Αρχεία Ιστολογίου

Καθ’ υπαγόρευσίν και κατ’ εντολή.


Merkel, Τσίπρας

Γεμάτες οι σελίδες της ιστορίας της Ελλάδος από εγκάθετες κυβερνήσεις και εκλογές ειδικού τύπου.

Αλλά νομίζω πως σήμερα (20/8/15) ίσως και να είναι η πρώτη φορά που μια κυβέρνηση παραιτείται υπακούοντας σε έξωθεν εντολές.

Και ο κλήρος έπεσε στην «πρώτη φορά Αριστερά» κυβέρνηση.

Είχα την υπομονή να ακούσω τον κ. Τσίπρα στο διάγγελμα του.

Όσο και αν προσπάθησα δεν μπόρεσα να αντιληφθώ άλλον λόγο για πρόωρες κάλπες εκτός του το να μην δοθεί χρόνος στους πρώην συντρόφους του να οργανωθούν.

Τα αφεντικά διεμήνυσαν φαίνεται πως δεν θέλουν ενοχλητικές φωνές στην Βουλή.

Όταν μάλιστα με εκλογές «express» υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να δημιουργηθεί μια αμιγώς μνημονιακή Βουλή.

Μια Βουλή κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των δανειστών.

Δεν έχει πει ούτε μια λέξη αλήθεια, κατά την διάρκεια της Πρωθυπουργίας του, ο κ. Τσίπρας.

Γιατί αν όπως είπε, εκβιάστηκε και σύρθηκε στην υπογραφή του 3ου μνημονίου, σίγουρα θα μπορούσε να αντέξει για λίγο καιρό την ειρωνεία του κ. Μειμαράκη, ώστε να δοθεί χρόνος στην όποια αντιμνημονιακή κίνηση να οργανωθεί στοιχειωδώς.

Άλλωστε τα μνημονιακά κόμματα είναι τόσο βουτηγμένα στην λάσπη που ότι και αν ζητούσαν οι δανειστές, θα αγανακτούσαν στα κανάλια, αλλά στην Βουλή θα ψήφιζαν.

Και αν όπως υποστηρίζει το 3ο μνημόνιο δεν είναι ιδιοκτησία του γιατί δεν άφησε τον Ελληνικό λαό να γνωρίσει τους εφαρμοστικούς νόμους και τα αποτελέσματα τους;

Ας βοηθούσε την χώρα τουλάχιστον με αυτόν τον τρόπο, όμως:

Θέλουν την επόμενη Βουλή καθαρά μνημονιακή.

Καθ’ υπαγόρευσίν και κατ’ εντολή, λοιπόν ακόμα και η παραίτησής του ως Πρωθυπουργός.

http://wp.me/p1h3Tw-LA

© HeadWaiter.

Πανωλεθρία.


egertiro

Δεν μπορώ να πω ότι σήμερα το πρωί, μια μέρα μετά τις εκλογές της 25ης Ιαν, συνάντησα συννεφιασμένα πρόσωπα.

Αυτό που είδα στις παρέες και στους φίλους, άσχετα με ότι είχαν ψηφίσει, είναι αυτό που λέμε «συγκρατημένη αισιοδοξία».

Όμως τα μεσημεριανά δελτία με επανάφεραν στην πραγματικότητα.

Πύρρειος νίκη για τον ΣΥΡΙΖΑ, (ελπίζω ότι συμβεί στο μέλλον να με διαψεύσει) και πραγματική πανωλεθρία για τους καθαρά αντιμνημονικούς.

Η πλειονότητα των «παιδιών» της Μέρκελ ξανά στην Βουλή, και μάλιστα με διόλου ευκαταφρόνητο αριθμό σταυρών.

Οι κήρυκες της υποταγής, και του εξανδραποδισμού της ελληνικής κοινωνίας ξανά στην Βουλή και στις οθόνες.

Και χωρίς μάλιστα να χάσουν ούτε χρόνο αλλά ούτε και θράσος άρχισαν να μιλούν για ελεγχόμενη ήττα.

Οι πρώην ψηφοφόροι και οπαδοί του ΠαΣοΚ είχαν την τόλμη αλλά και την ευστροφία να το στείλουν κάπου εκεί στο 4%.

Ο κ. Βενιζέλος μάλιστα στην Θεσσαλονίκη «τιμήθηκε» με λιγότερες ψήφους από τον, ομολογουμένως αγωνιστή, κ. Λεβέντη.

Ο κ. Καρατζαφέρης συνεργάτης του GAP αλλά και ιθύνων νους πίσω από την επιλογή Παπαδήμα, αρκέστηκε στον «πλούτο» της συμμετοχής.

Το ίδιο συνέβη και με τον μπάρμπα-Φώτη.

Οι ψηφοφόροι της Ν.Δ, τουλάχιστον στην Αθήνα έκαναν την μεγάλη ανατροπή, και μάλιστα μέσα από τα σαλόνια τους.

Όχι μόνο κράτησαν τον Σαμαρά σε ένα ποσοστό που ούτε ο ίδιος δεν θα τολμούσε να μυρίσει, αλλά και έφεραν τους υμνητές της ύβρεως ξανά στο προσκήνιο.

Λες και αν δεν βάλουμε σταυρό σε τηλεπερσόνα θα βουλιάξει το MEGA.

Αποτυχία που βαραίνει αποκλειστικά όσους δεν πιστεύουν στην ιερότητα του μνημονίου.

Και που κάνει το έργο του Πάνου Καμμένου και των ΑΝΕΛ ακόμα ποιο δύσκολο.

Γιατί μαζί με τις όποιες κυβερνητικές ευθύνες θα επωμιστούν θα πρέπει να αγωνιστούν ώστε, έστω και στις επόμενες εκλογές, όποτε και αν γίνουν, να έλθει η κάθαρση.

© HeadWaiter.

Γύμνια.


Και να ήθελες δεν μπορούσες να μην τους δεις.

Τελευταία εβδομάδα της προεκλογικής εκστρατείας και αν δεν διέκρινες το λογότυπό του καναλιού, στο πάνω αριστερό μέρος της οθόνης, κάποιες φορές φαινόταν σαν να έχει χαλάσει το τηλέ-κοντρόλ.

Παντού και σε κάθε κανάλι τα ίδια.

Προεκλογικές συγκεντρώσεις που μόνο η μαεστρία του σκηνοθέτη έκρυβε την πενία ανθρώπινου δυναμικού και ιδεών.

Χωρίς τέλος τηλεοπτικά πάνελ στα οποία η αγένεια και η μη ύπαρξη επιχειρημάτων ήταν το κοινό τους χαρακτηριστικό.

Και φυσικά το λογότυπό της ΝΕΡΙΤ.

Για να σου θυμίζει σε ποια χώρα κατοικείς

Για να σου θυμίζει πόσο σκλάβος είσαι.

Και κανένας από τους «πρωταγωνιστές» δεν θέλησε, δεν μπόρεσε, να κρύψει την γύμνια του.

Γυμνός ο Αρχηγός. Ούτε ο ίδιος μπορεί να πιστέψει όσα λέει.

Ξέρει πως η ΕΣΣΔ αποτελεί ποια κομμάτι της Ιστορίας.

Δηλώνει σίγουρος για τους 180 και την πρωτιά.

Οραματίζεται και υμνεί την αυτοδυναμία, που δεν θέλει.

Γυμνοί και οι οπαδοί στα θεωρεία, ψάχνουν την βροχή που θα τους σώσει.

Ακόμα ποιο γυμνοί όλοι εμείς στον καναπέ μπροστά στο χαζοκούτι.

Κανείς δεν πιστεύει κανέναν.

80% θα είναι η εισπραξιμότητα για τον ΕΝΦΙΑ είχε αναφέρει η Τρόικα.

Και η εισπραξιμότητα έφτασε λίγο ποιο πάνω.

Και τώρα θα πάει λέει ο Τσίπρας να διαπραγματευτεί το χρέος!

Μα γιατί; Αφού οι Έλληνες πληρώνουν.

Πριν ξεκινήσει η διαπραγμάτευση οι ψηφοφόροι του και όχι μόνο τον έχουν αφήσει ακάλυπτο.

Άσε που αν ο Τράγκι κάνει πως μειώνει ή σταματά την ρευστότητα, την άλλη μέρα ο Τσίπρας θα θυμίζει τον  Απόστολο Αντρέα: Σταυρωμένος ανάποδα.

Ένας λαός που έχει παραδοθεί.

Ανίκανος για οποιαδήποτε θυσία, οποιαδήποτε υπέρβαση.

Αλήθεια πως έπεσε η κυβέρνηση Σαμαρά;

Από την λαϊκή οργή;

Και πως θα φερθεί ο ψηφοφόρος σε βουλευτές που εν μια νυκτία άλλαξαν θέση και γνώμη, στο θέμα του ΠτΔ και που σήμερα φιγουράρουν σε περίοπτες θέσεις στα ψηφοδέλτια; Και αλήθεια κανένας συνάδελφός τους δεν ενοχλείται;

Ας το αφήσω. Το post απόψε αναφέρεται σε άλλου είδους γύμνια.

Ας ξαναγυρίσουμε στην κυβέρνηση Σαμαρά και στην πτώση της.

Ήταν στην εξουσία δυόμισι χρόνια, σαν συνέχεια της κυβέρνησης Παπαδήμου τρία και αν δούμε και την περίοδο GAP, πέντε ολόκληρα χρόνια.

Πέντε ολάκερα χρόνια.

Τρείς πρωθυπουργοί, μία πολιτική.

Και καμμιά αντίδραση. Φυσικά και δεν αναφέρομαι στις 24ωρες της ΓΣΕΕ, ούτε στις ασκήσεις τόνωσης ηθικού του ΠΑΜΕ.

Καμιά αντίδραση για πέντε χρόνια.

Πέντε ολόκληρα χρόνια περιμέναμε στον καναπέ μας τον Τσίπρα.

Πέντε ολόκληρα χρόνια περιμέναμε για έναν άλλο σωτήρα.

Να πάει αυτός και όχι εμείς να διαπραγματευτεί.

Πέντε ολάκερα χρόνια, και τον στέλνουμε άοπλο.

© HeadWaiter.

Οδηγίες προς ψηφοφόρους.


fire

Υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι που εκλογικού σώματος που αγνοείται σχεδόν από κάθε μέσον, και μάλιστα αρκετές φορές λοιδορείται.

Είναι οι εκλογείς που επιλέγουν να ψηφίσουν όχι για ιδεολογικούς- κομματικούς λόγους  αλλά γιατί μέσω της εκλογικής διαδικασίας προσβλέπουν σε ένα ρουσφέτι, σε μια εξυπηρέτηση, ένα γρηγορόσημο όπως το είχε βαφτίσει ο πρώην καταλληλότερος και σημερινό στέλεχος των 58 και της «Ελιάς».

Κρίση έχουμε, μνημόνιο υπάρχει, ανεργία, φτώχια, success story, και θα είναι  άδικος όποιος κατηγορήσει κάποιον ψηφοφόρο για αυτήν του την επιλογή.

Σε αυτούς λοιπόν τους ψηφοφόρους θα ήθελα να δώσω, με τις λίγες γνώσεις που έχω, κάτι που θα τους βοηθήσει στην διαπραγμάτευσή τους με την αυριανή εξουσία.

Ο τόπος που ζω από ποδοσφαιρικής αλλά και από πολιτικής θέσης, παίζει στην Γ’ ερασιτεχνική κατηγορία, έτσι δεν μπορώ να πω τι κάνουν ο Μαρινάκης, ο Αλαφούζος, ο Σαμαράς ή ο Βενιζέλος.

Θα μιλήσω λοιπόν για την κατηγορία που παίζω.

Ο κάθε κομματάρχης, στην μικρή κατηγορία και κοινωνία, όταν αποφασίσει π.χ. να συνεργαστεί  με κάποιον άλλο ακολουθεί τους κανόνες της  αγοράς.

Μαζί με την χειραψία για την επικύρωση της συμφωνίας δίνεται και μια τραπεζική επιταγή σε χέρι τρίτου.

Με αυτόν τον τρόπο υπάρχει σοβαρό κίνητρο για την επιτυχία της συνεργασίας και συμφωνίας.

Συμφωνίες Κυρίων μετά από σκληρές και πολυήμερες διαπραγματεύσεις, αλλά στο τέλος- τέλος δεν μπορεί να μείνει η κάλπη απροστάτευτη!

Όποιος δεν τηρήσει την συμφωνία θα δει τον τραπεζικό του λογαριασμό να στενάζει.

Ας δούμε λοιπόν τι  θα πρέπει να κάνει και ο ψηφοφόρος που διαπραγματεύεται την ψήφο του

Καλό θα είναι στην δύσκολη εποχή που ζούμε οι ρουσφετολογικές υποσχέσεις, να  γίνονται πράξη πριν ανοίξει η κάλπη.

Αν όμως υπάρχει αντικειμενική αδυναμία από το πρόσωπο που παλεύει για το δημόσιο αξίωμα, θα είναι πρέπον και σωστό για τον ψηφοφόρο να εξασφαλίσει όσο γίνεται καλύτερα την μετεκλογική του απαίτηση.

Ας δράσει λοιπόν με τον ίδιο τρόπο που εξασφαλίζουν ήσυχο ύπνο οι κομματάρχες του τόπου μου.

Μια τραπεζική επιταγή από τον υποψήφιο και  στα χέρια τρίτου, ώστε να μειωθούν οι πιθανότητες το αίτημά του να θαφτεί κάτω από τόνους γραφειοκρατικής σκόνης και χωρίς τέλος τηλεφωνημάτων.

Ίσως η πρότασή μου να δείχνει λίγο ανάρμοστη με τα όσα μέχρι τώρα πρεσβεύει η ελληνική κοινωνία, αλλά έχει δείξει την αποτελεσματικότητά της σε πάρα πολλές επιχειρηματικές αλλά και κομματικές συνεργασίες.

Είναι σίγουρο ότι θα έχει  το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα και για τον ταπεινό, και σε πολλές περιπτώσεις εξαπατημένο  ψηφοφόρο.

ShortLink http://wp.me/p1h3Tw-yK

  © HeadWaiter

Εκλογές και πρωτογενές πλεόνασμα.


Banksy's graffiti

Υπήρξαν και οι χρονιές της άγνοιας οι καιροί της αθωότητας.

Ήταν αρκετά χρόνια πριν.

Πριν γνωρίσουμε τον Παπανδρέου του λεφτά υπάρχουν, τον Γεωργίου του ΔΝΤ και της ΕΛΣΤΑΤ, τον Παπακωνσταντίνου των στικακίων και τον Παπαδήμου των τραπεζών.

Τότε που δεν ξέραμε τι σημαίνει CDs, T1-T10, IMF, BlackRock, JP Morgan Chase & Co και Deutsche Bank.

Σε αυτές λοιπόν τις χρονιές, τις προ μνημονίου ευτυχισμένες μέρες, το χρέος της Κεντρικής Κυβέρνησης είχε φτάσει λίγο πάνω από το 100% του ΑΕΠ. ( Τιμές πριν αναλάβει ο Γεωργίου την ΕΛΣΤΑΤ , ο Παπακωνσταντίνου τσάρος την Οικονομίας και ο κ. Παπανδρέου Πρωθυπουργός.)

Λίγο ποιο πάνω από το 100% και με τον ανιψιό Καραμανλή, να εγκαταλείπει κατάκοπος την εξουσία.

Σήμερα τέσσερα και κάτι χρόνια μετά, και με το λεξιλόγιο του μέσου Έλληνα να έχει εμπλουτιστεί με δεκάδες οικονομικούς όρους και ένα «κούρεμα» της τάξεως των 100 δις €, που όπως αποδείχθηκε στο τέλος, πληρώθηκε μόνο από τους ιθαγενείς, σήμερα λοιπόν, μετά από τόσα και τόσα,  το χρέος  της χώρας έχει φτάσει στο 175% του ΑΕΠ.

175% του ΑΕΠ χωρίς να υπολογίζονται  swaps (συμβόλαια ανταλλαγής) της τάξεως των 85 δις, τα οποία και δεν μπαίνουν στο σημερινό χρέος γιατί έχει δρομολογηθεί  να πληρωθούν από τα εγγόνια μας.

Και όμως, η σκιώδης κυβέρνηση, Σαμαρά-Βενιζέλου ανακάλυψε ακόμα έναν όρο για να μπορέσει να σταθεί στις επερχόμενες εκλογές.

Ξέρετε μπορεί να χρωστάμε κάπου 340 δις συν 85 τα swaps συν 20 που θέλουν να μας δώσουν, για να μας βοηθήσουν ντε, αλλά έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα!

Τέρμα πια η αγωνία για την δόση!

Μάλιστα κύριοι: Πρωτογενές Πλεόνασμα.

Παρακαλούνται οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι, οι άστεγοι, οι πεινασμένοι να προσέλθουν στην κάλπη ώστε να πάρουν το μερίδιό τους.

Πέρασε το 2010 προσπαθώντας να μάθουμε τι είναι το μνημόνιο.

Πέρασε το 2011 περιμένοντας να βγούμε από το μνημόνιο, όπως ο Γιώργος είχε υποσχεθεί.

Πέρασε το 2012 αγκαλιά με τον Πικραμένο και αναπολώντας Ζάπεια.

Ολόκληρο το 2013 περιμένοντας τις Γερμανικές εκλογές για να δώσει η κ. Μέρκελ το πράσινο φώς για άλλο ένα κούρεμα, που δεν ήλθε ποτέ.

Το 2014 ψηφίζοντας «δαγκωτό» μνημονικά, θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύουμε με την άνεσή μας ένα πρωτογενές πλεόνασμα ανώτερο κάθε προσδοκίας όπως ο κ. Αντιπρόεδρος διαλαλεί .

Κάτι ακούστηκε για μια γενναία αύξηση στα διόδια.

Ο κ. Χρυσοχοΐδης  είναι κάθετα αντίθετος σε κάθε τέτοια σκέψη.

Το λόμπυ της Δραχμής σπέρνει ανυπόστατες φήμες και τρομάζει τον φιλήσυχο πολίτη.

ShortLink http://wp.me/p1h3Tw-xP

© HeadWaiter.

Πότε έγινε το λάθος;


Πλαστό Focus

Δυστυχισμένε μου λαέ καλέ και αγαπημένε.
Πάντα ευκολόπιστε και πάντα προδομένε

Δ. Σολωμός

Είμαστε ευκολόπιστοι; Είμαστε προδομένοι όπως ο Σολωμός αναφέρει;

Αλήθεια πότε έγινε το λάθος; Πότε άρχισε η κατηφόρα για την χώρα; Πότε τα χάσαμε όλα;

Τι έφταιξε και η χώρα κατρακύλησε στον βούρκο της αναξιοπρέπειας;

Ποιόν ή ποιους πιστέψαμε; Ποιος ή ποιοι μας πρόδωσαν;

Είναι σίγουρο ότι ο καθένας από εμάς έχει να δώσει και μια διαφορετική απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα, πολλές φορές κομματικά ή ιδεολογικά χρωματισμένη.

Όμως το ερώτημα παραμένει: Πότε έγινε το λάθος;

Γιατί λάθος υπάρχει, και αν πιστέψουμε τον Δ. Σολωμό το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού.

Και τότε πιστέψαμε στις Μεγάλες Δυνάμεις, και σήμερα τρέχουμε πίσω από τις Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής μας.

Και τότε δηλώναμε πιστοί σύμμαχοι, πιστοί υπηρέτες, και τώρα κάνουμε το ίδιο και αυτό.

Και τότε γλύφαμε τον κάθε κοτζαμπάση, αλλά και σήμερα στεκόμαστε στην ουρά για να μας κτυπήσει στην πλάτη ο κάθε εκπρόσωπος του λαού στο Κοινοβούλιο.

Πάντα μιλούσαμε για την ψωροκώσταινα, πάντα ήμασταν και είμαστε σίγουροι για την αδυναμία μας.

Λίγες οι εξαιρέσεις στην διάρκεια των τελευταίων 190 χρόνων, που όμως αυτές δείχνουν το πόσο λάθος πορεία έχουμε πάρει.

Αλήθεια πόσοι από εμάς αν είχαν μια καφετέρια, ένα μανάβικο θα την έδιναν στον κύριο που ουρλιάζει στα τηλεπαράθυρα, για να την διοικήσει;

Και όμως στον εν λόγω κύριο παραχωρούμε, και μάλιστα εν λευκώ, το μέλλον της πατρίδας αλλά και των παιδιών μας.

Αλήθεια κοιτάζοντας ο καθένας από εμάς, το δικό του ψηφοδέλτιο, αυτό που θα ρίξει, καλώς εχόντων των πραγμάτων, σε 100 μέρες από σήμερα, και ξεκινώντας από τον αρχηγό μέχρι τον τελευταίο κάτω-κάτω σε ποιόν από όλους θα έδινε δουλειά στην επιχείρησή του;

Αλλά ξέρω:

Αυτός είναι πράσινος, αυτός κόκκινος αυτός μπλε, αυτός κούκλος, η οικογένειά μου ψηφίζει πάντα εκεί, τον παππού μου τον σκότωσαν οι εξωγήινοι, δεν μου πάει το χέρι να ψηφίσω αλλού.

Και την επομένη των εκλογών η χώρα γεμίζει μονόχειρες.

Τελικά εκεί που αρχίζει η ιδεολογία σταματάει η σκέψη.

Αντικαταστήσαμε την σκέψη μας με την Ιδεολογία.

Πήραμε το έτοιμο πακέτο.

Δεν χρειάζεται να σκεφτούμε για αυτό που πιστεύουμε, αρκεί μόνο να τσακωθούμε με τον διπλανό.

Στα Καφενεία, στις αλάνες, στους δρόμους και εκεί ακόμα στο πεδίο της μάχης.

Ευκολόπιστοι, προδομένοι, διχασμένοι.

Δεν είναι ένα το λάθος, και δεν θα μπορούσε να είναι μόνο ένα.

ShortLink http://wp.me/p1h3Tw-xC

© HeadWaiter

Πότε θα γίνουν εκλογές;


elections 2011 argentina graffiti buenosairesstreetart

elections 2011 argentina graffiti buenos aires street art

Πότε θα γίνουν εκλογές;

Να ξαναδώ τις πλατείες γεμάτες με αλαλάζων πλήθος, πλαστικά σημαιάκια και υποσχέσεις;

Να χωριστούμε ξανά σε καλούς και κακούς, προοδευτικούς συντηρητικούς, ικανούς και ανίκανους!

Να νοιώσω ξανά ότι έχω την εξουσία στα χέρια μου, ότι είμαι ξανά ο κυρίαρχος λαός που ανεβοκατεβάζει κυβερνήσεις.

Να ξαναδώ τον-τους υποψήφιους Πρωθυπουργούς να με κοιτάζουν στα μάτια και να μου μιλάν από βάθους καρδιάς.

Να νοιώσω ότι τώρα, αυτήν την φορά θα λυθούν όλα μου τα προβλήματα.

Να είμαι δυνατός, ανεξάρτητος, κυρίαρχος του εαυτού μου, βασιλιάς στην χώρα μου.

Να ξαναδώ ντε, τον τοπικό βουλευτή στο κατώφλι του σπιτιού μου, για να μου θυμίσει πόσο ισχυρός είμαι, πόσο σεβαστή είναι η γνώμη μου και πόσο θα αγωνιστεί για να πετύχει μια καλύτερη ζωή για μένα και την οικογένειά μου.

Να μου θυμίσουν και πάλι πως η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες, πως η χώρα μου είναι ισχυρός παράγοντας σταθερότητας στα Βαλκάνια αλλά και στην γύρω περιοχή.

Να διαβάσω και πάλι στα παραπολιτικά, ότι οι πολιτικοί αρχηγοί «διασταύρωσαν τα ξίφη τους» στην προσπάθειά τους να αποδείξουν ότι η λύση στα προβλήματά μου είναι θέμα ημερών. Ίσως και των 100 πρώτων.

Να περάσω ξανά νύχτες αγωνίας περιμένοντας να αποφασίσουν τα κομματικά επιτελεία αν θα γίνει  Debate, πότε θα γίνει, με ποιους θα γίνει, θα μονολογεί ο καθένας ξεχωριστά ή όλοι μαζί!

Θα υπάρχουν δημοσιογράφοι μαζί με τους αρχηγούς; Ποιοι θα είναι; Θα έχουν το δικαίωμα να κάνουν ερωτήσεις;   Θα γίνεται διάλογος, επίλογος μονόλογος, ωδή, σονάτα;

Αλήθεια πότε θα ξαναγίνουν εκλογές;

© HeadWaiter

ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΣΦΑΙΡΑ ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΜΗ


//

Το βρήκα στο "Ποντίκι"

Και να που ξαφνικά η χώρα βρίσκεται μεταξύ σφύρας και άκμονος.

Το ποια θα είναι τελικά η κατάληξη της όλης ιστορίας δεν μπορώ να το ξέρω.

Δεν μπορώ καν να μαντέψω τι θα γίνει τις επόμενες μέρες.

Θα ήθελα όμως η πρώτη προσπάθεια της Άρχουσας Τάξης για μια Παγκόσμια Κυβέρνηση να πέσει στο κενό.

Όμως κανένας δεν δίνει σημασία στο τι θέλω εγώ, ίσως ακόμα και εγώ ο ίδιος.

Η χώρα μου όμως βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή.

Είναι ίσως στο πεπρωμένο της να ρίχνεται πρώτη στην μάχη.

Τούτος ο λαός στα χιλιάδες χρόνια της ιστορίας του δεν έχει πάψει να θυσιάζεται, δεν έχει πάψει να υποφέρει.

Τώρα όμως;

Τώρα φοβάμαι.

Τούτη εδώ η κρίση μοιάζει να είναι ξεχωριστή.

Σήμερα δεν υπάρχει φανερός εχθρός, σήμερα δεν υπάρχουν βάρβαροι, ή ακόμα-ακόμα μας έχουν κάνει να πιστέψουμε ότι οι βάρβαροι είμαστε εμείς οι ίδιοι.

Ήμασταν αμαρτωλοί και είναι δίκαιο να υποφέρουμε, πήραμε χρήματα και πρέπει να τα επιστρέψουμε, χρησιμοποιήσαμε πλούτο που δεν μας ανήκε.

Εγκεφαλικός πόλεμος, πού μαζί με την διχόνοια, ένα από τα μεγαλύτερα ελαττώματα τούτης της φυλής έχουν αρχίσει να δίνουν καρπούς.

Έχω αρχίσει να πιστεύω ότι τα όπλα μας σιγά-σιγά αδειάζουν. Μάλλον  μένει μόνο μια σφαίρα στην θαλάμη, μόνο ένα βέλος στην φαρέτρα:

Οι επερχόμενες εκλογές!  Όποτε η Άρχουσα Τάξη αφήσει να γίνουν.

Γιατί μπορεί αυτές (οι εκλογές) μπορεί να μην είναι κατά την γνώμη μου, ο καλύτερος τρόπος έκφρασης της γνώμης ενός λαού, δεν παύουν όμως κάποιες φορές να δημιουργούν λύσεις στα αδιέξοδα.

Γιατί πραγματικά είναι καλύτερα η επίτευξη μιας κάποιας λύσης με εκλογές παρά το άναμμα της τυφλής βίας στους δρόμους.

Τώρα η ψήφος του καθενός από εμάς θα πρέπει να είναι πολύ μετρημένη.

Πάψαμε να είμαστε ο «κυρίαρχος λαός» δεν ξέρω καν αν μας έχει μείνει περηφάνια.

Δεν βλέπω, κοιτάζοντας τα ψηφοδέλτια, το όνομα ενός ηγέτη που να μπορεί να σηκώσει την χώρα και τούτον τον λαό στους ώμους του.

Αλλά….

Μια σφαίρα έχει ο καθένας μας. Ας την χρησιμοποιήσει σωστά.

Ίσως η συνιστώσα όλων αυτών των βολών να φέρει αναίμακτα την λευτεριά στην Ελλάδα.

Μια σφαίρα…..

(c) HeadWaiter 

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ

Εμείς δε γονατίσαμε σκυφτοί τα πόδια να φιλήσουμε του δυνατού, σαν τα σκουλήκια που πατεί μας· μα για ν' αντισταθή με το σπαθί, βρέθηκε σαν πολύ στοχαστική, και σαν πολύ ονειρόπλεχτη η ψυχή μας [Παλαμάς]

Τοπία

του Μυαλού κ της Ψυχής

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ

malo periculosam libertatem quam quietum servitium (καλύτερα μια ελευθερία γεμάτη κινδύνους παρά μια ήσυχη σκλαβιά) J. J. Rousseau

ΠΑΝΟΣ ΖΑΧΑΡΗΣ

...γελοίος γράφων...

Διασταυρούμενα πυρά

εναλλακτικός τίτλος: ΦΥΡΔΗΝ ΜΙΓΔΗΝ - σχόλια και πληροφορίες για την κοινωνική και πολιτική ζωή στην Ελλάδα + εκπαιδευτικό υλικό. Oι συνεχείς αλλαγές θα είναι ο κανόνας σ' αυτό το blog επειδή 1. τίποτε δεν είναι τέλειο και 2. στόχος είναι η συνεχής βελτίωση

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και... όλα τα άλλα

Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

PROJECT ANTISYSTEM

NEWS,MUSIC, SERIES, AND MORE

Crystalia Patouli --------

H ζωή δεν είναι αυτή πoυ έζησε κανείς, αλλά αυτή πoυ θυμάται και όπως τη θυμάται για να την αφηγηθεί. Gabriel García Márquez

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Το μαμούνι που μιλάει

Πες-πες κάτι θα μείνει

The Late Blog

"It is never too late to be , what you might have been "

ΕΠΙΓΟΝΟΣ

Ελεύθερος άνθρωπος, ελεύθερη σκέψη.

για την Ιστορια...

Θέματα -Πηγές-Σκέψεις-Τεχνικές & εργαλεία για τη διδασκαλία της

Τα Κακώς Κείμενα

Ο ΛΟΓΟΣ ΕΧΕΙ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΕΧΕΙ ΤΟ ΛΟΓΟ ΤΗΣ // www.kakoskeimena.net

λογομνήμων...

κατ' ευφημισμόν

Referendums For Greece

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ

Θραξ Αναρμόδιος

αναρμοδίως επί παντός

XOYNTAPA

ΠΡΟΣΟΧΗ ! ΚΡΑΤΟΣ !

kospanti

Ιστορίες ενός τσακισμένου μυαλού ...

Αναγεννημένη

"Και το ξερό κεφάλι μου μυαλό ποτέ δε βάζει, όσο τα πόδια μου βαστούν, στο δρόμο θα με βγάζει"

Ο άνθρωπος του μετρό

Γιατί πάντα κάποιος πρέπει να κάθεται και να παρατηρεί τους άλλους...

Lagrimas de oro

Δάκρυα από χρυσό

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Μ' αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ' τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα· που αναβοσβήνουν, μες στη νύχτα, σαν Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια... [Νίκος Χουλιαράς]

Διαβούλευση Πολιτών

Ιστοσελίδα ενημέρωσης, διαβούλευσης, έρευνας, αρθρογραφίας.

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Stop Alimentarius

Ενημερώσου για τον κώδικα διατροφής και προστάτευσε τον εαυτό σου αλλά και τους γύρω σου

Love Your Thoughts

...οργασμός σκέψης

αἰέν ἀριστεύειν

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις

ΨΙΘΥΡΟΙ

ψίθυροι του κόσμου

Dimitris Manousakis

A great WordPress.com site

Απ'όλα (με sos)

Εδώ δεν πουλάμε σουβλάκια

ΓΕΩΡΓΟΠΑΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΕΣ , ΣΚΙΤΣΑ , ΑΠΟΨΕΙΣ...

Yannis Ioannou,cartoonist

cartoons and satyrical comics ,Yannis Ioannou

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Θέματα και αναθέματα...

Χειμωνιάτικη Λιακάδα

Σκέψεις, απόψεις, προβληματισμοί και συναισθήματα. Στοχασμοί που ρίχτηκαν στο διαδίκτυο σαν μπουκάλια στο πέλαγος …

womaneveryday

με σκέψη για όλα-σχεδόν

Derveniotis's Weblog

Drawing the Line

Αρέσει σε %d bloggers: