Αρχεία Ιστολογίου

Δημοκρατία του Χρέους.


timt

«Η αποτυχία των ΗΠΑ να αυξήσουν το όριο του δημόσιου χρέους θα ήταν «πολύ χειρότερη» εξέλιξη από την παρούσα παράλυση του ομοσπονδιακού κράτους, λόγω της αδυναμίας των Ρεπουμπλικανών και των Δημοκρατικών να συμφωνήσουν στον προϋπολογισμό της κυβέρνησης, καθώς δεν θα έβλαπτε μόνο την εγχώρια οικονομία, αλλά θα είχε επιπτώσεις και σε παγκόσμιο επίπεδο», προειδοποίησε  η γενική διευθύντρια του ΔΝΤ (IMF) Κριστίν Λαγκάρντ.

Κάτι θυμίζει σε εμάς τους Έλληνες η παραπάνω δήλωση, αλλά ας το αφήσω για αργότερα.

Για την ιστορία λοιπόν:

Στις ΗΠΑ και σε αντίθεση με την χώρα μας, υπάρχει νομικά προκαθορισμένο όριο δανεισμού της κεντρικής κυβέρνησης, το οποίο η κυβέρνηση Barack Hussein Obama ήθελε να υπερβεί ακριβώς όπως είχε κάνει και πάλι δυο χρόνια πριν.

Το όριο αυτό ήταν 14,294 τρις USD ή το 101% του ΑΕΠ.

Αυτά είναι χρήματα που ο Αμερικανός φορολογούμενος θα πρέπει να πληρώσει.   ( Κάτι ξέρουμε και εμείς το πρώην αλεξίσφαιρο έθνος, με τις μεσογειακές ιδιαιτερότητες).

Έτσι λοιπόν ο Πρόεδρος Barack Hussein Obama, σε περίοδο ειρήνης και οικονομικής ανάπτυξης, ξεκίνησε από τον προηγούμενο Μάιο κιόλας, εκστρατεία για να πείσει τους κακούς Ρεπουμπλικάνους να δεχθούν την αύξηση του ορίου, και αυτοί, οι κακοί, έλεγαν συνεχώς όχι.

Στο τέλος αναγκάστηκε, με πόνο καρδιάς, να θέσει σε αργία αρκετές χιλιάδες δημοσίων υπαλλήλων για να πεισθούν οι ακροδεξιοί, όπως τους αποκαλούμε στην Ελλάδα, του tea party.

Τελικά τα δύο μέρη κατάφεραν να έλθουν σε συμφωνία, και να αποτραπεί μια χρεωκοπία της ισχυρότερης δημοκρατίας του πλανήτη.

Όλος ο πλανήτης ανάσανε με ανακούφιση!

Όλος; Όχι ακριβώς!

Οι αγορές, όλο αυτό το διάστημα παρακολουθούσαν με θεϊκή αταραξία την μέχρι τελευταίου δευτερολέπτου αναμέτρηση.

Δεν υπήρξε ούτε για μια στιγμή πανικός, όλα έδειχναν ότι η αύξηση χρέους ήταν μονόδρομος, και μάλιστα από την στιγμή που χιλιάδες απλήρωτοι αμερικανοί άρχισαν να διαδηλώνουν για αυτό.

O GAP μίλησε και πάλι για δημοψήφισμα, αλλά ο παρουσιαστής της τηλεόρασης του Bloomberg τον αποστόμωσε. Αγορές και δημοψήφισμα; «Με σκοτώνετε κύριε πρωθυπουργέ!»

Έτσι λοιπόν η κυβέρνηση Barack Hussein Obama με όχημα τους απλήρωτους δημοσίους υπαλλήλους πέτυχε να δανειστεί ακόμα περισσότερο χρήμα.

Ο κομμουνισμός πέθανε, ο καπιταλισμός πέθανε, ζήτω η οικονομία και Δημοκρατία του χρέους.

Ας γυρίσουμε όμως στην ψωροκώσταινα.

Εμείς φυσικά δεν έχουμε νόμο που να αφορά το όριο δανεισμού, δανειζόμαστε όλα όσα και όταν μας δίνουν, χωρίς καλά-καλά να ξέρουμε και πόσα είναι.

Έτσι λοιπόν:

Το δημόσιο χρέος της χώρας το 2008 ήταν:

Σύμφωνα με τον ιστότοπο greekmoney.gr  (22/10/2009) και μετά την δεύτερη κοινοποίηση στοιχείων από τη Ελληνική κυβέρνηση (Παπανδρέου- Παπακωνσταντίνου – Γεωργίου) η Εurostat το έδινε στο 99,2% του ΑΕΠ.

Για την ίδια περίοδο, 2008, το Global Dept Clock του περιοδικού “The Economist” μας δίνει το τελικό 111,9%

Λίγη σημασία έχει τώρα πια.

Μετά από πέντε χρόνια, μένω μόνο στους αριθμούς, (δεν ασχολούμαι με χρυσά αυγά, GAP, Παπαδήμο, Παπαδημούλη, θεωρία των άκρων, καλός Βενιζέλος κακός Αβραμόπουλος, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, Φαήλος, 58 κεντροαριστεροί σωτήρες), μετά λοιπόν από πέντε χρόνια το δημόσιο χρέος της χώρας, και πάλι σύμφωνα με το “The Economist”, θα είναι στο τέλος του 2013, στο 155,2%.

155,2%, ή  359.821.311.475 USD. Χρήματα που θα πληρωθούν μέχρι τελευταίας δεκάρας από τον Έλληνα φορολογούμενο.

Και πως το πετύχαμε αυτό;

Βγάζοντας την χώρα σε δημοπρασία.

Καταβαραθρώνοντας τα ατομικά και δημοκρατικά δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών.

Διαλύοντας  τον οικονομικό και κοινωνικό ιστό της χώρας.

Με στρατικοποίηση της εργασίας.

Με μετατροπή της χώρας σε προτεκτοράτο.

Με την άγνοια, την αδιαφορία ή την σιωπή μας.

Και είμαστε και ευχαριστημένοι, ακριβώς όπως (μπορεί λίγο χειρότερα) στις ΗΠΑ.

Αυτό και αν είναι success story.

© HeadWaiter

Σχεδία. Περιοδικό Δρόμου.


περιοδικό δρόμου Σχεδία

Στην Ελλάδα του euro, της Ε.Ε. των success story του Σουλτάνου, δεν θα μπορούσε να λείψει και ένα περιοδικό δρόμου.

Ήλθε και αυτό για να επικυρώσει την ευτυχία μας, αλλά και να τονίσει την επιτυχία της κυβέρνησης, αλλά και της Ευρώπης των λαών.

Τις 27 Φεβρουαρίου 2013, κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το περιοδικό, που δεν πωλείται στα περίπτερα, αλλά από άνεργους και άστεγους.

Τι είναι η Σχεδία;

Η «σχεδία» είναι ένα ανεξάρτητο περιοδικό που πωλείται στους δρόμους της Αθήνας, παρέχοντας μια ξεχωριστή ευκαιρία σε αστέγους, ανέργους και ανθρώπους που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας να εξασφαλίσουν αξιοπρεπώς ένα εισόδημα, αλλά και ένα επιπλέον κίνητρο να ξαναχτίσουν τις ζωές τους. Πωλείται αποκλειστικά από διαπιστευμένους πωλητές σε κεντρικά σημεία της πόλης.

Η τιμή πώλησης είναι 3 ευρώ. Από αυτά το 50% (*1,5 ευρώ) πηγαίνει απευθείας στον πωλητή

Αυτό λοιπόν είναι η Σχεδία, με αυτά τα λόγια συστήνεται, αλλά είναι και κάτι άλλο:

Τιμή για όλους αυτούς που έκαναν την ιδέα πράξη, για να βοηθήσουν όσους βρίσκονται στην άκρη του δρόμου.

Όνειδος για την κυβέρνηση και για όλα όσα υπηρετεί.

Και…

Περηφάνια για όλους όσους το αγοράζουμε, γιατί μπορούμε να το κρατήσουμε στην μασχάλη χωρίς κάποιος να σκεφτεί ότι με την αγορά μας στηρίξαμε διαπλεκόμενα.

© HeadWaiter

Success Story.


Success Story.

 

Επιτέλους η ανάπτυξη προ των πυλών.

Και δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά.

Το είχε δηλώσει και ο Μέγας Guru των επιστρατεύσεων  «Αν βγάλουμε τον Ιούνιο, τα περάσαμε τα δύσκολα. Από το Σεπτέμβριο θα απογειωθούμε».

Άλλωστε είναι γνωστό:

«Αν τα γεγονότα δεν συμφωνούν με τη θεωρία, τότε αλίμονο στα γεγονότα (A. Einstein)».

Έτσι λοιπόν σε τούτην την γωνιά του πλανήτη συντελείται μια επανάσταση.

Θεαματική η αύξηση του τουρισμού, οι Έλληνες σταμάτησαν να είναι τεμπέληδες, το τραπεζικό σύστημα είναι ποιο υγειές τώρα παρά ποτέ, το δημόσιο δουλεύει σαν ελβετικό ρολόι, και το ’14 θα βγούμε από το μνημόνιο.

Με όλα αυτά και ακόμα περισσότερα βομβαρδίζεται καθημερινά ο Έλληνας.

Το πείραμα συνεχίζεται και μάλιστα με απόλυτη επιτυχία.

Αφού πέτυχαν να πιστέψω πως εγώ ήμουν ο τεμπέλης εγώ ήμουν ο ένοχος εγώ ήμουν η αιτία όλων των κακών, γιατί να μην πιστέψω τώρα ότι πέτυχα, ότι είμαι πλούσιος, ότι είμαι ευτυχισμένος;

Το πλιάτσικο πέτυχε και μάλιστα θα πρέπει να είμαστε ευτυχισμένοι για αυτό.

© HeadWaiter

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ

Εμείς δε γονατίσαμε σκυφτοί τα πόδια να φιλήσουμε του δυνατού, σαν τα σκουλήκια που πατεί μας· μα για ν' αντισταθή με το σπαθί, βρέθηκε σαν πολύ στοχαστική, και σαν πολύ ονειρόπλεχτη η ψυχή μας [Παλαμάς]

Τοπία

του Μυαλού κ της Ψυχής

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ

malo periculosam libertatem quam quietum servitium (καλύτερα μια ελευθερία γεμάτη κινδύνους παρά μια ήσυχη σκλαβιά) J. J. Rousseau

ΠΑΝΟΣ ΖΑΧΑΡΗΣ

...γελοίος γράφων...

Διασταυρούμενα πυρά

εναλλακτικός τίτλος: ΦΥΡΔΗΝ ΜΙΓΔΗΝ - σχόλια και πληροφορίες για την κοινωνική και πολιτική ζωή στην Ελλάδα + εκπαιδευτικό υλικό. Oι συνεχείς αλλαγές θα είναι ο κανόνας σ' αυτό το blog επειδή 1. τίποτε δεν είναι τέλειο και 2. στόχος είναι η συνεχής βελτίωση

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και... όλα τα άλλα

Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

PROJECT ANTISYSTEM

NEWS,MUSIC, SERIES, AND MORE

Crystalia Patouli --------

H ζωή δεν είναι αυτή πoυ έζησε κανείς, αλλά αυτή πoυ θυμάται και όπως τη θυμάται για να την αφηγηθεί. Gabriel García Márquez

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Το μαμούνι που μιλάει

Πες-πες κάτι θα μείνει

The Late Blog

"It is never too late to be , what you might have been "

ΕΠΙΓΟΝΟΣ

Ελεύθερος άνθρωπος, ελεύθερη σκέψη.

για την Ιστορια...

Θέματα -Πηγές-Σκέψεις-Τεχνικές & εργαλεία για τη διδασκαλία της

Τα Κακώς Κείμενα

Ο ΛΟΓΟΣ ΕΧΕΙ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΕΧΕΙ ΤΟ ΛΟΓΟ ΤΗΣ // www.kakoskeimena.net

λογομνήμων...

κατ' ευφημισμόν

Referendums For Greece

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ

Θραξ Αναρμόδιος

αναρμοδίως επί παντός

XOYNTAPA

ΠΡΟΣΟΧΗ ! ΚΡΑΤΟΣ !

kospanti

Ιστορίες ενός τσακισμένου μυαλού ...

Αναγεννημένη

"Και το ξερό κεφάλι μου μυαλό ποτέ δε βάζει, όσο τα πόδια μου βαστούν, στο δρόμο θα με βγάζει"

Ο άνθρωπος του μετρό

Γιατί πάντα κάποιος πρέπει να κάθεται και να παρατηρεί τους άλλους...

Lagrimas de oro

Δάκρυα από χρυσό

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Μ' αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ' τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα· που αναβοσβήνουν, μες στη νύχτα, σαν Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια... [Νίκος Χουλιαράς]

Διαβούλευση Πολιτών

Ιστοσελίδα ενημέρωσης, διαβούλευσης, έρευνας, αρθρογραφίας.

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Stop Alimentarius

Ενημερώσου για τον κώδικα διατροφής και προστάτευσε τον εαυτό σου αλλά και τους γύρω σου

Love Your Thoughts

...οργασμός σκέψης

αἰέν ἀριστεύειν

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις

ΨΙΘΥΡΟΙ

ψίθυροι του κόσμου

Dimitris Manousakis

A great WordPress.com site

Απ'όλα (με sos)

Εδώ δεν πουλάμε σουβλάκια

ΓΕΩΡΓΟΠΑΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΕΣ , ΣΚΙΤΣΑ , ΑΠΟΨΕΙΣ...

Yannis Ioannou,cartoonist

cartoons and satyrical comics ,Yannis Ioannou

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Θέματα και αναθέματα...

Χειμωνιάτικη Λιακάδα

Σκέψεις, απόψεις, προβληματισμοί και συναισθήματα. Στοχασμοί που ρίχτηκαν στο διαδίκτυο σαν μπουκάλια στο πέλαγος …

womaneveryday

με σκέψη για όλα-σχεδόν

Derveniotis's Weblog

Drawing the Line

Αρέσει σε %d bloggers: