αθηναίων ακρόπολιν», δηλαδή κατά τη διάρκεια της μεγαλύτερης γιορτής του Δία να καταλάβει την ακρόπολη της Αθήνας. Τότε ο Κύλων, θεωρώντας ως μέγιστη γιορτή του Δία τα Ολύμπια, κατέλαβε την ακρόπολη το 632 π.Χ κατά τη διάρκεια της 42ης Ολυμπιάδας. Το στράτευμα που ακολούθησε τον Κύλωνα απoτελείτo κυρίως από Μεγαρείς, τους οποίους απέστειλε ο Θεαγένης. Σύμφωνα όμως με τον Θουκυδίδη, ο χρησμός δεν διασαφήνιζε αν επρόκειτο για γιορτή Πανελλήνια ή τοπική. Το πιθανότερο ήταν ότι ο χρησμός αναφερόταν στην τοπική εορτή των Διασίων, οπότε όλοι οι Αθηναίοι θα βρίσκονταν εκτός της πόλης τους, καθώς σύμφωνα με το τελετουργικό τους, τα Διάσια γιορτάζονταν στην ύπαιθρο. Ενώ λοιπόν, το άστυ της Αθήνας θα ήταν σχεδόν άδειο, θα μπορούσε ο Κύλων να επιτύχει τον σκοπό του.

Όταν ο Κύλων κατέλαβε το 632 π.Χ την Ακρόπολη ήταν πολύ αισιόδοξος και πεπεισμένος για τη θετική έκβαση του πραξικοπήματός του, που θα τον καθιστούσε τύραννο της Αθήνας. Η αισιοδοξία αυτή άρχισε να υποχωρεί, καθώς η πολιορκία εντεινόταν. Οι Αθηναίοι είχαν διακόψει την παροχή νερού προς την Ακρόπολη και η λειψυδρία μάστιζε όσους είχαν εγκλειστεί εκεί. Συγχρόνως, οι προμήθειες που είχαν συγκεντρώσει ο Κύλων και οι δυνάμεις του για να μπορέσουν να αντέξουν την πολιορκία, εξαντλήθηκαν («είχον σίτου τέ και ύδατος απορίαν») [Θουκυδίδης 11261]. Η κατάσταση των πολιορκούμενων συνωμοτών επιδεινώθηκε σημαντικά. Οι πολίτες της Αθήνας βλέποντας πως το πραξικόπημα του Κύλωνα πλησίαζε στο άδοξο τέλος του, επέστρεψαν στις εργασίες τους, αφού πρώτα ανέθεσαν τη συνέχεια και διεκπεραίωση της πολιορκίας στους εννέα άρχοντες της πόλης τους. Ο ίδιος ο Κύλων, κατανοώντας ότι το σχέδιό του είχε αποτύχει, άρχισε να σχεδιάζει τη διαφυγή του από την Ακρόπολη. Πράγματι με αρκετή δυσκολία ο ίδιος μαζί με τον αδελφό του κατόρθωσαν να διαφύγουν από τον κλοιό των πολιορκητών τους και να καταφύγουν στα Μέγαρα .


Ωστόσο, οι οπαδοί του Κύλωνα που στην πλειοψηφία τους ήταν Μεγαρείς , παρέμεναν έγκλειστοι στην Ακρόπολη υπομένοντας τις επιθέσεις των πολιορκητών τους και τις άθλιες συνθήκες, που επέβαλε η έλλειψη τροφής και νερού. Διαπιστώνοντας ότι οι δυνάμεις τους άρχισαν να τους εγκαταλείπουν , οι πολιορκούμενοι άνδρες του Κύλωνα παραιτήθηκαν από τον σκοπό τους και προκειμένου να σωθούν, κλείστηκαν ως ικέτες στο ναό της Αθηνάς Πολλιάδος.

Σύμφωνα με τους άγραφους ηθικούς νόμους της εποχής , όποιος κατέφευγε ως ικέτης σε ναό ή άγαλμα κάποιου θεού, αυτομάτως περνούσε υπό την προστασία του θεού αυτού και κανείς δεν είχε το δικαίωμα να τον βλάψει. Αυτή η παράδοση έχει επιζήσει μέχρι τις ημέρες μας, καθώς οι ναοί ακόμα θεωρούνται χώρος ασυλίας. Ωστόσο, αρκετοί από τους οπαδούς του Κύλωνα ήταν ετοιμοθάνατοι, αφού δεν μπόρεσαν να αντέξουν τις τραγικές συνθήκες της πολιορκίας.

Ο W.Burkert (19941) αναφέρει ότι κατά τις θρησκευτικές αντιλήψεις της αρχαιότητας ο θάνατος μέσα στο ναό ήταν ανεπίτρεπτο γεγονός. Τα πτώματα θα προσέβαλλαν την ηθική αγνότητα και θα μόλυναν την ιερότητα του ναού. Τότε , οι εννέα άρχοντες της Αθήνας, φοβούμενοι μήπως μολυνθεί ο ναός της προστάτιδας θεάς της πόλης τους, υποσχέθηκαν στους οπαδούς του Κύλωνα ότι αν εξέρχονταν από το ναό θα τους άφηναν να απομακρυνθούν χωρίς να τους βλάψουν.
Σύμφωνα με τον Πλούταρχο (Σολ. 121) οι συνωμότες δέχτηκαν την πρόταση και άρχισαν να κατεβαίνουν από την Ακρόπολη με σχοινί, το οποίο όμως έσπασε μόλις έφτασαν στο ιερό των Ευμενίδων. Τότε ο Αλκμεωνίδης Μεγακλής, ο οποίος εκείνη την εποχή διατελούσε επώνυμος άρχοντας της Αθήνας, μαζί με τους άλλους άρχοντες αθέτησαν την υπόσχεση τους και σκότωσαν τους ικέτες. Από τη βέβηλη αυτή πράξη προκλήθηκε ‘άγος’ δηλαδή μεγάλο ανοσιούργημα, που στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι γνωστό ως «Κυλώνειο άγος».

Οι Αθηναίοι που διέπραξαν τους φόνους των ικετών και οι οικογένειές τους θεωρήθηκαν «εναγείς και αλιτήριοι» δηλαδή μολυσμένοι και αμαρτωλοί, ενώ ο ίδιος ο Αλκμεωνίδης Μεγακλnς εξορίστηκε.

Αμέσως μετά από τα τραγικά αυτά γεγονότα, στην Αθήνα ενέσκηψαν πολλές ασθένειες, οι οποίες θεωρήθηκαν ως τιμωρία της θεάς Αθηνάς για το άγος, δηλαδή για τους φόνους των ικετών της. Τότε, μετά από παραίνεση της Πυθίας οι Αθηναίοι κάλεσαν από την Κρήτη τον μάντη Επιμενίδη, ο οποίος πραγματοποίησε τελετουργικό καθαρμό της πόλης. Μάλιστα, ο καθαρμός ολοκληρώθηκε με την κατασκευή ενός ιερού, στο χώρο που είχαν φονευθεί οι ικέτες, το οποίο είναι γνωστό ως «Κυλώνειο».

ΣτBg

Γεγονότα, ιδέες και έννοιες που ο Φίλης και η Άρχουσα πολιτική Τάξη της χώρας θέλουν να σβήσουν από την πολιτική μνήμη και το DNA των Ελλήνων.

( Με πληροφορίες από το http://users.sch.gr/avord/KILONEIO%20AGOS.htm )

 

Και όμως υπάρχουν διαφορές.


5euro

 

Υπάρχουν διαφορές αλλά δεν είναι τόσες πολλές, όσες οι ομοιότητες.

Ας προσπαθήσουμε να τις δούμε:

Α: Και τα δύο ενέχουν την υπόσχεση ότι μπορεί να ανταλλαγούν με αγαθά.

Β: Η υπόσχεση που δίνουν ισχύει για ορισμένο τόπο. ( Το πρώτο εντός της ΕΕ, το δεύτερο εντός των καταστημάτων ΑΒ)

Γ: Ο εκδότης και στις δύο περιπτώσεις είναι ιδιώτης.

Δ: Σε περίπτωση παραχάραξης προβλέπονται κυρώσεις.

Ε: Ο χρήστης θα πρέπει να αποδεχθεί τους όρους χρήσης.

ΣΤ: Θα πρέπει επίσης να ενεργήσει όπως ο εκδότης ορίζει για να τα αποκτήσει.

Ζ: Η μη ύπαρξη του εκδότη αναιρεί την όποια αξία τους.

Η: Η υψηλή κυριότητα παραμένει στον εκδότη.

Θ: Η αποδοχή τους συνάγει την αναγνώριση της αξίας τους.

Ι: Απουσιάζει ο μεγάλος ηττημένος: ΠΛΗΡΩΤΕΑΙ ΕΠΙ ΤΗ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙ,( I PROMISE TO PAY THE BEARER ON DEMAND), LEGAL TENDER, (PAGARA AL PORTADOR), BIGLIETTO DI STATO A CORSO LEGALE, (PAGABILI A VISTA AL PORTATORE), THIS NOTE IS A LIABLITY OF THE CENTRAL BANK AND IS FULLY GUARANTEED BY THE GOVERNMENT OF THE REPUPLIC, (PAGADEROS AL PORTADOR EN LAS OFICINAS DEL BANCO)

ΙΑ: Με την πάροδο του χρόνου θα αποκτήσουν συλλεκτική αξία.

ΙΒ: Δεν είναι τίποτε περισσότερο από δυο κομμάτια χαρτί.

http://wp.me/p1h3Tw-N8

© HeadWaiter.

Καταχθόνιοι


Αρχοντάδες

Στα χρόνια που προηγήθηκαν της Ένωσης του Ιονίου Κράτους με την Ελλάδα (1830-1864) τρία ήταν τα κυρίαρχα ιδεολογικά ρεύματα στα Επτάνησα.

Ριζοσπάστες, Μεταρρυθμιστές και οι Προστασιανοί ή Καταχθόνιοι κατά το λαϊκότερο.

Οι Ριζοσπάστες ζητούσαν ελευθερίες τύπου και ψήφου, βίαιη ανατροπή της Αγγλικής κηδεμονίας-κυριαρχίας και Ένωση με την Ελλάδα.

Οι Μεταρρυθμιστές που θεωρούσαν ότι η διεθνής συγκυρία αλλά και η χρήση βίας δεν ευνοούσαν σε ένα αίσιο αποτέλεσμα. Σκοπός τους ήταν μια ομαλή και σταδιακή μείωση της Αγγλικής επικυριαρχίας με ταυτόχρονη αύξηση δικαιωμάτων για τους Επτανησίους και όταν θα άλλαζε το διεθνές κλίμα ένωση με την Ελλάδα.

Και οι Προστασιανοί ή Καταχθόνιοι το κόμμα που εκπροσωπούσε την Αριστοκρατία, τους γαιοκτήμονες αλλά και τους συνεργάτες των Άγγλων

O λαός τους αποκαλούσε «καταχθόνιους», «Καμαρίλα», «περούκες και κοτσίδια» τους θεωρούσε αντεθνικούς επειδή (σύμφωνα με τον Παν. Χιώτη στο Ιστορία του Ιονίου Κράτους β’ τόμος, σελ. 151) «οι πλείονες των Αγγλοδούλων εκείνων Καταχθονίων, διατηρούσαν ολιγαρχική αλαζονεία, προνόμια και επικαρπίες από την Κυβέρνησιν.».

150-180 χρόνια μετά δεν είναι δύσκολο στην σημερινή Ελλάδα να αναγνωρίσει κανείς κοινά στοιχεία με την Επτανησιακή Πολιτεία προ του 1864.

Οι «Καταχθόνιοι» κυριαρχούν στην πολιτική σκηνή.

Οι «Μεταρρυθμιστές» αρχίζουν να κάνουν γνωστή την παρουσία τους στον Ελλαδικό χώρο.

Όσο για τους «Ριζοσπάστες» η τύχη τους μάλλον αγνοείται και όσοι καπηλεύονται το όνομα και τις ιδέες τους δεν είναι τίποτε περισσότερο από Καταχθόνιοι, λύκοι με ένδυμα προβάτου.

Και μιας και το blog ασχολήθηκε σήμερα με Επτανησιακή Ιστορία ας βοηθήσει να ξεφύγει από την λήθη της Ιστορίας ο Παπά-Ληστής, ο Κεφαλλονίτης πατήρ Γρηγόριος Ζαπάντης -Νοδάρος.

Όσο υπάρχουν άνθρωποι που τους θυμούνται ποτέ δεν πεθαίνουν.

© HeadWaiter.

Μια ιστορία χωρίς ήρωες.


αρνηθείτε

 

Αμέσως μετά το τέλος του Β’ Π.Π (1945-1949) ένα κύμα εμφυλίων πολέμων γονάτισε την Γηραιά ήπειρο.

Οι Γερμανοί, και από κάποια στιγμή και μετά οι Ρώσοι, Άγγλοι και Αμερικάνοι, εκμεταλλεύτηκαν για δικό τους όφελος εθνικές μειονότητες ή πολιτικές τάσεις στα κατακτημένα ή απελεύθερα κράτη.

Ειδικά οι Γερμανοί με χαρά εκμεταλλεύτηκαν, κυρίως εθνικές μειονότητες, στην προσπάθεια τους να κατακτήσουν με ευκολία κάποιες χώρες, αλλά και να μειώσουν το κόστος διοίκησης και αστυνόμευσης των κατακτημένων κρατών.

Ήταν οι λεγόμενοι «συνεργάτες» ή «Γερμανοτσολιάδες».

Στο Βέλγιο π.χ. οι φλαμανδόφωνοι, καλωσόρισαν τα Γερμανικά στρατεύματα στην υπόσχεση των Γερμανών για αυτονομία και στην δυνατότητα που υπήρχε να τσακιστεί η γαλλόφωνη οικονομική ελίτ.

Έτσι λοιπόν αμέσως μετά την κατάκτηση του Βελγίου οι Γερμανοί απελευθέρωσαν τους φλαμανδόφωνους, ενώ οι γαλλόφωνοι έμειναν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης μέχρι και το τέλος του πολέμου.

Αμέσως μετά την παράδοση της Ιταλίας ( Σεπτέμβριος του 1943) ένας εμφύλιος πόλεμος ξέσπασε στην Ιταλία (1943-44) ανάμεσα στους φασίστες του Σαλό (υποστηρικτές του Μουσολίνι αλλά και των Γερμανών κατακτητών της Βορείου Ιταλίας) και κομμουνιστές αντάρτες.

Στα εδάφη της Ανατολικής Γαλικίας (Περιοχή της κεντρικής Ευρώπης στα Β των Καρπαθίων, που είναι μοιρασμένη ανάμεσα στην Πολωνία και στην Ουκρανία), και της Δυτικής Ουκρανίας διεξαγόταν φονικός εμφύλιος μεταξύ Πολωνών και Ουκρανών ανταρτών στο πλαίσιο τόσο του αντιναζιστικού όσο και του αντισοβιετικού ανταρτοπόλεμου.

Εξαιρετικά αιματηροί ήταν οι εμφύλιοι στα Βαλκάνια.

Στην πρώην Γιουγκοσλαβία ένας τελείως διαφορετικός εμφύλιος.

Όλοι εναντίων όλων: Συνεργάτες των Γερμανών, αντιστασιακοί, ντόπιοι πολιτικοί εχθροί, διακοινοτικές συγκρούσεις (Σέρβοι, Κροάτες, μουσουλμάνοι) κομμουνιστικές ή αντικομουνιστικές επιδιώξεις, ενώ την ίδια στιγμή η χώρα λιμοκτονούσε.

Η Ελλάδα βίωσε τον Β’ Π.Π σε πέντε ή και έξι στάδια.

Εισβολή, κατοχή, αντίσταση, αντίποινα, εμφύλιο ( Δεκεμβριανά: Δεκ,’44-Φεβ,’45 μεταξύ Βρετανικών δυνάμεων που στήριζαν τους βασιλόφρονες και αντάρτες κομμουνιστές), και ξανά εμφύλιος (1946-1949).

Η κυβέρνηση του Βασιλιά, υποστηριζόμενη από τους Δυτικούς, και οι αντάρτες του ΚΚ για μια τριετία, τρομοκρατούσαν την ύπαιθρο, κατέστρεφαν υποδομές και διαίρεσαν την χώρα για δεκαετίες.

Όταν τελείωσε ο εμφύλιος το 10% των κατοίκων της Ελλάδος ήταν άστεγοι, μετρώντας μόνο ζωντανούς, γιατί αν κάποιος μετρήσει νεκρούς εκπατρισμένους ή και εξόριστους ο Ελληνικός εμφύλιος καταντά μοναδικός.

© HeadWaiter.

Σαν να μην πέρασε μια μέρα.


Σουρής

ΕN TH BOΥΛΗ

Ο επί των Οικονομικών υπουργός υπέβαλε χθες εις την Βουλήν το νομοσχέδιον του διεθνούς ελέγχου και τον συμβιβασμόν, εδήλωσε δε συγχρόνως, ότι αι τρεις ευεργέτιδες Δυνάμεις, Αγγλία, Γαλλία και Ρωσσία, ανέλαβον ήδη να εγγυηθώσιν εκ του συνομολογηθησομένου δανείου ποσόν 120 εκατομμυρίων φράγκων.

Την υποβολήν του νομοσχεδίου περί διεθνούς ελέγχου και το συναφές αυτώ παράρτημα, το περιέχον την περί συμβιβασμού σύμβασιν, δεν συνώδευσεν ο επί των Οικονομικών υπουργός διʼ επεξηγήσεων. Ηρκέσθη μόνον νʼ ανακοινώση προς την Βουλήν, ότι ελπίζει εντός ημερών, λίαν ταχέως, να υποβάλη ενώπιον της εθνικής αντιπροσωπείας και την περί δανείου σύμβασιν.

Εκ της εκθέσεως της διεθνούς οικονομικής επιτροπής, ην εδημοσιεύσαμεν, ήτο γνωστόν ήδη το περιεχόμενον του νομοσχεδίου περί του διεθνούς ελέγχου ως και τα του κανονισμού των παλαιών χρεών.

Το υποβληθέν νομοσχέδιον είναι υποχρέωσις, πηγάζουσα εκ του άρθρου 2 της περί ειρήνης συνθήκης, φέρει δε τον τύπον του εκτελεστού και προϋποθέτει την παραδοχήν αυτού υπό της ελληνικής Βουλής, αφού εγένετο ήδη από μηνών αποδεκτή η περί ειρήνης συνθήκη, η διαλαμβάνουσα περί απολύτου διεθνούς ελέγχου και καταναγκαστικού συμβιβασμού μετά των δανειστών του Κράτους.

Η έλλειψις οιασδήποτε αναπτύξεως ή ερμηνείας των άρθρων του νομοσχεδίου εκ μέρους του επί των Οικονομικών υπουργού, όστις το υπέβαλεν, είναι αρκετά δηλωτική του αγόνου και ματαίου των τυχόν υποκινηθησομένων κοινοβουλευτικών συζητήσεων.

Υποθέτομεν, ότι την γνώμην της Κυβερνήσεως κατʼ ανάγκην θα συμμερισθή και η Βουλή, και ότι το υποβληθέν νομοσχέδιον μετά του συμβιβασμού και της συμβάσεως του δανείου θα επιψηφισθώσι το ταχύτερον, σχεδόν άνευ συζητήσεων, αίτινες, ασκόπως και άνευ λόγου προκαλούμεναι, βεβαίως θα επιφέρωσι βραδύτητα εις στιγμήν, καθʼ ην επιβάλλεται να σπεύδωμεν πάντες.

Εάν τα δικαιώματα της Βουλής δια του 2ου άρθρου της περί ειρήνης συνθήκης υπέστησαν περικοπήν τινα, η αξιοπρέπεια του νομοθετικού σώματος απαιτεί, όπως τούτο διεκπεραιώση αθορύβως και μετά σοβαρότητος την απόφασιν του ευρωπαϊκού Αρείου Πάγου, επισπεύση δε ούτω την ταχυτέραν απόδοσιν της ελευθερίας τριακοσίων χιλιάδων Ελλήνων, οίτινες από ενός ήδη έτους στενάζουν υπό την πτέρναν του νικητού”.

Πηγή: Εφημερίδα “Άστυ” της 20ής Φεβρουαρίου 1898

Η αλήθεια πονά.


Η τέχνη της χρεωκοπίας.


slave-getty

Δεν είναι λίγες οι φορές που το λόμπυ του euro, για να δικαιολογήσει τις βάρβαρες μεθόδους του, χρησιμοποιεί την φράση «είμαστε σε πόλεμο.»

Είμαστε σε πόλεμο.

Αλλά δυστυχώς δεν έχουμε επιλέξει το πεδίο μάχης, αλλά ούτε και τα όπλα.

Δεν έχει περάσει και πολύς χρόνος που με μια ανακοίνωση της η ΕΕ γονάτισε την Κύπρο: «Θα σας κλείσουμε τις στρόφιγγες χρηματοδότησης».

Αλήθεια, είμαστε σε πόλεμο! Αλλά ποιος είναι ο εχθρός;

Και πόσο κακό μπορεί να κάνει στην χώρα μια χρεωκοπία;

Ήδη το Νεώτερο Ελληνικό κράτος έχει κηρύξει μέχρι σήμερα τέσσερις φορές στάση πληρωμών έναντι των πιστωτών του.

Τέσσερις φορές!

Τέσσερις χρεοκοπίες! Όμως καμιά κυβέρνηση μέχρι τώρα δεν υιοθέτησε μια οικονομική πολιτική αντίστοιχη με την αμυντική που να προστατεύει την ανεξαρτησία της χώρας.

Τέσσερις φορές χρεοκοπήσαμε στις πρώτες δύο μάλιστα συρθήκαμε σε πόλεμο, με Ηνωμένο Βασίλειο και Τουρκία,  μέχρι η χώρα να δεχθεί την οικονομική κατοχή.

Αρκετοί, αιρετικοί ίσως, ιστορικοί υποστηρίζουν πως η ναυμαχία του Ναυαρίνου, (ναυμαχία που επικύρωσε την ανεξαρτησία του Ελληνικού κράτους)  δεν έγινε γιατί ξαφνικά οι Μεγάλες Δυνάμεις της τότε εποχής, πόνεσαν για τον Έλληνα που πέθαινε.

Οι Μεγάλες Δυνάμεις, που την ίδια στιγμή ήταν και δανειστές της Επανάστασης κατάλαβαν πως χωρίς επίσημη οντότητα κράτους  θα έχαναν τεράστια ποσά.

Γεννηθήκαμε λοιπόν, σύμφωνα με την μη επίσημη ιστορία, σύμφωνα με την αιρετική άποψη ως αποικία χρέους και συνεχίζουμε με τον ίδιο ρυθμό.

Ξοδεύουμε δισεκατομμύρια για υπερσύχρονα αεροπλάνα, τανκς ή υποβρύχια για να δεχθούμε τελικά τον κ. Hans Joackim Fuchtel να ελέγχει πόσες ώρες ανάβουμε το τζάκι μας.

Οι νίκες που πετύχαμε στο πεδίον της μάχης δεν έφτασαν να χαρίσουν στο Ελληνικό κράτος την ανεξαρτησία του.

Το Υπουργείο Οικονομικών που σύμφωνα με την κυρίαρχη στην χώρα άποψη, σκοπό έχει την αναδιανομή του πλούτου, αποδεικνύεται για μια ακόμα φορά η Αχίλλειος πτέρνα της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Η μάχη χάνεται στο πεδίον του χρήματος.

Σε εδάφη αχαρτογράφητα για τον μέσο Έλληνα, σε εδάφη που η επίσημη Ιστορία κρύβει επιμελώς.

Πιστέψαμε πως η ιδιότητά μας ως κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ θα απέτρεπε την Τουρκία π.χ. από το να εισβάλει στην Κύπρο.

Πιστέψαμε, και ακόμα πιστεύουμε, πως η συμμετοχή μας στην μεγάλη «οικογένεια» του euro, θα θωράκιζε οικονομικά την χώρα.

Αιθεροβάμονες και αφελείς.

Περιμένουμε τους άλλους να μας προστατέψουν,  να μας χρηματοδοτήσουν, να μας ελεήσουν.

Περιμένουμε.

Σαν πιστά σκυλιά.

© HeadWaiter.

Λατινική Νομισματική Ένωση


Grece_Frs_100_Type_1

Η Λατινική Νομισματική Ένωση  ιδρύθηκε το 1865 , σε μια προσπάθεια για ενοποίηση πολλών ευρωπαϊκών νομισμάτων σε ένα ενιαίο νόμισμα που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε όλα τα κράτη μέλη σε μια εποχή που τα περισσότερα εθνικά νομίσματα ακολουθούσαν τον κανόνα του διμεταλλισμού  ( χρυσός – άργυρος).

Διαλύθηκε τυπικά το 1927.

Το 1865 Γαλλία, το Βέλγιο, η Ιταλία και η Ελβετία ιδρύουν την Ένωση και συμφωνούν να αλλάξουν τα εθνικά τους νομίσματα σε ένα πρότυπο σύμφωνα με το οποίο κάθε νομισματική μονάδα του κάθε κράτους θα ισούται με 4,5 γραμμάρια αργύρου ή 0,290322 γραμμάρια χρυσού και θα είναι ελεύθερα ανταλλάξιμα.

Οι ισοτιμίες μεταξύ των νομισμάτων της κάθε χώρας ήταν 1:1.

Το 1868 προσχωρήσαν στην ένωση η Ισπανία, η Ελλάδα, η Ρουμανία, η Αυστρία, η Βουλγαρία, η Βενεζουέλα, η Σερβία, το Μαυροβούνιο, το Σαν Μαρίνο και το Παπικό κράτος το 1889.

Ειδικά για την Ελλάδα.

Η χώρα εισήλθε στην Ένωση με την ψήφιση του νόμου «Περί Νομισματικού Συστήματος» τον Απρίλιο του 1867 και υπέγραψε τη συμφωνία της ΛΝΕ, αποδεχόμενη την αρχή του διμεταλλισμού και την ταύτιση της χρυσής δραχμής με το χρυσό γαλλικό φράγκο (ισοτιμία 1:1).

Η επιβολή της αναγκαστικής κυκλοφορίας τον Δεκέμβριο του 1868 εν όψει των πολεμικών γεγονότων στην Κρήτη αφενός, και οι ανεπαρκείς εκδόσεις της νέας δραχμής αφετέρου, ανέβαλαν την εφαρμογή του συστήματος της ΛΝΕ. Η μετατρεψιμότητα επανήλθε το 1870 μετά τον τερματισμό των εχθροπραξιών. Η προετοιμασία όμως για τη συμμετοχή στη ΛΝΕ καθυστέρησε. Νέες πολεμικές περιπέτειες με την Τουρκία υποχρέωσαν την Ελλάδα σε μονιμότερη αναστολή της μετατρεψιμότητας της δραχμής.

Η Ελλάδα ουσιαστικά αλλά όχι και τυπικά αποχώρησε από την Ένωση με την πτώχευση του 1893 και την επιβολή του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου (ΔΟΕ) το 1898.

Κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι οι Ελληνικές κυβερνήσεις ,κατέβαλαν αξιόπιστες προσπάθειες επαναφοράς της μετατρεψιμότητας με απώτερο όμως σκοπό τη βελτίωση της διεθνούς πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας.

Η αντιπληθωριστική πολιτική μετά το τέλος των εχθροπραξιών το 1869 και το 1878, η υποτίμηση της δραχμής το 1882, η λίγων μηνών και χωρίς επιτυχία σύνδεση με τον  κανόνα χρυσού το 1885, η αποφυγή της νομισματικής χρηματοδότησης των δημοσιονομικών ελλειμμάτων μετά το 1885 δείχνει την θέληση των Ελληνικών να γίνουν μέλη της Ένωσης .

Έτσι λοιπόν ύστερα από μια μακρόχρονη περίοδο,40 και κάτι ετών, κατά τη διάρκεια της οποίας η χώρα είχε την εμπειρία μιας οξείας οικονομικής κρίσης που κορυφώθηκε με την πτώχευση του 1893, τον πόλεμο του 1897 που είχε ως αποτέλεσμα μια ντροπιαστική ήττα, ένα διεθνές δάνειο για να πληρωθούν πολεμικές αποζημιώσεις στην Τουρκία και αποδοχή  της εγκαθίδρυσης του Διεθνούς  Οικονομικού Ελέγχου το 1898, η Ελλάδα επέτυχε  να αποβληθεί επισήμως από την Ένωση το 1908 για να γίνει πάλι αποδεκτή τον Μάρτιο του 1910.

Η σύνδεσή της με το γαλλικό φράγκο έγινε στην αρχική ισοτιμία 1:1, εγκαινιάζοντας τη «χρυσή εποχή» της δραχμής που διακόπηκε όμως βίαια το 1914.

Ένα σημαντικό πρόβλημα για την  Λατινική Νομισματική Ένωση ήταν ότι παρέλειψε να θέσει εκτός νόμου την εκτύπωση χαρτονομισμάτων με βάση το διμεταλλικό νόμισμα.

Μια αδυναμία που εκμεταλλεύθηκε η Γαλλία και η Ιταλία, που με τυπωμένα χαρτονομίσματα χρηματοδοτούσαν δικές τους δαπάνες, «αναγκάζοντας τα άλλα μέλη της Ένωσης να φέρουν μέρος του κόστους της δημοσιονομικής σπατάλης, χωρίς όμως  να ξεχάσουμε και την προσπάθεια της Ελλάδας να κυκλοφορήσει χρυσό νόμισμα λιποβαρές σε σχέση με το χρυσό Γαλλικό φράγκο,  κάτι που ήταν και η αιτία αποβολής μας από την Ένωση το 1908.

Με την έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου τερματίζεται η ειρηνική περίοδος στην Ευρώπη. Η παγκόσμια οικονομία εισήλθε σε μια περίοδο έντονων νομισματικών και συναλλαγματικών κρίσεων που διήρκεσε ως το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Έτσι λοιπόν η Λατινική Νομισματική Ένωση εκ των πραγμάτων αδρανοποιήθηκε την δεκαετία του ’20, έως ότου διαλύθηκε και επίσημα το 1927.

Πηγές:

ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ.   ΤΟ ΒΗΜΑ.    ΧΡΟΝΟΝΤΟΥΛΑΠΟ

Αέναη κίνηση

Για την αυτονομία και τη χειραφέτηση

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ

Εμείς δε γονατίσαμε σκυφτοί τα πόδια να φιλήσουμε του δυνατού, σαν τα σκουλήκια που πατεί μας· μα για ν' αντισταθή με το σπαθί, βρέθηκε σαν πολύ στοχαστική, και σαν πολύ ονειρόπλεχτη η ψυχή μας [Παλαμάς]

Τοπία

του Μυαλού κ της Ψυχής

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ

malo periculosam libertatem quam quietum servitium (καλύτερα μια ελευθερία γεμάτη κινδύνους παρά μια ήσυχη σκλαβιά) J. J. Rousseau

ΠΑΝΟΣ ΖΑΧΑΡΗΣ

...γελοίος γράφων...

Διασταυρούμενα πυρά

εναλλακτικός τίτλος: ΦΥΡΔΗΝ ΜΙΓΔΗΝ - σχόλια και πληροφορίες για την κοινωνική και πολιτική ζωή στην Ελλάδα + εκπαιδευτικό υλικό. Oι συνεχείς αλλαγές θα είναι ο κανόνας σ' αυτό το blog επειδή 1. τίποτε δεν είναι τέλειο και 2. στόχος είναι η συνεχής βελτίωση

Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

PROJECT ANTISYSTEM

NEWS,MUSIC, SERIES, AND MORE

Crystalia Patouli --------

H ζωή δεν είναι αυτή πoυ έζησε κανείς, αλλά αυτή πoυ θυμάται και όπως τη θυμάται για να την αφηγηθεί. Gabriel García Márquez

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Το μαμούνι που μιλάει

Πες-πες κάτι θα μείνει

The Late Blog

"It is never too late to be , what you might have been "

ΕΠΙΓΟΝΟΣ

Ελεύθερος άνθρωπος, ελεύθερη σκέψη.

για την Ιστορια...

Θέματα -Πηγές-Σκέψεις-Τεχνικές & εργαλεία για τη διδασκαλία της

Τα Κακώς Κείμενα

Ο ΛΟΓΟΣ ΕΧΕΙ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΕΧΕΙ ΤΟ ΛΟΓΟ ΤΗΣ // www.kakoskeimena.net

λογομνήμων...

κατ' ευφημισμόν

Referendums For Greece

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ

Θραξ Αναρμόδιος

αναρμοδίως επί παντός

XOYNTAPA

ΠΡΟΣΟΧΗ ! ΚΡΑΤΟΣ !

kospanti

Ιστορίες ενός τσακισμένου μυαλού ...

Αναγεννημένη

"Και το ξερό κεφάλι μου μυαλό ποτέ δε βάζει, όσο τα πόδια μου βαστούν, στο δρόμο θα με βγάζει"

Ο άνθρωπος του μετρό

Γιατί πάντα κάποιος πρέπει να κάθεται και να παρατηρεί τους άλλους...

Lagrimas de oro

Δάκρυα από χρυσό

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Μ' αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ' τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα· που αναβοσβήνουν, μες στη νύχτα, σαν Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια... [Νίκος Χουλιαράς]

Διαβούλευση Πολιτών

Ιστοσελίδα ενημέρωσης, διαβούλευσης, έρευνας, αρθρογραφίας.

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Stop Alimentarius

Ενημερώσου για τον κώδικα διατροφής και προστάτευσε τον εαυτό σου αλλά και τους γύρω σου

Love Your Thoughts

...οργασμός σκέψης

αἰέν ἀριστεύειν

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις

ΨΙΘΥΡΟΙ

ψίθυροι του κόσμου

Dimitris Manousakis

A great WordPress.com site

Απ'όλα (με sos)

Εδώ δεν πουλάμε σουβλάκια

ΓΕΩΡΓΟΠΑΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΕΣ , ΣΚΙΤΣΑ , ΑΠΟΨΕΙΣ...

Yannis Ioannou,cartoonist

cartoons and satyrical comics ,Yannis Ioannou

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Θέματα και αναθέματα...

Χειμωνιάτικη Λιακάδα

Σκέψεις, απόψεις, προβληματισμοί και συναισθήματα. Στοχασμοί που ρίχτηκαν στο διαδίκτυο σαν μπουκάλια στο πέλαγος …

womaneveryday

με σκέψη για όλα-σχεδόν

Derveniotis's Weblog

Drawing the Line

Αρέσει σε %d bloggers: