Αρχεία Ιστολογίου

Διαπραγμάτευση εθελόδουλων.


lock

Γέμισε η χώρα δημοκράτες.

Βρίσκονται παντού.

Στο καφενείο, στο internet, στις εφημερίδες, στα κανάλια. Παντού.

Και όλοι συμφωνούν σε ένα σημείο: «Ο Τσίπρας πήρε εντολή να διαπραγματευτεί εντός ΕΕ και euro.»

Είναι καλό για κάποιους να θυμούνται την Δημοκρατία και την λαϊκή εντολή.

Όμως που ήταν αυτοί οι κάποιοι, όταν μπήκαμε στο euro και στην ΕΕ;

Βασικό σύνθημα του Αντρέα το ’81 ήταν «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» και με αυτό, το σύνθημα, πήρε τις εκλογές.

Κανένας δεν θυμάται τον κ. Σημίτη να ρωτά τους Έλληνες πολίτες (όπως έκαναν αρκετές Ευρωπαϊκές χώρες αν νοιώθει έτοιμος, αν θέλει να μπει στον club των υποδούλων.

Αλήθεια κατάλαβε κανείς τι ακριβώς είπε ο GAP στο Καστελόριζο;

Μια από τις σοβαρότερες πολιτικές επιλογές, για την χώρα, με φόντο τα ήρεμα νερά του Αιγαίου και χωρίς να αναφέρει τις λέξεις IMF, ΕΚΤ, ή πείνα.

Είχε εντολή ο GAP να παραδώσει αμαχητί την χώρα στους διεθνείς εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου;

Είχε εντολή ο κ. Σαμαράς την αμέσως επομένη της εκλογής του να αποδεχθεί την «ιδιοκτησία του μνημονίου» (μόνο βάρβαροι θα μπορούσαν να συντάξουν αυτόν τον όρο) και να παραδώσει Γη και Ύδωρ;

Μάλιστα.

Και σήμερα ο κ. Τσίπρας θα πρέπει να δεσμευτεί από την Εντολή!

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ‘πρώτη φορά Αριστερά’.

Ο Τσίπρας δεν είναι Αριστερός ή τουλάχιστον δεν έχει κοινά σημεία με τους Αριστερούς που ξέρω εγώ: Τον Χριστό και τον Τσε.

Ο κ. Τσίπρας λίγα μόνο 24ωρα μετά την ορκωμοσία της κυβέρνησής του έχασε τα φτερά του.

Είναι εύκολο να το δεις. Έχει πάψει πια να κοιτάζει κατάματα τον φακό, τους ψηφοφόρους του, τους Έλληνες πολίτες.

Ζητά έντιμο συμβιβασμό. Απαιτούν παράδοση άνευ όρων.

Ζητά ψίχουλα για τους πολίτες που πένονται, του δείχνουν το δάκτυλο, και του θυμίζουν, ότι κυβερνά μια χώρα υποδούλων, μια χώρα χωρίς δικαιώματα.

Απαιτούν, δημοκρατικά, να διαπραγματευτεί μέσα από τα κάγκελα της φυλακής.

 http://wp.me/p1h3Tw-Hw

© HeadWaiter.

Απόδραση από τον Παράδεισο.


paradise_street

Τα πάντα έχουν ένα τέλος.

Είτε είναι ωραία, είτε άσχημα.

Τέλος φαίνεται πως θα έχει και ο Παράδεισος του euro.

Όσο και αν η πλειοψηφία των Ελλήνων, 80%, απεύχεται για κάτι τέτοιο.

Το euro και η ΕΕ απέτυχαν σε όσα υποσχέθηκαν.

Στους περισσότερους από εμάς παραμένει η γλυκιά ανάμνηση και οι ιδέες όλων όσων αγωνίστηκαν για να την κτίσουν.

Όλων όσων αφιέρωσαν την ζωή τους για την δημιουργία μιας μη Γερμανικής Ευρώπης. Όλων όσων απέτυχαν.

Οι κανόνες του Παραδείσου της ΕΕ και του euro δεν σκοπεύουν σε τίποτε περισσότερο από τον ευνουχισμό κρατών και πολιτών.

Ίσως ήρθε η στιγμή για την Ελληνική Πολιτεία να σχεδιάσει μια απόδραση.

Όχι sex, μόνο φίλοι.

Ένα συναινετικό διαζύγιο με τις χώρες του euro και την ΕΕ μαζί με την ενεργοποίηση των θαμμένων δυνάμεων του Ελληνισμού θα μπορούσε να είναι η απάντηση.

Χρειαζόμαστε μια κυβέρνηση που να μην θυμίζει σε τίποτε τις κυβερνήσεις των τελευταίων 180 ετών.

Μια κυβέρνηση χωρίς τα χαρακτηριστικά της υποτέλειας ή της δουλοπρέπειας.

Μια κυβέρνηση που να στηριχθεί μόνο στον πατριωτισμό των Ελλήνων.

http://wp.me/p1h3Tw-GQ

© HeadWaiter.

Ο Σταύλος του Βασιλιά.


Σπύρος Δερβενιώτης

Όταν στις 10 Ιουν 2013 το Business Travel του περιοδικού “The Economist” με αφορμή ένα αφιέρωμα στο EL. Venizelos, είχε επισημάνει πως «οι ζητιάνοι δεν μπορεί να είναι επιλεκτικοί (“In reality, beggars can’t be choosers”) κάποιοι ίσως και να πιστέψαμε πως είχαμε φτάσει τον πάτο του βαρελιού.

Ήμασταν λάθος.

Ο μονόδρομος, που όλοι αποδεχθήκαμε, ήταν η μετουσίωση της μη επιλογής σε πράξη.

Και…..πάψαμε άραγε να είμαστε ζητιάνοι επειδή η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου δεν αναφέρει την λέξη “μονόδρομος”;

Στις προγραμματικές του δηλώσεις ο σημερινός Πρωθυπουργός δεν ζήτησε τίποτε που να θυμίζει τον ριζοσπαστικό χαρακτήρα του κόμματός του.

Σε πανηγυρικό ομολογουμένως τόνο (για να ακούν οι ημεδαποί) έκανε έκκληση για τίποτε περισσότερο από ανθρωπιστική βοήθεια, στην Ευρώπη των Λαών.

Σε μια Ευρωπαϊκή χώρα που όπως παραδέχθηκε στην Βουλή ο αδελφός της Ντόρας έχει χάσει μέρος (sic) της ανεξαρτησίας της, θα πρέπει να ερωτηθεί ο μισός πλανήτης για το αν μπορεί ο εργαζόμενος στον ιδιωτικό τομέα να μιλήσει απευθείας για τον μισθό του στον εργοδότη του.

Σύμφωνα με κάποιες, (όλες), δημοσκοπήσεις οι Έλληνες πολίτες είναι υπέρ της παραμονής της χώρας σε αυτό που πολλοί ονομάζουν ζουρλομανδύα του euro.

Και από ότι μπορώ να καταλάβω κανείς από τους εταίρους δεν έχει αντίρρηση σε αυτό.

Αρκεί να παραμείνουμε ως χώρα εκεί που μας αξίζει:

Στον Σταύλο του Βασιλιά.

Υπήκοοι, χωρίς ούτε καν δικαίωμα στην ζωή.

Η ΕΕ, το euro, οι πολιτικοί μας, δεν ξέρω τι φταίει περισσότερο ή όλα μαζί, έφεραν την χώρα, τους πολίτες της στο χειρότερο σημείο ένδειας.

Από τις προγραμματικές δηλώσεις του Πρωθυπουργού κατάλαβα πως, μάλλον, μας έχει αφαιρεθεί και αυτό το δικαίωμα της επαιτείας, ή έστω είναι κάτι που θα πρέπει να συζητηθεί εκτενώς.

Ο σταύλος του Βασιλιά σύμφωνα με τους εταίρους μας θα πρέπει να μας είναι αρκετός.

Εμείς θα συνεχίσουμε να είμαστε υπερήφανοι, μέσα στην ένδειά μας, που είμαστε για μια ακόμα φορά υπήκοοι μιας τεράστιας αυτοκρατορίας.

Υ.Γ.

Το σκίτσο είναι από το άλμπουμ “Λεφτά Υπάρχουν” του γελοιογράφου Σπύρου Δερβενιώτη.

© HeadWaiter.

Μεμονωμένες Φράσεις.


lomo-graffiti-collison

 

Δεν είναι λίγες οι φορές που έχει ακουστεί η φράση «παραποίησαν τα λεγόμενά μου», » πήραν μια φράση μου και την έκαναν σημαία».

Κάτι ανάλογο θα κάνω και εγώ σήμερα και ελπίζω να κατηγορηθώ για αυτό.

Θα πάρω μια «μεμονωμένη» φράση από την συνέντευξη του αρχηγού της Α.Α. κ. Τσίπρα, από την συνέντευξη που έδωσε σήμερα, 14/9/14 με αφορμή την ΔΕΘ.

Ρωτήθηκε λοιπόν ο κ. Τσίπρας αν υπάρχει πλάνο-σχέδιο Β.

Απάντησε πως δεν μπορεί να δώσει σχέδιο για την περίπτωση Αποκάλυψης ή Κατακλυσμού.

Για τον ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν και για τον κ. Τσίπρα έξοδος ή απειλή εξόδου από το euro ισοδυναμεί με Αποκάλυψη.

Μα δεν μας λέει λοιπόν τίποτε περισσότερο από ότι ο GAP, ο Παπαδήμος ή ο κ. Σαμαράς.

Ή μάλλον μας επαναλαμβάνει κάτι: euro ή τανκ.

Στο μόνο που φαίνεται λοιπόν να διαφωνεί η αρχηγός της ΑΑ με την συγκυβέρνηση είναι ποιός θα πληρώσει για να μην έρθει η αποκάλυψη.

Ο κ. Σαμαράς στοχοποίησε τους υδραυλικούς, γιατρούς, ταξιτζήδες, μικροεπιχειρηματίες, ο κ. Τσίπρας έχει άλλον στόχο: Το μεγάλο κεφάλαιο και τους φοροφυγάδες.

Τι διάολο; Εκτός από τους διαπλεκόμενους, ( Είθε η Δύναμη μαζί σας κ. Καραμανλή) δεν ξέρω κανέναν στην χώρα που να μην έχει γονατίσει.

Αυξητική τάση σε τραπεζικούς λογαριασμούς υπάρχει μόνο σε όσους ανήκουν σε πολιτικούς ή σε συνδαιτυμόνες πολιτικών.

Ποιός έχει σειρά κ. Σαμαρά, κ. Βενιζέλο, κ. Τσίπρα για να μπει στην λαιμητόμο του euro;

Πόση Ελλάδα ακόμα θα θυσιάσετε για να παραμείνουμε στον Παράδεισο και να μην δούμε μέρες αποκάλυψης;

Γιατί κ. Σαμαρά. κ. Βενιζέλο, κ. Τσίπρα, δεν θέλω την ελεημοσύνη του κράτους.

Δεν θέλω δωρεάν ηλεκτρικό ρεύμα, δεν θέλω δωρεάν φαγητό, δεν θέλω να ικετεύω για την φιλευσπλαχνία σας.

Θέλω με αξιοπρέπεια να ζήσω εγώ και η οικογένειά μου.

Και σε αυτό δεν παίρνω απάντηση από κανέναν.

© HeadWaiter

Καναπέδες και καναπεδάκια.


Banksy Graffiti art

Χωρίς να εξαιρεθεί το παρόν blog, έχουν χυθεί τόνοι μελάνης, αλλά και ώρες στο πληκτρολόγιο για να εξηγήσουν την όψιμη αγάπη του Έλληνα για τον καναπέ.

Και σε πολλά από αυτά υπάρχει μια δόση αλήθειας.

Ας μην ξεχνάμε όμως κάτι:

Άσχετα με την χρονική περίοδο ή με το μέγεθος της απειλής ο Έλληνας ποτέ δεν αρνήθηκε την τιμή της πρώτης γραμμής όταν του ζητήθηκε κάτι τέτοιο.

Και πιστεύω πως εκεί βρίσκεται η διαφορά.

Δεν του ζητήθηκε, το αντίθετο μάλιστα.

Προδόθηκε και αφοπλίστηκε από την ηγεσία του.

Ξέμεινε από ηγέτες και όραμα.

Κάποια στιγμή βρέθηκε χωρίς επιλογές και κάθε επιλογή του ήταν χειρότερη από την προηγούμενη. Όλες με την σφραγίδα του ψέματος και της προδοσίας.

Του χάιδεψαν την πλάτη μόνο και μόνο για να σπρώξουν το μαχαίρι ποιο βαθιά.

Έμεινε άφωνος, άβουλος, χωρίς ιδανικά, χωρίς προοπτική, δίχως όραμα.

Ο κόσμος που είχε χτίσει διαλύθηκε και μάλιστα χωρίς να μπορεί να καταλάβει το γιατί.

Δεν βλέπει τον εχθρό, δεν ξέρει που βρίσκεται, δεν μπορεί να τον κατανοήσει, να καταλάβει τον τρόπο που λειτουργεί.

Είναι ο εχθρός οι αγορές; Το πολιτικό σύστημα, τα διαπλεκόμενα, η ΕΕ, η Γερμανία, η Μέρκελ, το euro, η δραχμή, ή ο εαυτός του;

Ποιος είναι τέλος πάντων αυτός ο εχθρός; Τι είναι; Τι πρέπει να κάνει; Ποιόν να ακούσει;

Πρέπει να φωνάξει «αέρα» ή να ανασυνταχθεί;

Το 1940 π.χ. βρέθηκε κάποιος, ασχέτως με το τι ήταν, που είπε ένα ξεκάθαρο ΟΧΙ και οι πάντες συντάχθηκαν, πολέμησαν, υπέφεραν  πίσω από αυτό το ΟΧΙ.

Σήμερα μέχρι και οι υπηρέτες της Τρόικα, δηλώνουν υπερασπιστές του λαού και σχεδόν αντιμνημονιακοί !

Δεν υπάρχει μια ξεκάθαρη απάντηση, αλλά και αν υπάρχει είναι τόσος ο θόρυβος τριγύρω, που δεν ακούγεται.

Για ΠΟΙΟΝ λοιπόν να σηκωθεί από τον καναπέ ο Νεοέλληνας;

Ποιος είναι ο στόχος, που είναι το τέρμα, που θέλουμε να φτάσουμε;

Πόση δημοκρατία (από αυτήν που δεν έχουμε) είμαστε διατεθειμένοι να θυσιάσουμε για αυτό;

Πόσους Έλληνες; (Δεν είμαστε δα, και τόσοι πολλοί.)

Έχω κατακρίνει και θα το συνεχίσω, τον καναπέ του Έλληνα οικογενειάρχη.

Όμως έμεινε χωρίς ηγεσία ή μάλλον η ηγεσία του συντάχθηκε με τον εχθρό.

Ας περιμένουμε, ελπίζοντας κάποια στιγμή να βρεθεί ο ηγέτης που θα σηκώσει στους ώμους του όχι μόνο την Ελλάδα αλλά και τη Ανθρωπότητα.

Γιατί το ότι συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα δεν είναι τίποτε λιγότερο από το αύριο του πλανήτη.

© HeadWaiter.

Το euro της απάτης.


η εργασία απελευθερώνει

η εργασία απελευθερώνει

Όταν το 2002 πρωτοβάλαμε το euro στην τσέπη μας ήταν μια χαρμόσυνη μέρα για όλη την Ευρώπη. Το επιστέγασμα μιας ενωμένης Ευρώπης.

Οι λίγες φωνές που μιλούσαν για  τους κινδύνους αυτού του εγχειρήματος αγνοήθηκαν.

Οι Ευρωπαίοι δίψαγαν για ειρήνη και ευημερία.

Η Γηραιά ήπειρος αναζητούσε τρόπο να γιατρέψει τις πληγές της μετά από αιώνες πολέμων.

Και τότε ήρθε η ΕΟΚ η Ε.Ε. η Ευρώπη των λαών, η Ευρώπη χωρίς σύνορα, με αποκορύφωμα το euro.

Ένα όνειρο που ακόμα και σήμερα συγκινεί, και ας ξέρουμε πως δεν ήταν τίποτε περισσότερο από μια απάτη.

Τότε. Στα χρόνια της αθωότητας.

Τότε που δεν γνωρίζαμε ότι ο Τέλειος Ευρωπαίος ήταν ο Γερμανός.

Τότε που δεν γνωρίζαμε πόσο τεμπέληδες και διεφθαρμένοι ήμασταν.

Τότε που δεν γνωρίζαμε πως η ανθρώπινη ζωή  και αξιοπρέπεια έχουν μικρότερη αξία από το ΑΑΑ της Standard & Poor’s

Τότε που υπήρχε βοδινό χωρίς DNA αλόγου.

Τότε που αν κάποιος μου έλεγε, ότι δεν είμαι καταθέτης σε μια τράπεζα, αλλά συνιδιοκτήτης  και συνυπεύθυνος μαζί με το διοικητικό της συμβούλιο, θα τον έλεγα μ@λ@κ@, και δεν θα έτρεχα όπως σήμερα να πληρώσω εγώ την χασούρα.

Όμορφες εποχές, γεμάτες αθωότητα.

Μέχρι που ξυπνήσαμε.

Και ανακαλύψαμε πως όλα τα όμορφα λόγια δεν ήταν τίποτε άλλο από το δόλωμα.

Και ανακαλύψαμε την φάκα στο όνομα των μνημονίων, των hair-cut, του GAP της Angela Dorothea Merkel, του Wolfgang Schäuble, Jeroen Dijsselbloem, Herman Achille Van Rompuy και της μειωμένης εθνικής κυριαρχίας και αξιοπρέπειας.

Είδαμε το τυρί, αλλά δεν είδαμε την φάκα.

Όλο το σύστημα με μόνο σκοπό να υποδουλώσει, να διαφθείρει, να ληστέψει, να μεταλαμπαδεύσει την ακατανόητη ηθική των Αρίων,   και να ισοπεδώσει τον «διαφορετικό» Νότο.

Ότι δεν πέτυχαν πόλεμοι και πόλεμοι το πέτυχε το euro υποσχόμενο ειρήνη και ευμάρεια.

Έκανε τον Νότο της Ευρώπης μια απέραντη τριτοκοσμική αποικία.

© HeadWaiter

Η Κύπρος προδόθηκε.


Κύπρος

Η Κύπρος και πάλι προδόθηκε.

Και δεν χρειάζεται να είσαι ντετέκτιβ για να καταλάβεις από ποιους.

Από τους  εραστές και θιασώτες του σχεδίου Ανάν,  που βρίσκονται σε πρωταγωνιστικές πλέον θέσεις, (γιατί λείπει ο Τάσσος,)  όλοι αυτοί οι μαυραγορίτες της πατρίδας μας

Αναστασιάδης, Σαμαράς, Βενιζέλος, Κουβέλης.

Όλοι αυτοί που ούρλιαζαν από τηλεοράσεων, για το πόσο θα απομονωθεί η Κύπρος αν καταψηφίσει το σχέδιο, επέστρεψαν σήμερα, σαν να μην πέρασε μια μέρα, για να επισημάνουν πόσο αρνητικό θα ήταν για την Κύπρο η έξοδος από το euro.

Όμως με τι πληρώνουν οι Κύπριοι την παραμονή στο euro?

Εν τάχει:

Η Τουρκία αμφισβητεί το δικαίωμα της Κύπρου στην ΑΟΖ.

Η ανεργία μέχρι το τέλος του ’13 θα φτάσει το 30%.

Οικονομική ασφυξία στο νησί από την διάλυση του τραπεζικού της συστήματος.

Ακολουθώντας το παράδειγμα της Ελλάδος η Κύπρος θα πρέπει να ασχοληθεί μόνο με την παραγωγή αγροτικών προϊόντων.

Η Κύπρος, όπως και η Ελλάδα, προδόθηκε. Η Κερκόπορτα που άνοιξε με την είσοδό της euro, ήταν ικανή να παραδώσει την χώρα αμαχητί.

Η απόφαση της ΕΚΤ να απειλήσει με διακοπή της δανειοδότησης των Κυπριακών Τραπεζών, μια απόφαση  που μπορεί να θεωρηθεί (σε δημοκρατικές κοινωνίες) ως κήρυξη πολέμου,  μαζί με την απομόνωση του Κυπριακού Κοινοβουλίου, έλυσε τα χέρια του Αναστασιάδη και των συν αυτώ για να παραδώσουν την Μεγαλόνησο κάτω από τον μανδύα της δημοκρατικής νομιμότητας.

Τα τανκς του euro μετά την Ελλάδα ισοπέδωσαν και την Κύπρο.

Οι ορδές των Ούννων αλωνίζουν στην Νότια Ευρώπη.

Καλή Λευτεριά ή καλό βόλι σε όσους η ψυχή τους παραμένει ελεύθερη.

 © HeadWaiter

Νενέκοι.


Νενέκοι.

Η απόφαση της Ε.Ε. δεν είναι ανεκτή γιατί είναι επιλεκτική, θα πρέπει η Ε.Ε. Να μην επιλέγει τα θύματά της …..  δήλωσε ο Κάρολος Παπούλιας μετά το πέρας της σιδερόφρακτης παρέλασης για την 25η Μαρτίου.

Μέρα Ιστορικής Μνήμης, μέσα σε μέρες Εθνικής δοκιμασίας. Για όλο τον Ελληνισμό. Και ιδιαίτερα, σήμερα, για την Κύπρο ….. δήλωσε ο Αντώνης Σαμαράς.

Η σκέψη μας σήμερα, ημέρα της εθνικής επετείου, βρίσκεται στον κυπριακό λαό που βιώνει με ακραίο τρόπο   ……ανέκραξε ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

Την αλληλεγγύη της στον δοκιμαζόμενο κυπριακό λαό, εκφράζει η ΔΗΜΑΡ, για την επώδυνη, όπως την χαρακτηρίζει, απόφαση του Eurogroup.

Θα ήταν κανείς αφελής ή ανόητος αν πίστευε ότι τα λόγια της τρικομματική διαφέρουν στο παραμικρό από τους αναστεναγμούς συμπάθειας του Wolfgang Schäuble. Θα μπορούσε μάλιστα κανείς να ισχυριστεί ότι η κατοχική κυβέρνηση ανάσανε με ανακούφιση βλέποντας την Κύπρο να παραπαίει. (Δεν είναι ώρα για να ξεσηκωθούν οι ιθαγενείς.)

Μερικοί εξ’ αυτών μάλιστα δεν μπορούσαν καν να κρύψουν την χαρά τους.

Τα tank  του euro μπήκαν στην Κύπρο.

Κατέλυσαν και την Κυπριακή Δημοκρατία.

Έτσι λοιπόν έβγαλαν μια ανακοίνωση, για εσωτερική κατανάλωση,  φίμωσαν με την βοήθεια του Eurogroup την Κυπριακή Βουλή, απέφυγαν να θυμίσουν την ρήση του Κολοκοτρώνη «φωτιά  και τσεκούρι στους προσκυνημένους» και συνέχισαν το θεάρεστο έργο τους σαν να μην συμβαίνει τίποτε.

Οι Νενέκοι, οι Ταγματασφαλίτες του 21ου αιώνα.

© HeadWaiter

Το λόμπι του euro.2


Πράξη-Νομοθετικού-Περιεχομένου-τροποποίηση-δανειακής-σύμβασης-2010_Page_01

Πράξη-Νομοθετικού-Περιεχομένου-τροποποίηση-δανειακής-σύμβασης-2010_Page_01

Τελικά το λόμπι του euro πέτυχε στις 12/12/2012 με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου το Ελληνικό Κράτος να παραιτηθεί από κάθε ασυλία έναντι των δανειστών του:

Πράξη-Νομοθετικού-Περιεχομένου-τροποποίηση-δανειακής-σύμβασης-2010_Page_40

Πράξη-Νομοθετικού-Περιεχομένου-τροποποίηση-δανειακής-σύμβασης-2010_Page_40

Ο Νομικός σύμβουλος του Κράτους στο Υπουργείο Οικονομικών υποστηρίζει ότι δεν είναι απαραίτητο η σύμβαση να κατατεθεί ή να εγγραφεί ενώπιον οποιασδήποτε άλλης αρχής στο Δικαιούχο Κράτος Μέλος (δηλαδή στην Ελλάδα)

Πράξη-Νομοθετικού-Περιεχομένου-τροποποίηση-δανειακής-σύμβασης-2010_Page_43

Πράξη-Νομοθετικού-Περιεχομένου-τροποποίηση-δανειακής-σύμβασης-2010_Page_43

Όμως σαν Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου και σύμφωνα με το Σύνταγμα:

24-12-12-2012-Πράξη-Νομοθετικού-Περιεχομένου-τροποποίηση-δανειακής-σύμβασης-2010_Page_01

Άρθρο 44-1:

» Σε έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί, ύστερα από πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου, να εκδίδει πράξεις νομοθετικού περιεχομένου. Οι πράξεις αυτές υποβάλλονται στη Βουλή για κύρωση σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 72 παράγραφος 1, μέσα σε σαράντα ημέρες από την έκδοσή τους ή μέσα σε σαράντα ημέρες από τη σύγκληση της Βουλής σε σύνοδο. Αν δεν υποβληθούν στη Βουλή μέσα στις προαναφερόμενες προθεσμίες ή αν δεν εγκριθούν από αυτή μέσα σε τρεις μήνες από την υποβολή τους, παύουν να ισχύουν στο εξής.»

Έτσι λοιπόν αυτή η πράξη νομοθετικού περιεχομένου μαζί με τόσες άλλες που ψηφίστηκαν τον τελευταίο μήνα θα πρέπει να έρθουν στην Βουλή για επικύρωση.

Είναι κάτι που δεν κατάλαβα;

Υπάρχει κάποιο παραθυράκι στο Σύνταγμα;

© HeadWaiter 

Το λόμπι του euro.


eu_police_portrait

Τις τελευταίες εβδομάδες ακούγεται όλο και ποιο συχνά από κυβερνητικά χείλη και μάλιστα με αρκετά υποτιμητικό τόνο η φράση «το λόμπι της δραχμής»

Ίσως θα ήταν συνετό κάποιος να μιλήσει και για το λόμπι του euro.

Αλήθεια ποίος ή ποιοι κερδίζουν από την παραμονή της Ελλάδος στο euro;

Αν δούμε το χρώμα του χρήματος, δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε.

Άλλωστε κάτι τέτοιο φαίνεται  καθαρά και από την  μεταστροφή του ΣΥΡΙΖΑ σε ποιο φιλοευρωπαϊκές και «προσγειωμένες»  θέσεις.

Είναι φυσικά το πολιτικό και σε αρκετές περιπτώσεις το οικονομικό κατεστημένο της χώρας.

Έσυρε μια χώρα στην χρεωκοπία και στην ταπείνωση και θα βγει με τις λιγότερο δυνατές απώλειες.

Μετά οι εταίροι και επικυρίαρχοι στην Ε.Ε.

Χρησιμοποίησαν τον Ελληνικό λαό σαν πειραματόζωο και πέτυχαν όχι μόνο την πλήρη υποταγή του, αλλά και να μεταλαμπαδεύσει τους φόβους του  στον υπόλοιπο Ευρωπαϊκό Νότο.

Έδειξαν ότι τα κάστρα που δεν πέφτουν με κατά μέτωπον  επίθεση, μπορεί άνετα να αλωθούν εκ των έσω, και μάλιστα με μόνο μια υπογραφή.

Και τέλος οι οπαδοί της Νέας Εποχής, του Παραδείσου Επί Της Γής, οι προσβλέποντες  σε μία Αρχή, και έναν Λαό.

Κατηγορείται συχνά το λόμπι της Δραχμής ότι έχει βγάλει έναν αμύθητο όγκο χρημάτων εκτός Ελλάδος περιμένοντας να χρεοκοπήσει   η χώρα και με αυτόν τον τρόπο να αγοράσει σε πολύ φθηνές τιμές.

Μου θυμίζουν τον αείμνηστο Αντρέα Παπανδρέου της δεκαετίας του ’70.

ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο, και όταν ανέβηκε στην εξουσία χρησιμοποίησε τα χρήματα της τότε ΕΟΚ για να διαφθείρει συνειδήσεις και να πετύχει την υποδούλωση του Κράτους στις ανάγκες του κόμματος.

Έτσι λοιπόν και σήμερα τα  άξια τέκνα των Τσολάκογλου και Κανελλόπουλου υποστηρίζουν ότι εχθρός του Έθνους είναι οι τρομοκρατημένοι από την βία της κατοχής, Έλληνες πολίτες που δεν αγόρασαν ομόλογα ελληνικού δημοσίου αλλά προτίμησαν τραπεζικά ιδρύματα σε χώρες ποιο φιλικές από τον τόπο κατοικίας τους (Φυσικά και δεν αναφέρομαι στους ομοτράπεζους του Άκη.)

Το λόμπι της δραχμής  λοιπόν περιμένει σαν τα αρπαχτικά να χρεοκοπήσει η χώρα για να αγοράσει τον ΟΤΕ, την ΔΕΗ, την ΕΥΔΑΠ, τον ΟΣΕ, τα αεροδρόμια της χώρας, τα λιμάνια, την Βιστωνίδα, το Τ.Τ., την Αγροτική, τις Εθνικές οδούς, το ΕΣΥ, τις δημοτικές επιχειρήσεις, τον ορυκτό πλούτο, τον αέρα, τον ήλιο.

Αμέσως μετά, θα απολύει όποιον μιλάει Ελληνικά, και θα σταματήσει να πληρώνει συντάξεις αποβλέποντας στην υποβάθμιση της οικονομικής αυτάρκειας  των Ελλήνων   με σκοπό να απαλλοτριώσει προς όφελός του τις περιουσίες των.

Αυτοί λοιπόν σύμφωνα με τα παπαγαλάκια της Τρόικα είναι οι εχθροί τους Έθνους, οι  εχθροί του euro, οι εχθροί της Ευρώπης των Λαών.

Αυτοί και οι φοροφυγάδες.

Όλοι αυτοί, οι μη συμμορφούμενοι  προς τας υποδείξεις και τας  εντολάς.

Οι οποίοι αντί να πληρώνουν χωρίς αντίρρηση τον οβολόν τους, έστω το τάλαντο, προς το κράτος τολμούν και κλείνουν τις επιχειρήσεις τους ή βουτούν στο κενό από τις ταράτσες.

Όλοι αυτοί δεν θα έχουν καμιά θέση, στην Νέα Ελλάδα που ονειρεύονται οι Αναμορφωτές.

Όλοι αυτοί δεν έχουν καμιά θέση, στην Ελλάδα του euro, στην αυτοκρατορία της Πανευρωπαϊκής Ένωσης.

ShortLink

© HeadWaiter

Δεν πιστεύω στο euro.


Lisboa, Portugal

Δεν πιστεύω στο euro. Δεν πιστεύω σε αυτό που λέγεται Ευρώπη των Λαών, Δημοκρατική Ευρώπη.

Και δεν πιστεύω ότι μπορεί να αλλάξει (η Ευρώπη) όπως όλα τα κόμματα της Βουλής αφήνουν να εννοηθεί.

Σε τούτην την μάχη η χώρα είναι μόνη χωρίς τους εταίρους της.

Και όσο για τους υπόλοιπους λαούς της Ευρώπης, κάποιοι μας βλέπουν σαν βάρος, κάποιοι άλλοι με συμπάθεια σαν η χώρα των διακοπών τους αλλά όλοι θα αναστέναζαν με ανακούφιση αν δεν υπήρχαμε.

Δημοκρατική Ευρώπη: Μόνο σαν αστείο μπορεί να λεχθεί.

Το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο είναι ένας θεσμός μόνο για το θεαθήναι.

Η Ευρώπη κληρονόμησε την Δημοκρατία αλλά την μισεί.

Οι αποφάσεις βγαίνουν πίσω από τις κλειστές πόρτες των Βρυξελών.

Γιατί δεν γίνεται ένα δημοψήφισμα σε όλη την Ευρώπη για το Ελληνικό Ζήτημα;

Όσες φορές οι γραφειοκράτες της Ευρώπης έχουν απευθυνθεί στους λαούς για επικύρωση των αποφάσεών τους έχουν εισπράξει ένα μεγάλο ΟΧΙ. Βλέπε ευρωπαϊκό σύνταγμα και euro σε όσες χώρες διεξήχθη δημοψήφισμα.

Το euro είναι ένα εικονικό νόμισμα. Η ΕΚΤ, όπως και η Τ.της Ε. σαν παράρτημά της ελέγχονται μόνο από τον εαυτό τους.

Ολόκληρη η Ν. Ευρώπη αναστενάζει κάτω από την Γερμανική μπότα.

Οικονομίες όπως αυτή της Κύπρου, που δεν είχε ποτέ πρόβλημα, της Ιταλίας της Γαλλίας αρχίζουν να δείχνουν συμπτώματα σήψης.

Οι Έλληνες (τα Ελληνικά κόμματα) συνεχίζουν να βλέπουν το  euro  και την Ε.Ε σαν το Άγιο Δισκοπότηρο.

Ίσως να φταίει και το DNA μας, το DNA του σκλάβου.

Γιατί δεν μπορεί να προτιμάς να θυσιάσεις μια γενιά ολόκληρη, ίσως και παραπάνω,  μόνο και μόνο για να μην πουν οι ξένοι ότι δεν είμαστε εχέγγυοι.

Δεν γίνεται να έχεις το euro στην τσέπη και την ίδια στιγμή, ό ένας μετά τον άλλο η πολίτες σου να βουτούν από τις ταράτσες.

Δεν γίνεται να έχεις το euro στην τσέπη και την ίδια στιγμή τα παιδιά να λιποθυμούν από την πείνα ή να κλείνουν σχολεία λόγω έλλειψης πετρελαίου.

Δεν μπορεί να προστατεύεις το  euro και την ίδια στιγμή να εξαναγκάζεις σε αργό και επώδυνο θάνατο τους καρκινοπαθείς.

Να εξολοθρεύεις κάθε αδύναμο άτομο στην κοινωνία, μόνο και μόνο για να γίνεις δεκτός σε ένα club τοκογλύφων.

Δεν πιστεύω στο euro.

Δεν πιστεύω στην Ε.Ε.

Πρέπει σαν χώρα, σαν λαός να βγάλουμε από την πρίζα αυτό το δικτατορικό μόρφωμα.

Και είμαι σίγουρος ότι οι υπόλοιποι λαοί του πλανήτη θα επιδοκιμάσουν αυτήν μας την κίνηση.

©   HeadWaiter

Παλιά πουτάνα τούτη η χώρα!


Τι άλλαξε από τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο του 2012 μέχρι τον Ιούλιο του ίδιου έτους;

Ήταν αρκετοί 70 βουλευτές που πήρε ο Τσίπρας για να μετεξελιχθεί η αντιπολίτευση των δρόμων, σε πολιτικά «ορθές» πρακτικές;

Ήταν αρκετό το διάστημα των 4 μηνών και δύο εκλογικών αναμετρήσεων για να γίνει ο Έλληνας πολίτης, πολιτικά ποιο υπεύθυνος;

Να σταματήσει να θεωρεί υπεύθυνους για τον ξεπεσμό της χώρας την πολιτική ελίτ και να γίνεται κοινωνός του «όλοι μαζί τα φάγαμε».

10 μήνες μετά τους «αγανακτισμένους» και 4 μετά τις ματαιώσεις των παρελάσεων της 25ης Μαρτίου ο λαός είναι χωρισμένος σε δύο στρατόπεδα:

Σε όσους πιστεύουν ότι φταίξαμε και δικαίως τιμωρούμεθα, και σε όσους πιστεύουν ότι 40 βουρδουλιές είναι πολλές σε διάστημα μιας ημέρας και θα τις προτιμούσαν σε διάστημα ενός δεκαημέρου.

Πως το λένε αυτό οι εθνοπατέρες; Επιμήκυνση. Μάλιστα.

Μούγκα στην Στρούγκα! Κανένας δεν μιλάει, κανένας δεν διαμαρτύρεται!

Όλοι σκύψαμε το κεφάλι.

Και σκύβουμε ακόμα περισσότερο κάθε μέρα.

Και έτσι όπως μας βλέπουν σκυμμένους μας ετοιμάζουν και την επόμενη έκπληξη:

Έξω από το euro, αλλά μέσα η Τρόικα και το ΔΝΤ, για να φτιάξουμε λέει την οικονομία μας και να ξαναμπούμε στα μεγάλα σαλόνια.

Να ξαναγίνουμε μέλος της μεγάλης Ευρωπαϊκής Οικογένειας.

Να ξαναγίνουμε κομμάτι μιας μεγάλης αυτοκρατορίας, όπως ήμασταν στο παρελθόν κομμάτι της Ρωμαϊκής, μετά της Βυζαντινής και  ακόμα ποιο μετά της Οθωμανικής.

Θα φύγουμε από το euro αλλά η Τρόικα θα συνεχίσει να ελέγχει το προτεκτοράτο της.

Παλιά πουτάνα τούτη η χώρα, δεν αντέχει ούτε ένα λεπτό χωρίς προστάτες, χωρίς νταβατζήδες.

ShortLink

© HeadWaiter

Του Έλληνα ο τράχηλος ζυγόν δεν υπομένει


Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από την Πρωτοχρονιά του 2002 που η Ελλάδα έγινε πλήρες μέλος της ζώνης του euro και ακόμα περισσότερα από την χρονιά που γίναμε μέλος της τότε ΕΟΚ.

Προσπαθώ να επαναφέρω στην μνήμη μου, τους λόγους για τους οποίους η πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών ήμασταν τότε σύμφωνοι με τις επιλογές της πολιτικής εξουσίας.

Ευρώπη της ειρήνης, της δικαιοσύνης, της ευημερίας, των ανοιχτών συνόρων, Ευρώπη της δημοκρατίας, Ευρώπη των λαών.

Ιούνιος 2012, Αθήνα, Ελλάδα: Ένας γέροντας αυτοκτονεί πηδώντας από τον τρίτο όροφο πολυκατοικίας, αρνούμενος να δεχτεί την απόφαση δικαστηρίου για έξωσή του από το σπίτι που έμενε.

Η ολίγων δευτερολέπτων πτήση του 45χρονου από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης θεωρήθηκε από τις αρχές σαν ατύχημα.

Ακόμα ερευνάται από τις αρχές ο αυτοπυρπολισμός  γερόντισσας στην Ζάκυνθο.

Ευρώπη των λαών, της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης!

Τελικά μήπως αλήθεια μας ψεκάζουν;

Ή απλά σαν λαός μαγευόμαστε από τα παραμύθια;

« Του Έλληνα ο τράχηλος ζυγόν δεν υπομένει»

Από το 146 πχ μέχρι και σήμερα τούτη η γωνιά του πλανήτη μάλλον δεν έχει ζήσει και πολλές ώρες χωρίς κατακτητή ή προστάτη.

Σχεδόν ποτέ μέχρι σήμερα δεν στάθηκε όρθια, μόνη στα πόδια της.

Κατακτηθήκαμε από τους Ρωμαίους, γίναμε μια ασήμαντη Ρωμαϊκή επαρχία.

Για να χρυσώσουμε το χάπι, είπαμε στα παιδιά μας ότι μεταλαμπαδεύσαμε πολιτισμό στους Ρωμαίους. Το κάναμε όμως σαν δούλοι.

Ήρθε μετά το Βυζάντιο. Ελληνοχριστιανικός πολιτισμός, βάρβαροι οι αυτοκράτορες αλλά ποιος να δώσει σημασία!

Η λέξη Έλληνας γίνεται συνώνυμο του αμαρτωλού.

Όμως συνεχίζουμε να μιλάμε για το μεγαλείο της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, επαρχία της οποίας ήμασταν.

Μετά έρχονται οι Οθωμανοί Τούρκοι. Για 400 και κάτι χρόνια γινόμαστε και πάλι κομμάτι μιας τεράστιας αυτοκρατορίας.

Και δυστυχώς για αυτό που λέμε Ελληνισμό, οι Οθωμανοί δεν ήταν Χριστιανοί, και δεν κατέστη δυνατόν να μεταλαμπαδεύσουμε και σε αυτούς τον πολιτισμό μας, και έτσι η Οθωμανική Κατοχή είναι η μόνη περίοδος της Ιστορίας μας που αναφέρεται και επίσημα ως σκλαβιά.

(Ζητώ συγνώμη από την Κυρία Ρεπούση, καταλαβαίνω και επικροτώ τις προσπάθειες της ώστε να απαλειφθεί από τις σελίδες της Ιστορίας ένας τόσο ρατσιστικός και άδικος χαρακτηρισμός για αυτήν την τόσο λαμπρή περίοδο, αλλά είμαι αναγκασμένος να χρησιμοποιήσω τον επίσημο όρο, που μιλά για κατοχή και σκλαβιά από τους Οθωμανούς)

Φτάσαμε έτσι στο 1821. Άλλοι μιλούν για εθνική άλλοι για κοινωνική επανάσταση.

Σημασία έχει πως κάποιοι αμόρφωτοι πήραν τα όπλα για  να ξαναφέρουν την λέξη Έλληνας στο προσκήνιο της Ιστορίας.

Τελικά με την βοήθεια των Προστάτιδων Δυνάμεων  καταφέραμε να:

Ανακηρύξουμε κράτος με το όνομα Ελλάδα.

Δολοφονήσαμε τον πρώτο κυβερνήτη της χώρας

Φέραμε Βαυαρό βασιλιά.

Αγωνιστήκαμε με νύχια και με δόντια για την εύνοια και τα αποφάγια των ισχυρών της Ευρώπης.

Και τέλος στείλαμε στην φυλακή τους αμόρφωτους που πολέμησαν να γίνει λεύτερος τούτος ο τόπος.

Μπήκαμε κάτω από την ομπρέλα του ΔΟΕ (Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου) το 1897  και μείναμε σταθεροί στην επιλογή μας, να ελέγχονται τα οικονομικά του κράτους από μη Έλληνες, για τα επόμενα 80 χρόνια, μέχρι και το 1978.

Βγήκαμε νικητές από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ως ανταμοιβή πήγαμε εργάτες στους ηττημένους. (Πραγματικά αυτό πρέπει να είναι παγκόσμια πρωτοτυπία: Ο νικητής από έναν πόλεμο να φεύγει μετανάστης, ώστε να δουλέψει ως εργάτης στον ηττημένο)

Ανακηρύξαμε στρατάρχη των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων ( Στρατηγέ μου ιδού ο στρατός σου!) κάθε γραφειοκράτη Προστάτιδας Δύναμης που μας επισκέφτηκε.

Τιμήσαμε τους πολεμιστές της Κορέας και τιμωρήσαμε όσους πολέμησαν  για την ελευθερία της Κύπρου.

Αποκηρύξαμε και αγνοήσαμε τον μόνο, μετά την μεταπολίτευση Έλληνα κατάσκοπο τον κ. Λάλα. 

Καλέσαμε να μιλήσει στην Ελληνική Βουλή, όποιον περνούσε από έξω εκτός των Προέδρων της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Θεωρήσαμε μη συμμορφούμενο προς τους κανόνες καλής γειτονίας  την nota του ΟΗΕ για την οριοθέτηση ΑΟΖ, και διακηρύξαμε σε όλους τους τόνους ότι εμείς δεν διεκδικούμε τίποτε από τους γείτονες, φίλους  και κουμπάρους μας.

Θεωρήσαμε ημάς πολύ κακούς μαθητές και για αυτό τον λόγο χαρήκαμε και χαιρετήσαμε την έλευση της Τρόικα στην Ελλάδα.

Δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς.

Ξένοι είναι, μας πονάνε θέλουνε το καλό μας και θα αγωνιστούν για να γίνουμε και εμείς κάποια στιγμή κράτος.

Και σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να ανησυχούμε για τα όσα συμβαίνουν σήμερα στην χώρα.

Είναι απλά «παράπλευρες απώλειες» στην προσπάθεια επίτευξης ενός μεγάλου σκοπού.

Μάλιστα  στο τέλος της αυτής της τόσο δύσκολης διαδρομής άγγελοι και χερουβείμ θα μας ραίνουν με άνθη, για να μας οδηγήσουν σε έναν παράδεισο γεμάτο παρθένες.

Η ψήφος μας στις 17 Ιουνίου του 2012 απέδειξε ότι είμαστε άξιοι απόγονοι του Εφιάλτη, του  Χατζηκατβία  του Τσολάκογλου , των κοτζαμπάσηδων και τόσων άλλων διαπρεπών Ελλήνων.

Και να ΄μαστε πάλι σήμερα μέλη μιας τεράστιας οικονομικής αυτοκρατορίας, αυτής του euro, προτεκτοράτο της Ε.Ε. και των απανταχού τραπεζιτών, να περιμένουμε με αγωνία την άφιξη της Τρόικα, και να αδημονούμε για την επόμενη δόση.

Ένα έθνος με δυνάμεις και ικανότητες πέρα από κάθε φαντασία, επιμένει τα τελευταία 2.000 χρόνια να βρίσκεται στα παρασκήνια της Ιστορίας.

Ένα έθνος που ίσως και να έχει κάνει την υποταγή και την σκλαβιά μέρος του DNA του.

ShortLink

© HeadWaiter

Money doesn’t matter


Τὰ χρήματα δὲν ἔχουν σημασία.

Εἶναι κάτι ποὺ φαίνεται στὴν Ἑλλάδα τοῦ 2012.

Κάθε λίγο ἀκούγεται ὅτι τὰ ταμειακὰ ἀποθέματα φτάνουν μέχρι τότε, καὶ λίγο ποιὸ μετά, καὶ λίγο ποιὸ μετά.

Ὄχι δὲν ὑποστηρίζω ὅτι «λεφτὰ ὑπάρχουν» ὅμως πιστεύω κάτι ἄλλο.

Τὸ χρῆμα εἶναι τὸ ἐργαλεῖο, ἡ ἀφορμή.

Ἡ Νέα Τάξη δὲν ἐνδιαφέρεται (μόνο) γιὰ αὐτό.

Ἐνδιαφέρεται γιὰ σένα, γιὰ μένα, γιὰ τὴν ἀξιοπρέπειά μας τὴν ἐλευθερία μας.

Θέλει νὰ σοῦ χώσει τὴν μπότα στὸ λαιμό, νὰ σὲ τσακίσει νὰ σὲ γονατίσει.

Σὲ θέλει νὰ φτάσεις στὸ ἔσχατο σημεῖο φτώχιας, σὲ θέλει νὰ παρακαλέσεις, νὰ ζητήσεις γονατιστὸς συγνώμη.

Νὰ νοιώσεις στὸ πετσί σου, νὰ τὸ πιστέψεις, ὅτι εἶσαι ἄχρηστος, τεμπέλης, κλέφτης, φοροφυγάς.

Δὲν σοῦ ἀξίζει σύνταξη, ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψη γιὰ τοὺς γονεῖς σου, ἐκπαίδευση γιὰ τὰ παιδιά σου.

Ὄχι δὲν εἶναι θέμα χρημάτων.

Ἔχει νὰ κάνει μὲ αὐτὸ ποὺ λέμε πλύση ἐγκεφάλου.

Εἶσαι πολὺ ἀδύναμο σὰν κράτος γιὰ νὰ εἶσαι ἀνεξάρτητος. Μπὲς κάτω ἀπὸ τὶς προστατευτικὲς φτεροῦγες τῆς Ε.Ε.

Εἶστε πολὺ φτωχοὶ γιὰ νὰ ἔχετε δικό σας νόμισμα, (ἐνῷ τὸ Μαρόκο δὲν εἶναι) μπεῖτε κάτω ἀπὸ τὴν προστασία τῆς Ε.Κ.Τ.

Θὰ πεινάσετε ἂν βγεῖτε ἀπὸ τὸ euro.

Ἡ Ἑλλάδα εἶναι πάμπτωχη χώρα καὶ ἐπιζεῖ μόνο ἐπειδὴ εἶναι μέλος τῆς Ε.Ε. καὶ τῆς euroζώνης.

Θεέ μου φύλαγε μὲ ἀπὸ τοὺς φίλους μου,

τοὺς ἐχθρούς μου τοὺς ξέρω.

©  HeadWaiter 

Ἐκλογὲς καὶ κρίση.


 

Τὶς τελευταῖες μέρες ἀκούγεται ἔντονα ἀπὸ τὸ βῆμα τῶν παραθύρων τῆς τηλεόρασης ἡ προτροπή, νὰ ψηφίσει ὁ Ἕλληνας ὄχι μὲ τὸ συναίσθημα ἀλλὰ μὲ τὴν λογική.

«Τὸ μέλλον τῆς χώρας βρίσκεται ἐντός της Ε.Ε. καὶ στὸ euro.  Κανένα ἀπὸ τὰ κόμματα (ἐκτὸς ἴσως τοῦ ΚΚΕ) δὲν ὑποστηρίζει ξεκάθαρα τὴν ἔξοδό μας ἀπὸ τὴν Ε.Ε. Ἃς πρυτανεύσει ἡ σύνεση»

Δὲν μπορῶ παρὰ νὰ ἀναρωτηθῶ ποὺ ἀρχίζει ἡ λογικὴ καὶ ποὺ τελειώνει ἡ δουλοπρέπεια ἀκούγοντας αὐτὸ τὸν συλλογισμό.

Ἃς ἀρχίσω μὲ τὴν Ε.Ε.

Μοῦ μίλαγαν γιὰ Εὐρώπη τῶν λαῶν, τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης.

Μοῦ μίλαγαν γιὰ τὴν Εὐρώπη τῆς ἀλληλεγγύης, καὶ προστασίας τῶν συνόρων της χώρας.

Βρίσκω μπροστά μου μιὰ Εὐρώπη τῶν τραπεζιτῶν.

Ὅσο γιὰ ἐλευθερία;

Διαβάζω σήμερα  (20/4/12) στὸ  www. in.gr

Ἀναστέλλει τὴ Σένγκεν γιὰ τὴ συνεδρίαση τῆς ΕΚΤ ἡ Ἱσπανία ὑπὸ τὸ φόβο διαδηλώσεων

Πρόσβαση στὰ δεδομένα ταξιδιωτῶν «δίνει» στὶς ΗΠΑ τὸ Εὐρωκοινοβούλιο

Κοινωνικὴ δικαιοσύνη;

Καὶ πάλι ἀπὸ τὸ σημερινὸ www. in.gr

Ξεπέρασαν τοὺς 785.000 οἱ ἐγγεγραμμένοι ἄνεργοι τὸν Μάρτιο

Ἀλληλεγγύη; Προστασία τῶν συνόρων;

Ὁ κάθε Ἕλληνας ξέρει πολὺ καλὰ ὅτι μᾶλλον ὅλα αὐτὰ χάθηκαν κάπου ἀνάμεσα στὴν γραφειοκρατία τῶν Βρυξελλῶν καὶ στὴν ἀπαίτηση γιὰ ἡγεμονία Γερμανῶν καὶ Γάλλων.

Ἃς δοῦμε λίγο καὶ τὸ euro. Ἢ μᾶλλον τὴν ἀπάτη ποὺ λέγεται euro.

Ἀκούγαμε γιὰ ἕνα σταθερὸ καὶ ἰσχυρὸ νόμισμα.

Ἃς τὸ δοῦμε αὐτό σε σύγκριση ὄχι μὲ τὰ ὑπόλοιπα fiat money ἀλλὰ μὲ ἕνα νόμισμα διαχρονικὸ ποὺ κρατάει τὴν ἀξία του. Τὴν χρυσὴ λίρα Ἀγγλίας.

Σήμερα 20/4/12  ἡ χρυσὴ λίρα ἀγοράζεται  μὲ 342,45€

Τὶς    20/4/11 ἡ χρυσὴ λίρα ἀγοραζόταν μὲ  285,21€

Τὶς   19/4/10 ἡ χρυσὴ λίρα ἀγοραζόταν μὲ   229,19€

Τὶς   21/4/09 ἡ χρυσὴ λίρα ἀγοραζόταν μὲ  185,66€  Στοιχεῖα ἀπὸ τὴν ΤτῈ

Μόνο μέσα σὲ 3 χρόνια το euro ἔχασε περίπου τὸ 50% τῆς ἀξίας του σὲ σχέση μὲ τὴν χρυσὴ λίρα.

Δὲν μοῦ φαίνεται οὔτε σταθερὸ ἀλλὰ καὶ οὔτε ἰσχυρό.

Ἀκόμα θυμᾶμαι τὶς ὑποσχέσεις τῆς Ἄρχουσας Τάξης στὴν Ἑλλάδα ἀλλὰ καὶ στὴν Εὐρώπη γιὰ τὸ τέλος τῆς φτώχιας καὶ γιὰ μιὰ καινούργια μέρα στὴν Εὐρώπη.

Δέκα χρόνια μετὰ ὅλα δείχνουν ἕναν κακὸ ἐφιάλτη.

Δὲν ἔχει σημασία ποιὸς ἢ τί φταίει. Κοιτάζω καὶ βλέπω τὸ 1.000.000 ἀνέργους.

Τέτοια ποσοστὰ ἀνεργίας ἡ Ἑλλάδα εἶχε νὰ τὰ δεῖ ἀπὸ τὶς δεκαετίες τοῦ ’40 καὶ ’50.

Καὶ πᾶμε ξανὰ στὴν ψῆφο μὲ λογική.

Ὅπου λογική, βλέπε τὴν διάσωση τῆς ὑπάρχουσας Ἄρχουσας Τάξης καὶ πολιτικῆς στὴν χώρα.

Μιὰ τάξη ποὺ δὲν θέλει μὲ τίποτε ἢ δὲν μπορεῖ νὰ ἀλλάξει

Βγῆκε ὁ Βενιζέλος (σὰν ἀρχηγὸς τοῦ ΠαΣοΚ) νὰ δηλώσει ὅτι δὲν συμφωνοῦσε μὲ τὸ μνημόνιο. Σὲ λίγο θὰ μᾶς πεῖ πὼς  δὲν πρόλαβε καὶ νὰ τὸ διαβάσει.

Ὁ Σαμαρὰς ἀπὸ τὴν ἄλλη κάνει ἕνα διαλλειμα γιὰ Kit-Kat (καλύτερα νὰ μασᾷς παρὰ νὰ μιλᾷς)

Δὲν ξέρουν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον ἀλλὰ ὅλως τυχαίως οἱ δημοσκοπήσεις τοὺς μετρᾶνε σὰν ἕνα κόμμα: ΠαΣοΚ καὶ ΝΔ φαίνεται πὼς δὲν θὰ ξεπεράσουν τὸ 35%.

Φέρανε λοιπὸν τὴν χώρα στὸν γκρεμὸ καὶ στὴν ἀνυποληψία καὶ ἐγὼ θὰ πρέπει νὰ ψηφίσω μὲ γνώμονα τὴν λογική;

Καλὴ λευτεριὰ πατριῶτες

© HeadWaiter

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ

Εμείς δε γονατίσαμε σκυφτοί τα πόδια να φιλήσουμε του δυνατού, σαν τα σκουλήκια που πατεί μας· μα για ν' αντισταθή με το σπαθί, βρέθηκε σαν πολύ στοχαστική, και σαν πολύ ονειρόπλεχτη η ψυχή μας [Παλαμάς]

Τοπία

του Μυαλού κ της Ψυχής

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ

malo periculosam libertatem quam quietum servitium (καλύτερα μια ελευθερία γεμάτη κινδύνους παρά μια ήσυχη σκλαβιά) J. J. Rousseau

ΠΑΝΟΣ ΖΑΧΑΡΗΣ

...γελοίος γράφων...

Διασταυρούμενα πυρά

εναλλακτικός τίτλος: ΦΥΡΔΗΝ ΜΙΓΔΗΝ - σχόλια και πληροφορίες για την κοινωνική και πολιτική ζωή στην Ελλάδα + εκπαιδευτικό υλικό. Oι συνεχείς αλλαγές θα είναι ο κανόνας σ' αυτό το blog επειδή 1. τίποτε δεν είναι τέλειο και 2. στόχος είναι η συνεχής βελτίωση

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και... όλα τα άλλα

Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

PROJECT ANTISYSTEM

NEWS,MUSIC, SERIES, AND MORE

Crystalia Patouli --------

H ζωή δεν είναι αυτή πoυ έζησε κανείς, αλλά αυτή πoυ θυμάται και όπως τη θυμάται για να την αφηγηθεί. Gabriel García Márquez

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Το μαμούνι που μιλάει

Πες-πες κάτι θα μείνει

The Late Blog

"It is never too late to be , what you might have been "

ΕΠΙΓΟΝΟΣ

Ελεύθερος άνθρωπος, ελεύθερη σκέψη.

για την Ιστορια...

Θέματα -Πηγές-Σκέψεις-Τεχνικές & εργαλεία για τη διδασκαλία της

Τα Κακώς Κείμενα

Ο ΛΟΓΟΣ ΕΧΕΙ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΕΧΕΙ ΤΟ ΛΟΓΟ ΤΗΣ // www.kakoskeimena.net

λογομνήμων...

κατ' ευφημισμόν

Referendums For Greece

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ

Θραξ Αναρμόδιος

αναρμοδίως επί παντός

XOYNTAPA

ΠΡΟΣΟΧΗ ! ΚΡΑΤΟΣ !

kospanti

Ιστορίες ενός τσακισμένου μυαλού ...

Αναγεννημένη

"Και το ξερό κεφάλι μου μυαλό ποτέ δε βάζει, όσο τα πόδια μου βαστούν, στο δρόμο θα με βγάζει"

Ο άνθρωπος του μετρό

Γιατί πάντα κάποιος πρέπει να κάθεται και να παρατηρεί τους άλλους...

Lagrimas de oro

Δάκρυα από χρυσό

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Μ' αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ' τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα· που αναβοσβήνουν, μες στη νύχτα, σαν Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια... [Νίκος Χουλιαράς]

Διαβούλευση Πολιτών

Ιστοσελίδα ενημέρωσης, διαβούλευσης, έρευνας, αρθρογραφίας.

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Stop Alimentarius

Ενημερώσου για τον κώδικα διατροφής και προστάτευσε τον εαυτό σου αλλά και τους γύρω σου

Love Your Thoughts

...οργασμός σκέψης

αἰέν ἀριστεύειν

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις

ΨΙΘΥΡΟΙ

ψίθυροι του κόσμου

Dimitris Manousakis

A great WordPress.com site

Απ'όλα (με sos)

Εδώ δεν πουλάμε σουβλάκια

ΓΕΩΡΓΟΠΑΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΕΣ , ΣΚΙΤΣΑ , ΑΠΟΨΕΙΣ...

Yannis Ioannou,cartoonist

cartoons and satyrical comics ,Yannis Ioannou

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Θέματα και αναθέματα...

Χειμωνιάτικη Λιακάδα

Σκέψεις, απόψεις, προβληματισμοί και συναισθήματα. Στοχασμοί που ρίχτηκαν στο διαδίκτυο σαν μπουκάλια στο πέλαγος …

womaneveryday

με σκέψη για όλα-σχεδόν

Derveniotis's Weblog

Drawing the Line

Αρέσει σε %d bloggers: